Misyjne Drogi – 200 lat oblatów

oblaci.plTemat jubileuszu powstania zgromadzenia misjonarzy oblatów, jednego z najliczniejszych na świecie, poruszono w noworocznym numerze dwumiesięcznika „Misyjne Drogi”.

„Do tej pory na naszych łamach staraliśmy się pokazywać działalność misyjną Kościoła w szerokim kontekście. Naszym celem nie było zawłaszczenie misji i pokazywanie, że jedyne prawdziwe i działające misje to te prowadzone przez nas, oblatów. Bo to nieprawda. Jednak czasem trzeba zrobić wyjątek i pokazać swój, a w zasadzie nasz świat. Obchodzimy jubileusz dwóchsetlecia zgromadzenia, czyli dwóch wieków ewangelizacji. Zatem chcemy zaprosić Was na nasze „Misyjne Drogi”. Te drogi bardzo stare, nieco zakurzone, ośnieżone, czasem zapomniane na początku w Aix, we Francji, ale i te współczesne. Zachęcam do przyjrzenia się oblackim drogom na różnych kontynentach w: Ameryce Północnej i Południowej, Afryce, Azji, Europie, Australii i Oceanii, a także w Polsce. Paradoksalnie są one takie same, a jednocześnie różne. W artykułach można zobaczyć jak wiele dla Boga i ludzi czynią oblaci” – pisze w edytorialu o. Marcin Wrzos OMI, redaktor naczelny poznańskiego czasopisma.

Na łamach „Misyjnych Dróg” autorzy (m.in. Paweł Latusek OMI, Wojciech Kluj OMI, Grzegorz Krzyżostaniak OMI, Andrzej Madej OMI, Daniel Szwarc OMI, Jan Kot OMI, Damian Kopyto OMI, Paweł Zając OMI, bp Jan Kot OMI) pokazują pracę misyjną oblatów na wszystkich kontynentach: w Azji, Ameryce Północnej i Południowej, Australii i Oceanii, Afryce, Europie, Arktyce, a także w Polsce. To dzięki oblatom w wielu miejscach chrześcijaństwo się rozwija.

W piśmie można przeczytać raport dotyczący samych „Misyjnych Dróg”. Opublikowano również misjologiczną analizę papieskiej pielgrzymki do Afryki (prof. Jarosław Różański OMI).

W 175. numerze „Misyjnych Dróg” czytelnicy znajdą rozmowę z o. generałem Louisem Lougenem OMI o doświadczeniu kryzysu i synostwa. Natomiast o jubileuszu, ewangelizacji ubogich rozmawiamy z o. prowincjałem Antonim Bochmem OMI. Paweł Szuppe pisze o karaimach w Polsce, a prof. Piotr Stawiński o podziałach w islamie.

„Gdy zjeżdża się autostradą na południe Francji, Prowansja wita rozciągającymi się w nieskończoność polami pachnącej lawendy. Na poboczach dojrzewają palmy, a w oddali migoczą ceglaste dachówki. Ponad sto lat temu odkryli Prowansję dla malarstwa francuscy impresjoniści i późniejsi postimpresjoniści. Inspirowane jej pejzażami obrazy zmieniły sztukę raz na zawsze. To właśnie tu w 1816 r. „urodzili” się oblaci. To nasza ojczyzna, do której pielgrzymuję”. To fragment zapisków Krzysztofa Buzikowskiego OMI, który zdjęciami i słowem udokumentował wyprawę do Prowansji, do ojczyzny oblatów.

W kolejnym wydaniu czasopisma znajdują się informacje dotyczące projektu „Misja Szkoła”, prowadzonego przez redakcję, a także szesnastostronicowa wkładka dla dzieci „Misyjne Dróżki Dreptaka Nóżki”, tym razem o pracy oblatów we Francji. Opublikowano także felietony z misją teologów: prof. Elżbiety Adamiak i ks. prof. Andrzeja Draguły.

„Misyjne Drogi” to prawie stustronicowy dwumiesięcznik wydawany od 1983 r. w Poznaniu przez Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Do publicystów piszących na jego łamach zalicza się o. Wacława Hryniewicza OMI, ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego, o. Jarosława Różańskiego OMI, Tomasza Terlikowskiego, o. Andrzeja Madeja OMI, Selima Chazbijewicza, Elżbietę Adamiak czy ks. Andrzeja Dragułę.

Na łamach pisma gościli też m.in. ks. Jan Kaczkowski, Przemysław Babiarz, Wanda Błeńska, Szymon Hołownia, Anna Golędzinowska, czy Varis Dirie.

Celem redakcji jest kreatywna i ciekawa prezentacja działalności misyjnej Kościoła, treści religioznawczych, podróżniczych i antropologicznych. To czasopismo misyjne o największym nakładzie i objętości w Polsce, dostępne także w wolnej sprzedaży.

Za: www.oblaci.pl