Pallotyni: List do współbraci z okazji Uroczystości Chrystusa Króla i Święta Patronalnego Prowincji Warszawskiej

Drodzy Współbracia!

Wszechmogący Stwórca i Miłosierny Pan Wszechświata pozwolił nam żyć na ziemskim globie w niespokojnych i niepokój budzących czasach XXI wieku. Kiedy obserwujemy rozwój ludzkości, niekiedy możemy odnieść wrażenie, że ten Wszechświat wymyka się z rąk Stwórcy, a ludzkość zaczyna podążać w stronę chaosu i nieszczęścia. 

Może tym zalęknionym stanem ducha można wytłumaczyć wzmożone wołanie ludzkich serc o to, aby Jezus Chrystus okazał się Królem i Panem? Może wzburzone czasy II wojny światowej skłoniły naszych Przodków-Współbraci, aby namalowany przez Adama Stykę obraz Chrystusa Króla uczynić patronalnym obrazem naszej Prowincji? 

W każdym razie, nasza Wspólnota prowincjalna jest zapraszana do medytacji nad tym obrazem, z którego bije majestatyczny pokój i siła wiary. Jezus Chrystus mocno trzyma w swych objęciach ziemski glob. Wspierają Go przy tym Eliasz i Mojżesz. Eliasz jest symbolem wizji prorockich, które mają budzić nadzieję na ostateczne zbawienie. Mojżesz jest symbolem Bożych przykazań, które są wskazaniem dla moralnej drogi każdego człowieka. Ozdobione gwiazdozbiorami niebo w tle, budzi tęsknotę za nieskończonością, a jednocześnie ukazuje piękno porządku stworzonego przez Boga. Historia naszej Prowincji biegnie zatem pod spojrzeniem Króla z cierniową koroną. Jest to Król, który bierze na siebie ludzkie cierpienie i ludzki lęk. Jest to Król, który potrafi współcierpieć i zbawiać swoim cierpieniem. Jest to Król, który objawił nam niekończoną Miłość Boga Ojca i pomaga nam kierować nasze spojrzenie ku górze. 

Św. Wincenty Pallotti, w czasach równie niespokojnych, tzw. Wiosny Ludów w 1848 roku, w ukryciu Kolegium Irlandzkiego w Rzymie, pisał swe teologiczne dziełko „Bóg – Miłość Nieskończona”. Zaraz na początku pisze on słowa: „My, wyróżnieni spośród milionów ludzi darem wiary, powinniśmy odczuwać w sobie potrzebę zapoznawania się lub przynajmniej przypominania sobie w świetle wiary o nieskończonej miłości i miłosierdziu bez granic, z jakim Bóg nas stworzył i zachowuje”. To zalecenie naszego Założyciela może być wspaniałym komentarzem do obrazu Chrystusa Króla Wszechświata. Patrząc na ten wizerunek chcemy sobie przypominać o „nieskończonej miłości i miłosierdziu bez granic, z jakim Bóg nas stworzył i zachowuje”.

Drodzy Współbracia!

Z okazji Patronalnego Święta naszej Prowincji pragnę w imieniu Zarządu Prowincjalnego przesłać każdemu z Was braterskie wyrazy wdzięczności, serdeczne życzenia oraz zapewnienie o modlitwie. Naszą wdzięcznością pragnę ogarnąć przede wszystkim ks.  Józefa Lasaka, który po niemal dziewięciu latach prowincjalskiej posługi podejmuje nowe zadanie Pierwszego Radcy Generalnego. Tymi skromnymi słowami chciałbym podziękować Księdzu Józefowi za poświęcenie, inspirowanie i budowanie jedności w naszej Prowincji. Słowa wdzięczności kieruję również do Was, drodzy Współbracia w różnych zakątkach tego świata. Dziękuję Wam, że niestrudzenie opowiadacie ludziom o „nieskończonej miłości i miłosierdziu bez granic, z jakim Bóg nas stworzył i zachowuje”. W ten sposób budzicie w sobie i w nich nadzieję, że nasza wiara w moc miłosierdzia może przemieniać świat i prowadzić ludzkość do zbawienia. 

W tym roku Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata zbiega się z zakończeniem Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia. W Bulli Misericordiae vultusogłaszającej Jubileusz, papież Franciszek wyraził głębokie pragnienie serca: „O jakże pragnę, aby nadchodzące lata były naznaczone  miłosierdziem  tak, byśmy wyszli na spotkanie każdej osoby, niosąc dobroć i czułość Boga! Do wszystkich, tak wierzących jak i tych, którzy są daleko, niech dotrze balsam miłosierdzia jako znak Królestwa Bożego, które jest już obecne pośród nas”.

W tym duchu, drodzy Współbracia, życzę nam wszystkim, aby „balsam miłosierdzia” leczył i łagodził rany naszego życia osobistego, wspólnotowego i społecznego w tych różnych kontekstach, gdzie Pan nas umieścił. Niech Jezus Chrystus okazuje swoją absolutną władzę nad lękiem, cierpieniem, grzechem i śmiercią. Bądźmy zawsze w Jego objęciach, otuleni nieskończoną miłością i miłosierdziem bez granic! 

Ks. Zenon Hanas SAC
Przełożony Prowincjalny