Kościół ‘na rozdrożu’?

Na tegoroczne spotkanie wielkanocne Polaków w Zarządach Generalnych w Rzymie, które odbyło się dnia 3 kwietnia b.r. w domu generalnym Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej na Via Nomentana 236, został zaproszony O. Michał Paluch O.P., nowy rektor „Angelicum” – Papieskiego Uniwersytetu św. Tomasza z Akwinu w Rzymie. Spotkanie rozpoczął Ks. Sylwester Sowizdrzał FDP, przewodniczący Konsulty, który przywitał zaproszonego gościa i uczestników, dając krótkie wprowadzenie w atmosferę spotkania.

O. Michał Paluch w pierwszej części swojej konferencji zaznaczył, że Kościół jest zawsze tam, gdzie jest człowiek, zwłaszcza ten najbardziej pogubiony. A ponieważ współczesny człowiek często znajduje się na rozdrożu, również i Kościół, który składa się z ludzi, znajduje się ‘na rozdrożu’. W życiu i rozwoju doktryny Kościoła dostrzega się pewną logikę kontynuacji. Dzisiejszy człowiek może dostrzec taką logikę kontynuacji w sposób szczególny w pontyfikatach ostatnich Papieży po Soborze Watykańskim II. Dla Polaków będących członkami Zarządów Generalnych w Rzymie, staje się więc szczególnym zadaniem ukazywanie tej ciągłości w naszych czasach, wychodząc od pontyfikatu Jana Pawła II, który stworzył przestrzeń i spowodował pewne otwarcie się Kościoła we wszystkich możliwych wymiarach, stąd też cały jego pontyfikat stał się jakby wspólnym mianownikiem dla następujących po nim Papieży.

W drugiej części konferencji, która jest zestawieniem historii Diny (córki Jakuba) i Sychema, z Księgi Rodzaju (rodz. 33-34), ze spotkaniem Jezusa z Samarytanką przy studni Jakuba w Sychem, Ojciec Michał ukazał, w jaki sposób Kościół powinien być ‘na rozdrożach’. O ile historia Diny i Sychema była tragiczną historią relacji międzyludzkich, to spotkanie Jezusa z Samarytanką (symbolem pogubionej ludzkości) stało się historią nowej ludzkości, relacji przemienionej prawdziwą miłością Jezusa Chrystusa. Na przykładzie tej nowej, przemienionej relacji, Ojciec Michał przedstawił, jakie są istotne elementy działań ewangelizacyjnych: 1) nawiązanie relacji – odkrycie prawdziwych pragnień (Jezus wchodzi w dialog z Samarytanką); 2) konfrontacja z prawdą, która pozwala wyzwolić w nas prawdę (Jezus ukazuje Samarytance prawdę o jej relacjach z mężczyznami); 3) otwarcie się – stworzenie przestrzeni na katechezę (Jezus głosi Samarytance Bożą wizję relacji kobiety z mężczyzną); 4) uzdolnienie do przepowiadania i dawania świadectwa (Samarytanka przyprowadza ludzi do Jezusa). Ten ewangeliczny schemat dynamiki przepowiadania jest wskazaniem dla Kościoła, jak ma się zachowywać ‘na rozdrożach’.

Po wysłuchaniu konferencji, odbyła się ożywiona dyskusja, która pozwoliła jeszcze bardziej pogłębić przedstawiony temat.

Następnie zostały omówione najpilniejsze sprawy organizacyjne grupy, dotyczące najbliższych spotkań. Następnie Siostra Maria Jaworska (Urszulanka) opowiedziała o charyzmacie i historii Zgromadzenia Sióstr Urszulanek. Do uczestników spotkania przyszła także Przełożona Generalna Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej i Przełożona Wspólnoty Domu generalnego, którym uczestnicy spotkania wyrazili wdzięczność za gościnę, a ponieważ trwała Oktawa świąt Zmartwychwstania Pańskiego złożyli rónież świąteczne życzenia.

Spotkanie zakończyło się wspólnymi Nieszporami z refleksją nawiązującą do czytania brewiarzowego, którą wygłosił przewodniczący Konsulty Ks. Sylwester Sowizdrzał, a po Nieszporach odbyła się wspólna agapa.

S. M. Anna Barełkowska CSSE, wice-przewodnicząca PPZGR