Ku kanonizacji: męczennik podczas rewolucji i kapłan społecznik

RVBliżsi kanonizacji są dwaj zakonnicy, którzy, choć żyli w XVIII i XIX stuleciu, nadal pozostają szczególnie aktualni. Papież zatwierdził wczoraj dekrety Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych dotyczące cudów przypisywanych wstawiennictwu dwóch błogosławionych: Salomona Leclercqa ze Zgromadzenia Braci Szkolnych i ks. Ludwika Pavoniego, założyciela Zgromadzenia Synów Maryi Niepokalanej.

Br. Salomon Leclercq zgodnie ze swym powołaniem zakonnym poświęcał się chrześcijańskiemu wychowaniu młodzieży. Po wybuchu we Francji rewolucji został za to aresztowany i zamordowany w 1792 r. jako jedna z ofiar tzw. „masakr wrześniowych” w paryskim więzieniu urządzonym w klasztorze karmelitów. Był pierwszym bratem szkolnym beatyfikowanym jako męczennik. Do chwały ołtarzy wyniósł go w 1926 r. razem ze 190 innymi ofiarami rewolucji francuskiej papież Pius XI.

Natomiast bł. Ludwik Pavoni, pochodzący z Brescii na północy
Włoch, zaznał za młodu trudnych dla Kościoła czasów wojen napoleońskich. Do kapłaństwa księża przygotowali go prywatnie, bo seminarium było zamknięte. Ks. Pavoni oddawał się posłudze ubogiej i opuszczonej młodzieży, a zwłaszcza głuchoniemym. Zajmował się wychowaniem i pracą wydawniczą. Był prekursorem katolickiej nauki społecznej i szkolnictwa zawodowego. W tych celach założył swoje zgromadzenie. Zmarł w połowie XIX wieku, w 1849 r. Beatyfikował go w 2002 r. św. Jan Paweł II.

Ponadto Franciszek zatwierdził dekret Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych o heroiczności cnót sługi Bożego o. Rafaela Manuela Almansy Riaño OFM z Kolumbii. Żył on również w czasach prześladowań Kościoła. Został kapłanem diecezjalnym, a 15 lat po święceniach wstąpił do franciszkanów. Pracował w stołecznej Bogocie, udzielając rad duchowych ludziom ze wszystkich klas społecznych. Tam zmarł w 1927 r., mając 86 lat.

ak/ rv

Za: Radio Watykańskie