Watykan: Heroiczność cnót o. Quirico Pignalberi

franciszkanie.pl3 marca 2016 r. podczas spotkania z prefektem Kongregacji ds. Kanonizacyjnych kard. Angelo Amato papież Franciszek wyraził zgodę na promulgowanie dekretu o heroiczności cnót Sługi Bożego o. Quirico Pignalberi, towarzysza św. Maksymiliana i współzałożyciela Rycerstwa Niepokalanej.

3 lutego 2015 r. specjalne zgromadzenie teologów Kongregacji ds. Kanonizacyjnych pod przewodnictwem promotora wiary Carmelo Pellegrino przeanalizowało Positio odnośnie życia, cnót i opinii świętości i wyraziło zgodę na uznanie heroiczności cnót (8 na 9 głosujących było na „tak”). Po wyjaśnieniach postulacji generalnej odnośnie wątpliwości niektórych konsultorów głosowanie stało się jednomyślne.

Dnia 9 lutego br. podczas sesji zwyczajnej tejże ze samej kongregacji Positio została omówiona przez kardynałów i biskupów (w liczbie 16), którzy jednomyślnie wyrazili swoje pozytywne poparcie. Po decyzji papieża w stosunku do o. Quirico może być używany tytuł „czcigodny”.

O. Quirico Pignalberi długie lata był wychowawcą włoskich nowicjuszy franciszkańskich. Razem ze św. Maksymilianem Kolbe w 1917 roku założył Rycerstwo Niepokalanej.

Quirico Pignalberi urodził się 11 lipca 1891 roku we Włoszech, w Serrone (Frosinone), był najmłodszym z pięciu synów. W rodzinnej miejscowości uczęszczał do szkoły podstawowej i gimnazjum. Był świadkiem wzmożonej działalności masonerii, co prowadziło do destabilizacji społecznej i politycznej oraz do podważania wiary i autorytetu Kościoła.

W 1908 roku, kiedy miał 17 lat, wstąpił do zakonu franciszkanów (Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych) i rozpoczął w Rzymie nowicjat. Tam studiował na jezuickim Uniwersytecie Gregorianum (1911-1913) i wefranciszkańskim Papieskim Wydziale św. Bonawentury „Seraphicum” (1914-1917).

W Rzymie spotkał się z klerykiemMaksymilianem Kolbe, późniejszym świętym, który w latach 1912-1919 studiował na Gregorianum i Seraphicum filozofię i teologię. Młodzi zakonnicy dostrzegali zagrożenia Kościoła ze strony masonerii, dlatego postanowili temu przeciwdziałać i 16 października 1917 roku założyli Milicję (Rycerstwo) Niepokalanej.

10 sierpnia 1917 roku kleryk Quirico przyjął święcenia kapłańskie, a ponieważ był to czas I wojny światowej, przez krótki okres pracował jako kapelan wojskowy. Po zakończeniu działań wojennych pracował jako rektor kleryków w Rzymie. W 1925 roku został mianowany mistrzem nowicjuszy w Bagnoregio (Viterbo).

Stamtąd przeniesiono go do Piglio (Frosinone), gdzie w klasztorze San Lorenzo prawie 50 lat był mistrzem nowicjuszy. Zapraszano go do wielu parafii jako wybitnego kaznodzieję i spowiednika.

W życiu religijnym praktykował surowe posty i umartwienia, długie godziny spędzał na modlitwie i kontemplacji. Dla młodych zakonników był wzorem życia i świętości. Wyrozumiały i łagodny, a kiedy było trzeba, wymagał od innych. Lubił pracę fizyczną, zwłaszcza w ogrodzie.

Z klasztoru w Piglio wyjeżdżał tylko dwa razy. W 1958 roku był z pielgrzymką w Lourdes, a w 1971 roku przyjechał do Polski na beatyfikację swojego przyjaciela i współbrata o. Maksymiliana Kolbe (1894-1941). Odwiedził wówczas Kraków, Niepokalanów i Oświęcim.

W późniejszych latach podupadł na zdrowiu i został przeniesiony do klasztoru w Anzio Colonia, gdzie wcześniej pracował 15 lat. 1 kwietnia 1979 roku spotkał się z papieżem Janem Pawłem II, który podkreślił z uznaniem, że jest jedynym żyjącym z siedmiu franciszkanów, którzy zakładali Rycerstwo Niepokalanej.

Zmarł w opinii świętości w Anzio, 18 lipca 1982 roku. Miał 91 lat. Początkowo pochowano go w grobowcu rodzinnym w Serrone. W marcu 1985 roku ciało przeniesiono do osobnej kaplicy przy klasztorze San Lorenzo w Piglio. Jego proces beatyfikacyjny rozpoczął się w diecezji Anagni 20 lipca 1992 roku, został zamknięty 2 lutego 2007 roku.

Obecnie pozostaje tylko czekać na cud za wstawiennictwem Sługi Bożego, by w ten sposób móc wkroczyć na drogę beatyfikacyjną.
Zapraszamy wszystkich współbraci, aby zachęcali przyjaciół i znajomych, zwłaszcza chorych, do zwracania się ku Bogu za wstawiennictwem Sługi Bożego o. Quirico Pignalberi, o potrzebne łaski.

o. Angelo Paleri/wp/red. 

Za: www.franciszkanie.pl