1996.09.11 – Watykan – List na Jubileusz 75-lecia Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła

Przewielebny O. Kazimierz Tomaszewski Przełożony Generalny Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła

Czcigodny Ojcze Generale,

Zgromadzenie Świętego Michała Archanioła przeżywa w tym roku Jubileusz 75-lecia swego istnienia w Kościele. Z tej okazji przesyłam Waszej Wspólnocie Zakonnej zapewnienie o modlitwie i moim duchowym uczestnictwie w uroczystościach związanych z tym Jubileuszem. Bogu niech będą dzięki za dar życia konsekrowanego i za wszelkie dobro duchowe, jakie stało się udziałem tych wszystkich, których Opatrzność oddała Waszej duszpasterskiej trosce. «Wysławiajmy Pana, bo dobry, bo na wieki Jego łaskawość» (Ps 107, 1).

Myślą wracam do początków Waszego zgromadzenia, do Sługi Bożego Księdza Bronisława Markiewicza. Kapłan ten, przepełniony miłością Boga i człowieka, poświęcił swe życie zapomnianym i odepchniętym sierotom, biednym dzieciom oraz opuszczonej i zaniedbanej moralnie młodzieży. Swoim córkom i synom duchowym dał wzór żywej wiary i nadziei, umiłowania modlitwy i przykład bezinteresownej troski o zbawienie dusz ludzkich. W ciągu tych siedemdziesięciu pięciu lat istnienia, Zgromadzenie Świętego Michała Archanioła rozwijało się dynamicznie w wierności swemu charyzmatowi i woli Założyciela. W czasie panowania systemu komunistycznego w Polsce Zgromadzenie nie mogło w pełni realizować postawionych sobie zadań, starało się jednak włączać ofiarnie i czynnie w pracę apostolską i pomimo trudności umacniało się duchowo i liczebnie. Radością napawa fakt, że w ostatnich latach podjęliście na nowo dzieło wychowawcze we własnych domach dziecka i oratoriach. Pragnę wyrazić tu moje uznanie i wdzięczność dla kapłanów i braci, którzy w Polsce i w różnych krajach świata z wielkim osobistym oddaniem i poświęceniem kontynuują dzieło rozpoczęte przez Założyciela, wychowując dzieci i młodzież w duchu «powściągliwości i pracy», hasła, które jest programem życia Waszej Wspólnoty i podstawą apostolskiego działania. O Waszym zaangażowaniu duszpasterskim mogłem przekonać się osobiście podczas mojej posługi Kościołowi Krakowskiemu. Wspominam także uroczystości związane z pięćdziesięcioleciem zatwierdzenia Waszego Zgromadzenia, w których dane mi było uczestniczyć w Miejscu Piastowym w dniu 10 października 1972 r. wraz ze Sługą Bożym Księdzem Kardynałem Stefanem Wyszyńskim.

Przyłączam się wraz z całą Waszą Wspólnotą do hymnu uwielbienia i wdzięczności Bogu za Jego hojne łaski, którymi obdarzał Zgromadzenie, za nieustanną opiekę w czasie siedemdziesięciu pięciu łat istnienia i działania. Modłę się, aby ten czas jubileuszu przyczynił się do jeszcze głębszego uwrażliwienia na głos Boży i szczerego umiłowania Waszego charyzmatu zakonnego. Aby pobudził serca i wolę do ofiarnej służby Bogu, Kościołowi i drugiemu człowiekowi. Idźcie drogą miłości, jaką wskazał Jezus Chrystus, uobecniajcie Go w świecie przez osobiste świadectwo życia. «Oto jest wyzwanie i pierwszoplanowe zadanie życia konsekrowanego! Im bardziej upodobniamy się do Chrystusa, tym bardziej czynimy Go obecnym i działającym w świecie dla zbawienia ludzi» (Vita consecrata, n. 72). Niech Matka Najświętsza wspomaga Was na drodze podejmowania wyzwań naszych czasów i wyprasza u swego Syna łaskę wierności powołaniu zakonnemu.

Ojcu Generałowi i całej Wspólnocie Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła z serca błogosławię: w imię Ojca i Syna, i Ducha świętego.

Castel Gandolfo, 14 września 1996 r.

JAN PAWEŁ II, PAPIEŻ

L’Osservatore Romano, wydanie polskie, 1996, nr 11-12 (188) s. 51-52