Home DokumentyDokumenty Kościoła o życiu konsekrowanymJan Paweł IIJan Paweł II - Przemówienia i homilieJan Paweł II - Przemówienia i homilie - poświęcone życiu konsekrowanemu 1992.10.22 – Rzym – Jan Paweł II, W tekście „Pieśni stworzenia” Biedaczyna z Asyżu, kontemplując wielkość Boga, dostrzega człowieka w centrum dzieła stworzenia. Przemówienie do członków komitetu organizacyjnego Międzynarodowej Nagrody Ekologicznej „Święty Franciszek”

1992.10.22 – Rzym – Jan Paweł II, W tekście „Pieśni stworzenia” Biedaczyna z Asyżu, kontemplując wielkość Boga, dostrzega człowieka w centrum dzieła stworzenia. Przemówienie do członków komitetu organizacyjnego Międzynarodowej Nagrody Ekologicznej „Święty Franciszek”

Redakcja

 

Jan Paweł II

W TEKŚCIE „PIEŚNI STWORZENIA” BIEDACZYNA Z ASYŻU, KONTEMPLUJĄC WIELKOŚĆ BOGA, DOSTRZEGA CZŁOWIEKA W CENTRUM DZIEŁA STWORZENIA. PRZEMÓWIENIE DO CZŁONKÓW KOMITETU ORGANIZACYJNEGO MIĘDZYNARODOWEJ NAGRODY EKOLOGICZNEJ „ŚWIĘTY FRANCISZEK”

Rzym, 22 października 1992 r.

 

Czcigodni Ojcowie,
Szanowni Państwo!

Cieszę się, że mogę was przyjąć z okazji trzeciej edycji Międzynarodowej Nagrody Ekologicznej, promowanej przez Franciszkańskie Centrum Studiów nad Środowiskiem.

Serdecznie pozdrawiam członków Komitetu Organizacyjnego i Jury, jak również przedstawicieli Krajowego Przedsiębiorstwa Energetyki Elektrycznej, które wspiera tę godną pochwały inicjatywę. Składam moje gratulacje „International Center for Insect Physiology and Ecology” w Nairobi, profesorowi Herbertowi Bormannowi oraz doktorowi Bindeshwarowi Pathakowi, którzy zasłużyli na to cenione wyróżnienie.

W przedziwnym tekście „Pieśni stworzenia”, z którego, moi drodzy, czerpie inspirację wasza Nagroda, Biedaczyna z Asyżu, kontemplując wielkość Boga w dziełach stworzenia, dostrzega w ich centrum człowieka. Dzięki bowiem zdolności przebaczania oraz przylgnięcia do „najświętszej woli”, osoba ludzka staje pomiędzy „Najwyższym Panem”, któremu jest posłuszna, a kosmosem, którego jest interpretatorem.

Człowiek, co więcej, uznaje się za współpracownika samego Boga w dziele stworzenia, gdy, przyjmując wiarę, z pokorną wdzięcznością otwiera się na Źródło życia i przyjmuje postawę odpowiedzialnego braterstwa wobec stworzeń. Szczególna pozycja człowieka w kosmosie nie powinna zatem prowadzić go ani do wyborów despotycznego panowania, ani do form biernej abdykacji z własnej roli: jego prawdziwa centralna rola polega raczej na wiarygodnej służbie wobec zamysłu Boga względem świata — zamysłu, który osiąga swój szczyt w odkupieniu z grzechu i z „drugiej śmierci”.

Drodzy, gratuluję wam dzieła uwrażliwiania nas, przez które, idąc śladami Franciszka, zamierzacie szerzyć autentyczną inspirację ewangeliczną w złożonej i aktualnej problematyce ekologicznej. Wyrażając życzenie, aby ten wkład przyniósł upragnione owoce pokoju i dobra, z serca udzielam wszystkim mojego błogosławieństwa.

 

Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va


Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana

 

 

 

SERWIS INFORMACYJNY KONFERENCJI WYŻSZYCH PRZEŁOŻONYCH ZAKONÓW MĘSKICH W POLSCE

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Zgoda