Jan Paweł II
POZDROWIENIE SKIEROWANE DO OBLATÓW ŚWIĘTEGO JÓZEFA W DOMU MACIERZYSTYM ZGROMADZENIA
Asti, 25 września 1993 r.
Najdrożsi Oblaci Świętego Józefa!
1. Nasze dzisiejsze spotkanie jest darem Pana. Choć krótkie, pozwala mi ono spotkać się z wami w tym Domu Macierzystym, który był świadkiem narodzin i rozwoju waszego Zgromadzenia. Dziękuję Przełożonemu Generalnemu, ojcu Vito Calabrese, za uprzejme powitanie, które do mnie skierował i z serca odwzajemniam uczucia, jakie w waszym imieniu wyraził.
Tutaj są przechowywane doczesne szczątki czcigodnego biskupa Józefa Marello, wybitnego syna Kościoła w Asti, którego — jeśli Bóg pozwoli — jutro rano będę miał radość ogłosić Błogosławionym. Przy jego urnie pragnę przypomnieć tę postać jako wielkiego czciciela świętego Józefa, całkowicie oddanego służbie Kościołowi. Jego charyzmatyczne przesłanie żyje w was i w waszych dobroczynnych dziełach. Dziękuję wam, najdrożsi, za konkretny wkład, jaki — idąc śladami Założyciela — niestrudzenie wnosicie w szerzenie Ewangelii, naśladując świętego Józefa, patrona waszego Dzieła.
2. Biskup Marello mawiał: „Trzeba czerpać natchnienia ze świętego Józefa, który jako pierwszy na ziemi troszczył się o sprawy Jezusa; to on strzegł Go jako niemowlęcia, chronił jako dziecko i był dla Niego jak ojciec przez pierwsze trzydzieści lat Jego życia na ziemi” (por.Briciole d’oro. Massime e sentenze del servo di Dio Mons. Giuseppe Marello, Mediolan 1930, s. 28).
Wasz Ojciec duchowy widział w świętym Józefie pielgrzyma wiary, ufnie zawierzonego — mimo mroku wielu wydarzeń towarzyszących narodzeniu Jezusa — tajemniczemu planowi Bożemu (por. Redemptoris Custos, 24). Jego życie naznaczone było głębokim poczuciem odpowiedzialności, gorliwą pracowitością i stałą pokorą. Czyż nie są to właśnie cnoty, które powinny cechować także was jako Oblatów świętego Józefa? Czy nie one leżą u podstaw waszego apostolatu wśród młodzieży?
Pragnę tu przypomnieć spokój i wytrwałość, które — wraz z wielką skromnością — biskup Marello potrafił w sobie pielęgnować dzięki głębokiej i nieustannej modlitwie. Czuł się i żył jako „oblatus”, to znaczy całkowicie oddany Bogu i przez Boga dany swojemu ludowi, aby świadectwem i słowem (a także znakomitym piórem dziennikarza) ukazywać czułość Ojca niebieskiego wobec każdego człowieka, w sposób szczególny wobec młodych. Na tym zbudował swoją drogę do świętości: świętości pojmowanej nie jako przywilej zarezerwowany dla nielicznych, lecz jako łaska ofiarowana wszystkim.
3. Najdrożsi Oblaci Świętego Józefa! Także wy jesteście wezwani do całkowitego poświęcenia się „trosce o sprawy Jezusa”. Miejcie zatem zawsze przed oczyma pokorny, cierpliwy i pracowity przykład waszego Założyciela, który lubił powtarzać swoim współpracownikom: „Bądźcie kartuzami w domu, a apostołami poza domem”.
Wasze apostolskie i misyjne zaangażowanie w tylu częściach świata — od Ameryki Łacińskiej po Daleki Wschód, od Europy po Afrykę — świadczy o duchowej żywotności, za którą wraz z wami składam dziękczynienie Panu.
Niech wydarzenie beatyfikacji waszego Założyciela, które jutro będziemy wspólnie przeżywać tutaj, w Asti, stanie się dla każdego z was okazją do odnowionego zapału ewangelicznego. Niech biskup Marello zawsze wam towarzyszy i was chroni: jemu powierzam nadzieje i plany waszego Zgromadzenia, a w szczególności Kapitułę Generalną, którą — jeśli Bóg pozwoli — będziecie celebrować w nadchodzącym miesiącu styczniu. „We wszystkich waszych potrzebach — powtarzał — rzucajcie się z ufnością w ramiona Maryi, waszej najczulszej Matki, a choćby niebezpieczeństwa i pokusy były wielkie, zawsze wyjdziecie z nich zwycięsko” (por. Briciole d’oro…, s. 41). Święty Józef, który po Najświętszej Dziewicy jako pierwszy wziął w ramiona Odkupiciela Jezusa, niech będzie wzorem, z którego czerpiecie natchnienie dla waszej posługi, pozostającej w intymnej relacji ze Słowem Bożym.
Niech was, najdrożsi, wspiera moje serdeczne zachęcenie, umocnione szczególnym błogosławieństwem apostolskim.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
