Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY GENERALNEJ ZAKONU NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY (TRYNITARZY)
Rzym, 15 czerwca 2001 r.
Najmilsi Bracia Zakonu Najświętszej Trójcy!
1. Cieszę się, że mogę spotkać się z wami z okazji Kapituły generalnej waszego Instytutu. Jest to wydarzenie łaski, które stanowi mocne wezwanie powrotu do korzeni, do pogłębienia waszego specyficznego charyzmatu oraz do poszukiwania najbardziej odpowiednich sposobów przeżywania go w obecnym kontekście społeczno-kulturowym.
Pozdrawiam Ministra generalnego, Ojca José Hernándeza Sáncheza, który został ponownie wybrany na ten urząd oraz jego Radę, jak również Delegatów na zgromadzenie kapitulne. Rozszerzam moje serdeczne pozdrowienie na wszystkich trynitarzy, którzy pełnią swój ofiarny apostolat w różnych krajach. W tych dniach intensywnych prac zgromadzenia rozważacie temat: „Żyć tym, czym jesteśmy”. Wierni trynitarno-odkupieńczemu charyzmatowi zamierzacie podtrzymywać żywe i skuteczne nauczanie waszej Reguły, której osiemsetlecie zatwierdzenia wspominaliście przed trzema laty. Przy tej okazji i ja pragnąłem przyłączyć się do waszej wspólnej radości, kierując do was przesłanie, w którym między innymi przypominałem, że wasz charyzmat jest „niezwykle aktualny w obecnym kontekście społecznym o charakterze wielokulturowym, naznaczonym napięciami i wyzwaniami, niekiedy nawet dramatycznymi; charyzmat ten pozwala trynitarzom zawsze z misyjną odwagą odnajdywać nowe drogi ewangelizacji i promocji człowieka” (List z 17 czerwca 1998).
2. Wasza duchowość, czerpiąca moc z tajemnicy Trójcy i Odkupienia, nie przestała was pobudzać do służby więźniom i ubogim w waszej długiej historii naznaczonej wieloma przykładami świętości. Wśród członków waszego Zakonu są odważni świadkowie Chrystusa, a niektórzy z nich potwierdzili swoją wierność Ewangelii męczeństwem. Jest to duchowość, która stawia was w samym sercu orędzia chrześcijańskiego: miłości Boga Ojca obejmującej każdego człowieka przez Odkupienie Chrystusa, w trwałym darze Ducha Świętego.
Strzeżcie, najmilsi, tego nieocenionego dziedzictwa duchowego. Niech w waszym wnętrzu rozbrzmiewają słowa Chrystusa: „Duc in altum” (Łk 5,4). Przywołałem je w niedawnym Liście apostolskim Novo millennio ineunte, aby były napomnieniem i zaproszeniem dla wszystkich ochrzczonych u progu trzeciego tysiąclecia. Tak! Wypłyńcie na głębię; zarzućcie sieci w imię Chrystusa. „Żyjcie” z pasją tym, czym „jesteście”, otwierając się z ufnością na przyszłość. W epoce naznaczonej niepokojącą „kulturą pustki” i egzystencjami „bez sensu” jesteście wezwani, by bez kompromisów głosić Boga Trójjedynego, Boga, który słyszy wołanie uciśnionych i cierpiących. W centrum i u źródła waszego zaangażowania apostolskiego niech zawsze będzie Najświętsza Trójca. Wspólnota trynitarna niech będzie dla wszystkich i dla każdego źródłem, wzorem i celem wszelkiego działania duszpasterskiego.
3. Kościół liczy na was! Działajcie w zjednoczeniu z Chrystusem, „objawicielem imienia prawdziwego Boga, uwielbiającym Ojca i Odkupicielem człowieka” (Konstytucje Zakonu Trynitarzy, 2). On jest Odkupicielem; w Nim możecie być „trynitarzami” i „wykupicielami”, uczestnicząc w miłości odkupieńczej wypływającej z Jego miłosiernego Serca. Żyć tym, czym jesteście, prowadzi was do ponownego potwierdzenia wierności duchowemu dziedzictwu waszego Założyciela, świętego Jana de Matha. Często powracajcie do jego przykładu i nauczania. Jesteście wezwani, by kontynuować jego misję, aktualną dziś tak jak wtedy, ponieważ zmierza ona do głoszenia i świadczenia o Chrystusie, który umarł i zmartwychwstał dla zbawienia wszystkich ludzi.
Otwiera się przed wami ważna perspektywa misyjna. Nie lękajcie się ukierunkować wszystkich waszych sił ku Chrystusowi, którego macie „poznawać, kochać i naśladować, aby żyć w Nim życiem trynitarnym i z Nim przemieniać historię” (Novo millennio ineunte, 29). Świętość jest zasadniczym zadaniem dla waszej Rodziny zakonnej i dla każdego z jej członków. Tylko jeśli będziecie święci, spełnicie posługę, której Kościół i Papież od was oczekują. W sposób szczególny bądźcie wzorami intensywnego życia trynitarnego, czego domaga się wasza tożsamość powołaniowa, jako szczególnie poświęconych Najświętszej Trójcy dla odkupienia ludzi — tożsamość wyrażona w dawnym haśle: Gloria tibi Trinitas et captivis libertas. Oto wasza misja; oto najlepszy wkład, jaki możecie wnieść w nową ewangelizację poprzez apostolską służbę najbardziej potrzebującym.
4. Otwierają się przed wami płodne perspektywy, choć nie brak trudności i przeszkód. Ufajcie Panu i nie wahajcie się przyjmować wyzwań obecnej chwili historycznej. Przypominam wam, że priorytetowym wysiłkiem każdej waszej wspólnoty jest bycie wieczernikiem chwały dla Boga Jedynego w Trójcy oraz kuźnią bezinteresownego daru dla braci (por. List do Trynitarzy, 3). Powtarzając wam to wezwanie, które skierowałem do was trzy lata temu, zachęcam was, abyście obejmowali miłością każdego człowieka bez żadnych rozróżnień, abyście odważnie poszukiwali — z prorocką wolnością i roztropnym rozeznaniem — nowych dróg, dzięki którym będziecie żywą obecnością w Kościele, w komunii z Papieżem i we współpracy z biskupami.
Patrząc na szerokie horyzonty nowej ewangelizacji, jawi się nagląca potrzeba głoszenia i świadczenia wszystkim, bez rozróżnień, orędzia Ewangelii. Jak wielu ludzi wciąż jeszcze czeka, by poznać Jezusa i Jego Ewangelię! Ileż sytuacji niesprawiedliwości oraz moralnej i materialnej nędzy istnieje w wielu częściach świata! Pilna jest misja i niezbędny wkład każdego. Wkład ten potrzebuje wsparcia nieustannej i gorliwej modlitwy. Tylko w ten sposób można wskazywać innym drogę spotkania z Chrystusem i wiernego pójścia za Nim. Tak postępowali wasz Założyciel, święty Jan de Matha oraz wasz reformator, święty Jan Chrzciciel de la Concepción, których śladami pragniecie wiernie podążać. Takie świadectwo dali liczni wasi współbracia, którzy służyli Kościołowi na najróżniejszych polach, często w trudnych warunkach. Podobnie jak oni, stańcie się wiernymi uczniami Chrystusa i ofiarnymi robotnikami Ewangelii, z nieustanną ufnością i odnowionym zapałem apostolskim.
Najświętsza Dziewica, którą w waszym Zakonie czcicie pod pięknym tytułem Matki Dobrego Ratunku, niech was chroni i prowadzi na drodze ku świętości, doprowadzając do spełnienia wszystkie wasze dobre zamiary.
Z tymi życzeniami i z miłością wam błogosławię, zapewniając o mojej modlitwie za każdego z was i za wszystkich, których spotykacie w waszej codziennej posłudze apostolskiej.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
