Jan Paweł II

PRZEMÓWIENIE DO PIELGRZYMÓW PRZYBYŁYCH NA KANONIZACJĘ JÓZEFA MARELLO, PAULI MONTAL FORNÉS OD ŚW. JÓZEFA KALASANTEGO, LEONII FRANCISZKI SALEZJI AVIAT I MARII KRESCENCJI HÖSS

 Rzym, 26 listopada 2001 r.

Najdrożsi Bracia i Siostry!

1. Bardzo się cieszę, że mogę znów być z wami nazajutrz po uroczystej kanonizacji Józefa Marello, Pauli Montal Fornés od św. Józefa Kalasantego, Leonii Franciszki Salezji Aviat i Marii Krescencji Höss. Dzisiejsze spotkanie daje nam sposobność przedłużenia dziękczynienia, które wczoraj zanosiliśmy do Pana. Równocześnie możemy zatrzymać się jeszcze na chwilę, aby kontemplować świetlane świadectwo tych wzorowych uczniów Chrystusa.

Serdecznie pozdrawiam Księży Kardynałów, jak również władze cywilne, które zechciały uczestniczyć w tym radosnym wydarzeniu. Szczególne „dziękuję” kieruję do Biskupów i Kapłanów, którzy prowadzili liczne grupy pielgrzymów.

2. Z kanonizacji Józefa Marello radują się przede wszystkim jego duchowi synowie, Oblaci św. Józefa, których serdecznie pozdrawiam wraz z najżywszymi gratulacjami. Minęło zaledwie osiem lat, najdrożsi, odkąd na placu w Asti ogłosiłem błogosławionym waszego umiłowanego Założyciela. Kolejny cudowny znak — uzdrowienie dwojga dzieci w Peru — pozwolił ukoronować także na ziemi jego drogę świętości. Jest bardzo znaczące, że dzieje się to nazajutrz po Zwyczajnym Zgromadzeniu Synodu Biskupów, poświęconym właśnie posłudze biskupa w dzisiejszym Kościele i świecie.

Szczególne pozdrowienie kieruję do pielgrzymów z Asti i z Acqui, miast, które miały go odpowiednio jako Kapłana i jako Biskupa. Rozszerzam je jednak natychmiast na wszystkie wspólnoty w różnych częściach świata, dokąd Opatrzność skierowała Oblatów z ich misją. Razem z wami wszystkimi, synami i czcicielami św. Józefa Marello, pragnę oddać chwałę chwalebnemu św. Józefowi, Patronowi Kościoła powszechnego. Głęboka miłość do Najświętszej Maryi Panny sprawiła, że młody Marello obrał św. Józefa za wzór życia i przewodnika w naśladowaniu Chrystusa. I takie właśnie, w skrócie, jest przesłanie, które pozostawia wszystkim chrześcijanom — zakonnikom, rodzinom, kapłanom: miłować Matkę Odkupiciela i naśladować Jej Opiekuna.

3. Pozdrawiam teraz serdecznie Biskupów, kapłanów i wiernych, którzy przybyli na kanonizację Matki Pauli Montal Fornés, a szczególnie Córki Maryi — Siostry Szkół Pobożnych — jak również Ojców pijarów oraz uczniów, uczennice i liczną grupę byłych wychowanek Rodziny Kalasantyńskiej.

Nowa Święta jest dla was postacią znaną i podziwianą; dlatego zechcieliście wczoraj być obecni w Rzymie na uroczystej ceremonii. Teraz, poprzez kanonizację św. Pauli Montal, jej postać zostaje ukazana całemu Kościołowi jako wzór i orędowniczka. Jej duchowy profil ukazuje osobę, która zaufała Bogu i poświęciła się Mu, współpracując z Jego planem zbawienia, zwłaszcza poprzez oddanie się nauczaniu. Była mistyczką zakorzenioną w działaniu, oddaną realizacji dzieła dobrze wykonanego w służbie Kościoła i świata. W konkretnych, bynajmniej niełatwych okolicznościach swego czasu przeczuła rolę kobiety w rodzinie i w społeczeństwie i całkowicie poświęciła się jednemu ideałowi: ludzkiej i chrześcijańskiej edukacji kobiety.

Jej przesłanie pozostaje w pełni aktualne. W tym kontekście pragnę przypomnieć, że w jednym ze swoich listów napisała: „Mamy obowiązek szukać pokoju i postępu społeczeństwa, które są możliwe jedynie dzięki życiu przejrzystemu, takiemu, jakiego domaga się od nas Bóg”. Niech dzięki jej wstawiennictwu współczesny świat podąża tymi drogami, do czego potrzebni są chrześcijańscy wychowawcy, przekazujący — kompetentnie i przez świadectwo własnego życia — wartości Ewangelii dzieciom i młodzieży, powołanym, by być protagonistami jutra.

4. Drodzy Pielgrzymi, wasza obecność świadczy o waszym szacunku dla wciąż aktualnego charyzmatu św. Franciszki Salezji Aviat, założycielki Zgromadzenia Sióstr Oblatek św. Franciszka Salezego, których Przełożoną generalną, siostrę Françoise-Isabelle Stiegler, serdecznie pozdrawiam. Pozdrawiam również biskupa Stengera, biskupa Troyes oraz biskupa Louisa, biskupa Châlons — diecezji, gdzie Leonia się urodziła i żyła — jak również przedstawicieli władz cywilnych regionu.

Zachęcam was, nauczycieli i wychowawców, którzy wraz z Siostrami Oblatkami zapewniacie kontynuację jej misji, oddając w ten sposób niezastąpioną posługę młodym w różnych regionach świata, abyście nadal prowadzili to dzieło wychowawcze, przekazując młodzieży wartości ludzkie i chrześcijańskie niezbędne do ich dojrzewania poprzez integralną formację i świadectwo waszego życia. Drogie Siostry, dziękuję za wasze piękne powołanie, które łączy kontemplację i działanie. Wasze pragnienie przeżywania codzienności z miłością ma już wymiar misyjny. Nie zniechęcajcie się trudnościami, o których Matka Aviat mówiła, że „są zawsze narzędziami, które Bóg nam daje, abyśmy do Niego doszli”. Idąc za jej przykładem, dawajcie świadectwo radości daru z siebie Chrystusowi, radując się, że „służycie naszemu Panu, że zdobywacie dla Niego dusze, że uczycie je zwyciężać same siebie i umieć się wyrzekać”. Wszystkim wam z miłością udzielam Błogosławieństwa Apostolskiego.

5. Z wielką radością witam wiernych z Niemiec, którzy przybyli tu z okazji wyniesienia na ołtarze ich rodaczki. Szczególnie pozdrawiam kardynała Friedricha Wettera oraz biskupa Viktora Josefa Dammertza, który poprowadził pielgrzymkę do Wiecznego Miasta.

Święta Maria Krescencja Höss jest wielkim darem. Powinniście być dumni z tej kobiety. Jest ona „manifestem” nie tylko dla miasta Kaufbeuren, lecz także dla diecezji Augsburg, prowincji kościelnej Monachium i Fryzyngi oraz dla całego Kościoła w Niemczech.

Choć dzieli nas od niej wielka odległość czasowa, nowa Święta przemawia do nas również na początku trzeciego tysiąclecia. Każdego dnia przy jej grobie modlący się ludzie różnych wyznań powierzają jej swoje troski. Już za życia Maria Krescencja Höss przypominała ludziom o Kimś, którego także my potrzebujemy: o Duchu Świętym.

Duch Święty może dokonać wielkich rzeczy w naszym życiu i w całym Kościele, jeśli Mu na to pozwolimy. Z tymi myślami udzielam Błogosławieństwa Apostolskiego wam i wszystkim, którzy przynieśli do Rzymu swoje intencje.

6. Najdrożsi, raz jeszcze poprzez tych czwórkę nowych Świętych Kościół wskazuje nam i wzywa nas do „wysokiej miary” życia chrześcijańskiego, którą jest świętość. Świętość nie polega na dokonywaniu nadzwyczajnych czynów, lecz na przeżywaniu w sposób nadzwyczajny rzeczy zwyczajnych — to znaczy z całą możliwą miłością. Wracając do waszych codziennych zajęć, zachowajcie to nauczanie, przyswojone w szkole Maryi i nowych Świętych. Doświadczycie w ten sposób przedsmaku wiecznego szczęścia, które Bóg obiecuje swoim wiernym w Królestwie niebieskim.

Z tym życzeniem, które łączę z modlitwą, z serca ponawiam dla was moje Błogosławieństwo.

Tłumaczenie OKM
Za: www.opoka.org.pl  

Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana