Jan Paweł II
LUMEN GENTIS ATQUE AETATIS SUAE. LIST DO KARDYNAŁA HERMANNA VOLKA, BISKUPA MOGUNCJI, Z OKAZJI 800. ROCZNICY ŚMIERCI ŚWIĘTEJ HILDEGARDY
Watykan, 08 września 1979 r.
Światło swojego ludu i swoich czasów, święta Hildegarda z Bingen, jaśnieje jeszcze bardziej w tych dniach, gdy obchodzimy osiemsetną rocznicę jej odejścia z tego świata, od którego nieprawości i grzechów była wolna, lecz który — pobudzona miłością Chrystusa — ubogaciła niezliczonymi darami, aby żyć na wieczność w Bogu. Z radością ducha uczestniczymy w obchodzie tej rocznicy wraz ze wszystkimi, którzy podziwiają i czczą tę wzorową niewiastę, i powierzamy Tobie, Czcigodny Nasz Bracie, w którego diecezji ta święta długo żyła i zmarła, abyś był wyrazicielem i przekazicielem Naszych uczuć.
Nie ma nikogo, kto nie wiedziałby, że pierwszą chwałą, która zdobi ten kwiat Niemiec, jest świętość życia: jako ośmioletnia dziewczynka została powierzona mniszkom, aby otrzymać wychowanie i wkrótce sama obrała drogę poświęcenia się Bogu, którą podążała z gorliwością i wiernością; zgromadziła siostry mające ten sam cel i założyła nowe klasztory, rozlewające „miłą woń Chrystusa” (por. 2 Kor 2, 15).
Obdarzona od wczesnych lat szczególnymi darami, święta Hildegarda zgłębiała tajemnice dotyczące teologii, medycyny, muzyki i innych dziedzin, pozostawiając liczne pisma poświęcone tym tematom, ukazując w nich związek między odkupieniem a stworzeniem.
Umiłowała Kościół w sposób wyjątkowy: rozpalona tą miłością nie wahała się opuszczać klasztoru, aby jako nieustraszona orędowniczka prawdy i pokoju spotykać się z biskupami, władzami świeckimi, a nawet z samym cesarzem i podejmować dialog z wieloma ludźmi.
Ona, słaba na ciele, lecz zawsze bardzo mocna duchem i będąc prawdziwie „niewiastą dzielną”, niegdyś nazywaną „prorokinią Niemiec”, zdaje się w tę rocznicę zwracać z żarliwością do chrześcijan i niechrześcijan swojego narodu. Samo życie i działalność tej wybitnej świętej uczą, że zjednoczenie z Bogiem i pełnienie woli Bożej są dobrami, których należy gorąco pragnąć, zwłaszcza przez tych, którzy wybrali drogę powołania zakonnego: do nich właśnie pragnę skierować słowa świętej Hildegardy: „Patrzcie i kroczcie prostą drogą” (św. Hildegarda, Epist. CXL: PL 197, 371).
Chrześcijanie znajdą w niej zachętę, aby w naszej epoce wcielać w życie orędzie Ewangelii. Ponadto ta nauczycielka, napełniona Bogiem, jasno wskazuje, że świat może być sprawiedliwie kierowany i zarządzany jedynie wtedy, gdy uznaje się go za stworzenie miłującego i opatrznościowego Ojca, który jest w niebie. Wreszcie, poprzez troskę, jaka charakteryzowała jej niestrudzoną posługę Zbawicielowi wobec duchowych i materialnych potrzeb jej współczesnych, pobudza ludzi dobrej woli naszych czasów do niesienia pomocy braciom i siostrom znajdującym się w potrzebie.
Zanosząc żarliwą modlitwę do Boga, aby z tej uroczystej rocznicy świętej Hildegardy wypłynęły obfite owoce duchowe, Tobie, Czcigodny Nasz Bracie, innym Biskupom, kapłanom oraz wiernym, którzy przybędą, aby uczcić tę świętą, udzielamy Apostolskiego Błogosławieństwa jako znaku naszej życzliwości.
W Watykanie, dnia 8 września 1979 roku, w pierwszym roku Naszego pontyfikatu.,
JAN PAWEŁ II
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
