Jan Paweł II
LIST DO KARD. AGOSTINO CASAROLI, Z NOMINACJĄ NA LEGATA PAPIESKIEGO PODCZAS OBCHODÓW KU CZCI ŚW. FRANCISZKA Z ASYŻU W OSIEMSETNĄ ROCZNICĘ JEGO NARODZIN
Castel Gandolfo, 14 września 1981 r.
Naszemu czcigodnemu bratu,
kardynałowi Agostino Casaroli.
Pozdrowienie i Apostolskie Błogosławieństwo
Zbliżający się już rok 1982, wraz z różnymi rocznicami świętych i świętych, które w nim przypadają, przynosi Kościołowi oraz niektórym jego wspólnotom liczne powody nie tylko do wewnętrznej radości, lecz także do głębokiej refleksji i duchowej odnowy duchowej. Wśród tych wydarzeń dwa ukazują się obecnie naszym oczom ze szczególną wyrazistością: osiemsetna rocznica narodzin na tej ziemi św. Franciszka z Asyżu oraz czterechsetna rocznica szczęśliwego przejścia do nieba św. Teresy z Ávili.
Lata jubileuszowe obchodzone z tej okazji zostaną zainaugurowane szczególnymi uroczystościami w miesiącu październiku: pierwsze we Włoszech, drugie w Hiszpanii. Jedne i drugie będą miały autentycznie kościelny charakter oraz szeroki oddźwięk zewnętrzny, zarówno ze względu na splendor liturgiczny, jak i na znaczące okoliczności; dlatego, gdyby było to możliwe, z radością przewodniczyłbym świętym obrzędom inauguracyjnym, idąc na czele i przemawiając do braci w biskupstwie, do kapłanów, zakonników i zakonnic, a także do rzesz wiernych uczestniczących w tych obchodach rocznicowych.
Wiemy, że od dawna w Asyżu, w Umbrii, wszystko przygotowywane jest starannie i roztropnie, przede wszystkim przez rodziny franciszkańskie, które słusznie chlubią się, że mają za swego założyciela i wzór do naśladowania Biedaczynę z Asyżu. Z tych obchodów, a szczególnie z głoszenia słowa i modlitw, które będą się w ciągu roku podejmowane, spodziewają się one wzrostu powołań oraz ożywienia życia franciszkańskiego w całym Kościele.
Ku Asyżowi kierują się więc teraz moje myśli, z nadzieją, że upragnione owoce tych obchodów ku czci św. Franciszka obficie rozleją się na całą wspólnotę chrześcijańską. Pragnę zatem posłać tam osobę wybitną i jedną z najbliższych mi — i dlatego wybieram ciebie, czcigodny bracie — mianując cię naszym specjalnym legatem, abyś w dniach 3 i 4 października w pełni mnie reprezentował podczas otwarcia tego Roku Franciszkańskiego. Będziesz mnie zastępował i przemawiał do uczestników w zgodzie z moimi myślami oraz z uczuciem mojej braterskiej miłości.
Choć z daleka, będę duchowo zjednoczony ze wszystkimi wydarzeniami i z gorliwością będę prosił Boga, aby obrzędy i przepowiadanie ku czci św. Franciszka z Asyżu — któremu łaska Boża pozwoliła upodobnić się do Chrystusa w ubóstwie i pokorze — przyniosły w nadchodzących miesiącach obfite owoce wszystkim synom i córkom Kościoła; aby, idąc śladami Biedaczyny, mogli naśladować Syna Bożego i jednoczyć się z Nim w radosnej miłości.
W tym upragnionym celu tobie, naszemu czcigodnemu bratu, a także ojcom kardynałom, arcybiskupom, biskupom, kapłanom, osobom zakonnym i wiernym obecnym w Asyżu podczas październikowych uroczystości, udzielam Apostolskiego Błogosławieństwa, jako znaku mojej miłości i zadatku Bożych łask.
Castel Gandolfo, 14 września, w święto Podwyższenia Krzyża Świętego, roku Pańskiego 1981, trzeciego roku mego pontyfikatu.
JAN PAWEŁ II
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
