Jan Paweł II
INTUICJA ŚW. NORBERTA POZOSTAJE W PEŁNI AKTUALNA. LIST DO OPATA GENERALNEGO ZAKONU KANONIKÓW REGULARNYCH PREMONSTRATENSÓW (NORBERTANÓW) Z OKAZJI 850. LECIA OSIEDLENIA SIĘ W CZECHACH
Watykan, 07 maja 1993 r.
Do Najprzewielebniejszego Ojca
Marcella van de Vena,
Opata Generalnego Zakonu
Kanoników Regularnych Premonstratensów
W długim szeregu zakonników, którzy ewangelizowali Europę i tworzyli jej dziedzictwo kulturowe, Zakon Kanoników Regularnych Premonstratensów zajmuje miejsce szczególne. W noc świętego Narodzenia 1121 roku, w samotności Prémontré, św. Norbert dał początek nowej wspólnocie w łonie dawnego zakonu kanonickiego, której gałęzie szybko rozprzestrzeniły się aż do Europy Środkowej. Idąc śladem mojego poprzednika, papieża św. Grzegorza VII, św. Norbert przekazał swoim synom zapał apostolski, którego owoce Kościół zbiera dziś na pięciu kontynentach.
W roku 1993 wasz Zakon obchodzi 850. rocznicę oficjalnego osiedlenia się premonstratensów w Czechach oraz początku ich dzieła ewangelizacyjnego w sercu Europy. Jubileusz ten będzie obchodzony przez cały Zakon, a szczególnie w pięciu opactwach: Strahov, Teplá, Želiv, Nová Říše i Jasov, których wspólnoty zostały niedawno odtworzone. Z szacunkiem i podziwem pozdrawiam zakonników, którzy nie zawahali się dać świadectwa swojej wiary w Chrystusa i wierności tej Stolicy Apostolskiej, często z narażeniem życia, przez ponad czterdzieści pięć lat rozproszenia i prześladowań. Ich ofiara nie była daremna — jest ona ziarnem nowych powołań.
U progu trzeciego tysiąclecia intuicja św. Norberta pozostaje w pełni aktualna. Odbudowa waszych wspólnot w Europie Środkowej idzie w parze z nową ewangelizacją kontynentu i świata. Nowy zapał, który was ożywia, czyni was zwiastunami Ewangelii Chrystusa zmartwychwstałego — tej Dobrej Nowiny, która niesie życie i prawdziwą wolność. Na wzór waszego świętego Założyciela otwierajcie nowe drogi, aby orędzie ewangeliczne przenikało serca, mentalność, obyczaje, kultury, a narody wyzwolone z ucisku przyjmowały Chrystusa Zbawiciela. Ożywieni tym duchem, dostarczycie społeczeństwu niezbędnych elementów jego odnowy, obudzicie pamięć i sumienie Europy oraz przyczynicie się do budowania cywilizacji miłości.
Życzę, aby ten Jubileusz był dla całego Zakonu Premonstratensów czasem odnowy i punktem wyjścia nowej owocności apostolskiej. Aby to urzeczywistnić, czerpcie ze skarbca waszego dziedzictwa duchowego, żyjcie charyzmatem św. Norberta, odnawiajcie waszą wierność złożonej profesji. Odbudowując wasze dawne i czcigodne opactwa, troszczcie się przede wszystkim o odbudowę waszych wspólnot modlitwy i apostolatu, które przez ponad osiem wieków były żywymi i owocnymi ośrodkami o wielkim znaczeniu.
Św. Norbert i jego pierwsi towarzysze wyrazili swój ideał w formule profesji kanonickiej, która pozostaje waszą także dziś. Pragnęli urzeczywistniać Evangelica Institutio i głosić Ewangelię w wyrzeczeniu się dóbr tego świata, tak jak Pan nakazał Apostołom. Cel waszego Zakonu jest dziś bardziej niż kiedykolwiek aktualny. Poświęćcie mu wszystkie wasze siły, z nieustraszoną odwagą, którą może wam dać tylko Chrystus. Ludzie naszych czasów często utracili swoje punkty odniesienia; kryzys wartości pozostawia ich bezbronnymi wobec nowych wyzwań, jakie stawia przed nimi szybki rozwój społeczeństwa. Waszym słowem oraz świadectwem życia osobistego i wspólnotowego przekazujcie im miłość Chrystusa i Kościoła.
Wierni apostolica institutio, wasi poprzednicy chcieli, aby każda wspólnota premonstrateńska była obrazem pierwotnej wspólnoty jerozolimskiej, zgromadzonej wokół Apostołów i Dziewicy Maryi. Przez profesję rad ewangelicznych i ślub stałości oddajecie się służbie waszego kościoła opackiego, aby uroczyście sprawować świętą liturgię, wznosić ku Bogu uwielbienie całego Kościoła i gromadzić lud chrześcijański wokół jego Pana. Niech wasze opactwa, wasze przeoraty, wasze parafie i wasze klasztory sióstr nadal wypełniają tę misję, aby w sercach wszystkich było uwielbione Imię Boga i aby nasi współcześni znajdowali u was przyjęcie, gotowość, gorliwość apostolską. Niech wasze opactwa będą domami modlitwy i szkołami wiary, otwartymi dla wszystkich ludzi dobrej woli.
Zakładając wspólnotę premonstrateńską, św. Norbert wybrał Regułę św. Augustyna. Pierwsze wskazania tej reguły życia podkreślają zasadniczą cechę waszych wspólnot: „Ponieważ jesteście zgromadzeni w tym klasztorze, żyjcie jednomyślnie w waszym domu, mając jedną duszę i jedno serce w poszukiwaniu Boga” (I, 2). Wspólnota augustiańska opiera się na miłości Boga i pragnieniu coraz głębszego Jego poznania, aby móc Go coraz bardziej miłować. Wymaga ona prostoty serca, wzajemnej miłości i jedności ducha w poszukiwaniu jedynej rzeczy koniecznej.
Eucharystia jest źródłem tej miłości i celem każdego apostolatu. Dlatego św. Norbert chciał, aby w sercu każdej wspólnoty premonstrateńskiej sprawowanie Eucharystii było szczytem całego życia zakonnego. Przypomina nam o tym premonstrateński opat Filip z Bonne-Espérance: „Aby Kościół nie osłabł w trudach swojej drogi, posiada cenną pomoc, zachowując w swoim skarbcu zbawczy sakrament Ciała Chrystusa: wydaje się, że to on Go przechowuje, w rzeczywistości jednak to On go strzeże” (PL 203, 669).
Wraz ze św. Norbertem, najgorliwszym synem Dziewicy Maryi, zawierzcie odnowę waszych wspólnot, powołania do waszego Zakonu, cały wasz apostolat i cały Kościół Matce Odkupiciela. Maryja jako pierwsza przyjęła Słowo, aby ofiarować je światu: niech sprawi, aby wasze wspólnoty stały się płonącymi ogniskami nowej ewangelizacji.
Łącząc się w sposób szczególny z premonstratensami Europy Środkowej z okazji ich Jubileuszu, odnawiam wobec całego Zakonu Premonstratensów i wobec każdego z was zaufanie Następcy Piotra i z całego serca udzielam wam mojego błogosławieństwa apostolskiego.
Watykan, 7 maja 1993 roku, w święto translacji św. Norberta w opactwie Strahov.
JAN PAWEŁ PP. II
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
