Umiłowani w Chrystusie Panu Drodzy Ojcowie, Siostry i Bracia w życiu konsekrowanym,
Miłość chrześcijańska pokonuje wszelkie bariery, zbliża oddalonych, łączy obcych, czyni bliskimi nieprzyjaciół, przekracza przepaście po ludzku nie do pokonania, wnika w najskrytsze zakamarki społeczeństwa. Ze swej natury miłość chrześcijańska jest prorocza, dokonuje cudów, nie ma granic: jest dla tego, co niemożliwe.
Miłość jest przede wszystkim sposobem pojmowania życia, sposobem jego przeżywania. Otóż Kościół, który nie stawia miłości żadnych granic, który nie zna wrogów, z którymi trzeba walczyć, lecz tylko mężczyzn i kobiety, których należy miłować – to Kościół, którego potrzebuje dziś świat (Dilexi te 120).
Powyższe słowa Ojca Świętego Leona XIV nie tylko odsłaniają najgłębszy sens Męki, Śmierci i Zmartwychwstania naszego Pana, Jezusa Chrystusa, ale również przypominają, że istotą naszego powołania i posłannictwa jest MIŁOŚĆ. Miłość, bez której życie radami ewangelicznymi nie miałoby żadnej wartości. Tylko przez miłość – której codziennie uczymy się od samego Chrystusa – stajemy się uczniami-misjonarzami Dobrej Nowiny.
Codzienna medytacja słowa Bożego, trwanie na adoracji Najświętszego Sakramentu oraz zaangażowane uczestnictwo w sakramentach świętych są znakiem, że Zmartwychwstały Pan jest centrum naszego życia i że naprawdę przyjmujemy Go, jako naszego Mistrza i Nauczyciela, a On czyni nas swoimi świadkami tam, gdzie przychodzi nam realizować łaskę powołania.
Niezależnie od okoliczności miejsca i czasu Chrystus, który nas powołał i posłał, pragnie się nami nieustannie posługiwać. Jakże ważne stają się tu słowa, które wypowiedział w Wieczerniku po swoim Zmartwychwstaniu: «Pokój Wam. Jak Mnie posłał Ojciec, tak i Ja was posyłam» (J 20,21).
Tego pokoju potrzebuje dzisiejszy świat umęczony dramatem wojen, niesprawiedliwości, wyzysku i ludzkiego cierpienia. POKÓJ – pierwszy dar Zmartwychwstałego Pana jest dziś dla nas szczególnym zadaniem.
Drodzy Ojcowie, Siostry i Bracia, życzę Wam, byście mocą miłości Zmartwychwstałego Pana zachowywali POKÓJ w sobie i nieśli go tym, którzy są daleko i tym, którzy są blisko Was. Bądźmy uczniami-misjonarzami Chrystusowego POKOJU. Tylko POKÓJ, który przynosi Chrystus, jest nadzieją dla nas i całego świata.
Niech Zmartwychwstały Pan obdarza Was i Wasze wspólnoty błogosławieństwem, a Maryja, Matka Kościoła, umacnia na drodze stawania się świadkami Zmartwychwstałego.
Z pasterskim błogosławieństwem –
+ Jacek Kiciński CMF
Przewodniczący Komisji KEP ds. Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego KEP
