Jan Paweł II
«LAUDABO DOMINUM». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARII LUDWICE OD JEZUSA
Rzym, 16 maja 1993 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Będę chwalił Pana przez całe moje życie, będę śpiewał mojemu Bogu, dopóki istnieć będę” (Ps 146, 2).
Maria Ludwika od Jezusa Trichet nieustannie pragnęła wielbić Boga słowami, czynami i całym swoim życiem. Oświecona mądrością Ewangelii, porzuciła wszystko, aby pójść za Chrystusem i służyć chorym oraz ubogim, wypełniając przykazanie Pana, który powiedział: „To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem” (J 15, 12), a także: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25, 40).
Czcigodna Służebnica Boża urodziła się w Poitiers dnia 7 maja 1684 roku. Już od dzieciństwa była posłuszna prawu Bożemu i otaczała troską potrzebujących. Gdy miała siedemnaście lat, Opatrzność postawiła na jej drodze św. Ludwika Marię Grignion de Montfort, który stał się jej przewodnikiem w rozeznawaniu woli Bożej i realizacji powołania.
Idąc za wskazaniami swojego mistrza duchowego, wstąpiła do stowarzyszenia zwanego „La Sagesse”, działającego przy szpitalu ogólnym w Poitiers. Tam, dnia 2 lutego 1703 roku, przywdziała habit zakonny, stając się współzałożycielką i pierwszą członkinią przyszłego Zgromadzenia Córek Mądrości. Wspólnota ta miała skupiać kobiety poświęcone Mądrości Wcielonej, czyli Chrystusowi i swoim życiem ukazywać próżność fałszywej mądrości świata.
Nowe zgromadzenie zakonne powstało w rzeczywistości w La Rochelle, a jego biskup zatwierdził je kanonicznie w 1715 roku. W następnym roku zmarł założyciel, św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, pozostawiając Służebnicę Bożą samą na czele zgromadzenia. Z wielką odwagą i ufnością w pomoc Bożą stawiała czoła licznym i ciężkim doświadczeniom wynikającym ze skrajnego ubóstwa, niesprawiedliwości miejscowych władz, śmierci młodych sióstr oraz bolesnych oszczerstw.
Pomimo tych trudności dzieło, którym mądrze kierowała Matka Maria Ludwika, umacniało się i rozwijało poprzez zakładanie nowych domów zakonnych. Nieustannie troszczyła się o formację swoich sióstr, przekazując im duchowe dziedzictwo świętego założyciela. Zachęcała je do miłości i naśladowania Jezusa Chrystusa, Mądrości Bożej (por. 1 Kor 1, 24), do nauczania dzieci w szkołach prowadzonych przez zgromadzenie oraz do opieki nad ubogimi i chorymi.
Troska o dobro innych nie odciągała jej jednak od obowiązku wzrastania na drodze chrześcijańskiej doskonałości. Umocniona wiarą, nadzieją i miłością, szła przez życie z Bogiem. Pokornie i wytrwale naśladowała Najświętszą Maryję Pannę, starając się we wszystkich okolicznościach pełnić wolę Bożą.
Była wierna modlitwie, gorliwa w kulcie Eucharystii i Najświętszej Maryi Panny, miłowała krzyż Chrystusa, była posłuszna władzy Kościoła, mężna i cierpliwa w cierpieniach, spokojna w prześladowaniach, gotowa przebaczać nieprzyjaciołom oraz wierna zachowywaniu Reguły i ślubów zakonnych.
Bogata w zasługi odeszła pobożnie do Pana w Saint-Laurent-sur-Sèvre dnia 28 kwietnia 1759 roku.
Po rozpoczęciu sprawy kanonizacyjnej przeprowadzono proces informacyjny w Kurii diecezjalnej w Luçon w latach 1953–1954. Po przygotowaniu Positio o cnotach i przeprowadzeniu wymaganych badań dnia 10 lipca 1990 roku ogłosiliśmy, że Służebnica Boża Maria Ludwika od Jezusa Trichet praktykowała w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne i z nimi związane.
Tymczasem w tej samej Kurii przeprowadzono w 1947 roku proces kanoniczny dotyczący domniemanego cudownego uzdrowienia, które nastąpiło w 1944 roku i zostało przypisane wstawiennictwu Matki Marii Ludwiki od Jezusa. Po pomyślnym zbadaniu tego przypadku przez Kongregację Spraw Kanonizacyjnych dnia 7 marca 1992 roku został ogłoszony w Naszej obecności dekret o cudzie.
Następnie postanowiliśmy, aby uroczystość beatyfikacji odbyła się w Rzymie dnia 16 maja następnego roku.
Dzisiaj, w Bazylice Watykańskiej św. Piotra Apostoła, podczas uroczystej Mszy Świętej wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Henri Kard. Schwery, biskupa Sionu, François Garnier, biskupa Luçon, Camillo Kard. Ruini, Naszego Wikariusza dla Miasta Rzymu, oraz Pellegrino Tomaso Ronchi, biskupa Città di Castello, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Maurycy Tornay, Maria Ludwika od Jezusa Trichet, Kolumba Joanna Gabriel oraz Floryda Cevoli nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto każdego roku w dniu ich narodzin dla nieba: Maurycego Tornay — 11 sierpnia; Marii Ludwiki od Jezusa Trichet — 7 maja; Kolumby Joanny Gabriel — 24 września; Florydy Cevoli — 12 czerwca, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Postanawiamy, aby to, co zawarliśmy w niniejszym Liście, zachowało moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u św. Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 16 maja roku Pańskiego 1993, w piętnastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
