Jan Paweł II
«HUMILIUM ES». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ PETRZE OD ŚW. JÓZEFA PÉREZ FLORIDO
Rzym, 16 października 1994 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Jesteś Bogiem pokornych i pomocą najmniejszych, podporą słabych, obrońcą odrzuconych, zbawieniem zrozpaczonych” (por. Iz 49, 11). Pan „lituje się nad swoimi ubogimi” (Iz 49, 13) i nie chce pozostawiać bez pomocy i pociechy tych, którzy znajdują się w potrzebie i cierpieniu. Dlatego nakazał: „Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego” (Kpł 19, 18). Jezus zaś nauczał: „Zaprawdę powiadam wam: wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25, 40).
Oświecona tymi słowami i przykładem Odkupiciela, który „wziął na siebie nasze słabości i nosił nasze choroby” (Mt 8, 17), Czcigodna Służebnica Boża Petra od św. Józefa poświęciła swoje życie Bogu i służyła cierpiącym członkom Jego Ciała, zwłaszcza ubogim, osobom starszym, chorym i sierotom, urzeczywistniając zarazem charyzmat dziewictwa oraz duchowego macierzyństwa. Ta kobieta o wielkim i hojnym sercu urodziła się w miejscowości Valle de Abdalajís, na terenie diecezji Malaga, dnia 7 grudnia 1845 roku. Jej rodzicami byli José Pérez Reina i María Florido González, którzy na chrzcie nadali jej imiona Anna i Józefa. W wieku trzech lat straciła matkę i była wychowywana przez pobożną babkę ze strony ojca. Już od dzieciństwa pociągały ją cnota, współczucie dla ubogich oraz pragnienie całkowitego poświęcenia się Bogu, tak że marzyła jedynie o życiu zakonnym. Z czasem jednak ten zapał nieco osłabł i uległa pokusom świata. Pan jednak, który nie pozostawia niedokończonym swojego dzieła, na nowo mocno ją do siebie pociągnął i ukazał jej drogę, którą miała podążać. Odtąd całkowicie poświęciła się Bogu i ubogim. Wkrótce jej przykład pociągnął inne młode kobiety podzielające ten sam ideał miłości, a ona sama, ponad wszelkie ludzkie oczekiwania, stała się założycielką i kamieniem węgielnym nowej rodziny zakonnej, zatwierdzonej dnia 25 grudnia 1880 roku przez biskupa Malagi, który nadał jej nazwę Zgromadzenia Sióstr Matek Opuszczonych. Niedługo potem wraz ze swoimi towarzyszkami złożyła śluby zakonne i przyjęła imię Petra od św. Józefa. Z wielką stanowczością, roztropnością i gorliwością kierowała wspólnotą, troszcząc się o nowe powołania i formację sióstr. Zachęcała je, aby były dla opuszczonych takimi matkami, jakimi są dla swoich dzieci ich rodzone matki. Pomimo skrajnego ubóstwa i niezliczonych trudności założyła wiele domów w Hiszpanii, a w Barcelonie wzniosła sanktuarium de San José de la Montaña. Głęboko przekonana, że dzieła Boże rodzą się i rozwijają pośród prób i przeciwności, nigdy nie zwątpiła w pomoc Opatrzności ani św. Józefa, który był jej powiernikiem i podporą. Otaczała go wielką czcią i mawiała: „Nadszedł czas św. Józefa i jestem przekonana, że nie możemy uczynić nic lepszego dla Najświętszej Maryi Panny, jak szerzyć nabożeństwo do św. Józefa”. Najwyższą zasadą jej życia i apostolatu było pełnienie woli Bożej, której poddawała się ochoczo, wytrwale i z radością.
„Panie — modliła się — posługuj się mną według swojej woli, całkowicie swobodnie, ponieważ Ty jesteś moim jedynym i prawdziwym Panem. Spraw, aby wszystko, co czynię, było miłe w Twoich najczystszych oczach. Nie chcę żyć inaczej”. Codziennie wzrastała w wierze, nadziei i miłości, żyjąc w zjednoczeniu z Bogiem i trwając nieustannie na modlitwie. Rozwijała nabożeństwo do Eucharystii i Najświętszej Maryi Panny, pielęgnowała pokorę, umiłowanie ofiary i krzyża oraz zachowując wolność wobec dóbr ziemskich, wiernie przestrzegała Bożych przykazań. Do ostatnich dni życia niestrudzenie i ze wszystkich sił, pracowała dla chwały Bożej i szerzenia Jego królestwa, dla zbawienia dusz oraz duchowego wsparcia opuszczonych, dla których była troskliwą i pełną miłości matką. Wszędzie niosła ludziom Chrystusa, szerzyła miłość i promieniowała przykładem swoich cnót. Bogata w zasługi i otoczona opinią świętości, odeszła do wieczności w Barcelonie, w sanktuarium de San José de la Montaña, dnia 16 sierpnia 1906 roku, pozostawiając siostrom takie napomnienie: „Moje córki, macie zatwierdzone konstytucje; zachowujcie je i troszczcie się, aby były zachowywane”.
Sprawa beatyfikacyjna i kanonizacyjna Służebnicy Bożej została podjęta przez jej zgromadzenie, które od 1934 roku nosi nazwę Zgromadzenia Matek Opuszczonych i św. Józefa na Górze. Procesy kanoniczne rozpoczęły się w Kurii Arcybiskupiej w Barcelonie w 1932 roku. Nasz Poprzednik, Paweł VI, dnia 14 czerwca 1971 roku ogłosił, że Matka Petra od św. Józefa praktykowała cnoty teologalne, kardynalne i z nimi związane w stopniu heroicznym. Następnie w Kurii biskupiej w Jaén przeprowadzono dochodzenie dotyczące uzdrowienia uznanego za cudowne, które miało miejsce w 1951 roku i zostało przypisane wstawiennictwu Czcigodnej Służebnicy Bożej. Po pomyślnym zakończeniu badań prowadzonych przez Kongregację Spraw Kanonizacyjnych dnia 6 lipca 1993 roku został ogłoszony dekret o cudzie. Postanowiliśmy zatem, aby uroczystość beatyfikacji odbyła się w Rzymie dnia 16 października 1994 roku, podczas Synodu Biskupów poświęconego tematowi: „Życie konsekrowane i jego misja w Kościele oraz w świecie”.
Dzisiaj więc na placu przed Bazyliką św. Piotra na Watykanie, podczas uroczystej Mszy świętej, ogłosiliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Jeana Ballanda, arcybiskupa Reims, Carlosa Oviedo Cavady, arcybiskupa Santiago de Chile, Elíasa Yanesa Álvareza, arcybiskupa Saragossy, Ricarda Marii Carlesa Gordó, arcybiskupa Barcelony, oraz Camillo kardynała Ruiniego, Naszego Wikariusza dla Miasta Rzymu, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Mikołaj Roland, Albert Hurtado Cruchaga, Maria Rafols, Petra od św. Józefa Pérez Florido oraz Józefina Vannini nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich wspomnienie każdego roku: Mikołaja Rolanda — 27 kwietnia, Alberta Hurtado Cruchagi — 18 sierpnia, Marii Rafols — 5 listopada, Petry od św. Józefa Pérez Florido — 16 sierpnia oraz Józefiny Vannini — 16 października, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Chcemy, aby to, co niniejszym Listem postanawiamy, zachowało moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u św. Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 16 października 1994 roku, w siedemnastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
