Jan Paweł II
«SANCTIFICETUR NOMEN TUUM». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MAGDALENIE KATARZYNIE MORANO
Katania, 05 listopada 1994 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja” (Mt 6, 9-10). Te prośby Modlitwy Pańskiej, których Magdalena Katarzyna Morano nauczyła się już w dzieciństwie, od najmłodszych lat kierowały jej serce ku Bogu. Takie usposobienie i taka postawa towarzyszyły jej przez całe życie. Nieustannie rozwijała również swoje zaangażowanie w nauczanie i wychowanie, oddając się młodzieży oraz siostrom zakonnym.
Czcigodna Służebnica Boża urodziła się w Carreio, miejscowości położonej w okolicach Turynu, 15 listopada 1847 roku. Jej rodzicami byli Francesco Morano i Caterina Pangella. Następnego dnia została ochrzczona. Rodzina, doświadczana licznymi trudnościami, utraciła ojca w 1855 roku, gdy Magdalena miała osiem lat. Dziewczynka odznaczała się bystrością umysłu, jednak została zmuszona do przerwania nauki, aby pomagać matce pracującej jako tkaczka.
Mimo pracy gorliwie pogłębiała znajomość wiary katolickiej. W wieku dziesięciu lat po raz pierwszy przyjęła Eucharystię, a od tego czasu jeszcze bardziej zapragnęła świętości i dobrych uczynków. Po pewnym czasie powróciła do nauki i dzięki otrzymanemu wsparciu zdobyła dyplom nauczycielski, wcześniej mając doświadczenie w pracy z dziećmi.
Po mianowaniu nauczycielką w Montalto Torinese przez dwanaście lat całkowicie poświęcała się chrześcijańskiemu wychowaniu dzieci i młodzieży, także poza szkołą. Gdy zapewniła matce odpowiednią opiekę, na nowo podjęła myśl o realizacji swojego powołania zakonnego. W 1878 roku została przyjęta do Instytutu Córek Maryi Wspomożycielki przez samą założycielkę, świętą Marię Dominikę Mazzarello. Pierwsze śluby zakonne złożyła w 1879 roku, a wieczyste w 1880 roku. W następnym roku została posłana na Sycylię, aby objąć kierownictwo zakładu wychowawczego dla dziewcząt w Trecastagni koło Katanii. W ten sposób rozpoczął się drugi etap jej życia, trwający dwadzieścia siedem lat i wypełniony różnorodnymi dziełami apostolskimi.
W 1907 roku została przełożoną nowo utworzonej prowincji sycylijskiej. Z wielkim zaangażowaniem pracowała nad szerzeniem Królestwa Bożego poprzez działalność wychowawczą, rozwój szkolnictwa, kształcenie zawodowe oraz różnorodne dzieła apostolskie, troszcząc się szczególnie o rozwój młodych ludzi, zwłaszcza dziewcząt i kobiet. Aż do śmierci prowadziła intensywną działalność katechetyczną. Arcybiskup Katanii powierzył jej nawet kierowanie całym dziełem katechizacji w mieście.
Przez wiele lat cierpiała z powodu nawracających dolegliwości. W końcu zachorowała na nieoperacyjny nowotwór, a następnie jej stan gwałtownie się pogorszył wskutek wysokiej gorączki. Kilka dni później, 26 marca 1908 roku, pogodna i posłuszna woli Ojca zakończyła swoje ziemskie życie.
Opinia świętości, którą cieszyła się jeszcze za życia jako wzorowa wychowawczyni i znakomita przełożona, po jej śmierci stała się jeszcze bardziej powszechna. Z biegiem lat pamięć o niej nie zanikła. Dlatego jej Rodzina Zakonna zwróciła się do arcybiskupa Katanii z prośbą o rozpoczęcie sprawy kanonizacyjnej, co nastąpiło w 1935 roku. Po przeprowadzeniu wszystkich czynności przewidzianych przez prawo, 1 września 1988 roku ogłosiliśmy, że Służebnica Boża praktykowała w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne oraz związane z nimi.
W Katanii w 1991 roku przeprowadzono proces kanoniczny dotyczący cudownego uzdrowienia, które miało miejsce w 1945 roku i zostało przypisane wstawiennictwu Czcigodnej Służebnicy Bożej. Po dokładnym zbadaniu tego przypadku i zakończeniu postępowania pomyślnym wynikiem, 28 stycznia 1994 roku poleciliśmy ogłosić dekret o cudzie. Następnie, podczas naszej podróży apostolskiej do Katanii, postanowiliśmy, że obrzęd beatyfikacji odbędzie się 5 listopada tego samego roku.
Dzisiaj zatem podczas uroczystości ogłosiliśmy po włosku następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszego Brata Luigiego Bommarito, arcybiskupa Katanii, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Służebnicy Bożej Magdalenie Katarzynie Morano przysługiwał tytuł Błogosławionej i aby można było obchodzić jej święto każdego roku dnia 15 listopada, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
To zaś, co postanowiliśmy, chcemy, aby zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Katanii, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 5 listopada 1994 roku, w siedemnastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
