Jan Paweł II
«IESUS QUIDEM». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ EUGENII JOUBERT
Rzym, 20 listopada 1994 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – Jezus powiedział: „Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem” (J 14, 26).
Czcigodna Służebnica Boża Eugenia Joubert przez całe swoje życie zakonne zachowywała te słowa głęboko w sercu i urzeczywistniała je przede wszystkim przez przekazywanie wiernym nauki chrześcijańskiej. Istotnie bowiem, jak napisaliśmy w Adhortacji Apostolskiej Catechesi tradendae (72), „katecheza jest wzrastaniem w wierze i dojrzewaniem życia chrześcijańskiego ku pełni; jest więc dziełem Ducha Świętego”. Sam Jezus powiedział przecież: „Duch (…) będzie świadczył o Mnie” (J 15, 26), a także: „wy również świadczycie” (J 15, 27).
Eugenia Joubert urodziła się 11 lutego 1876 roku i została ochrzczona w niewielkim mieście Yssingeaux, położonym w diecezji Le Puy-en-Velay. Już od najmłodszych lat matka uczyła ją modlitwy oraz wielkiej miłości do ubogich. W wieku dziewiętnastu lat wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Świętej Rodziny od Najświętszego Serca. Matka, towarzysząc jej w tej chwili, powiedziała: „Moja córko, powierzam cię najłaskawszemu Bogu; nie oglądaj się wstecz, lecz zostań świętą”.
Od samego początku postanowiła konsekwentnie pracować nad sobą, dążąc do pełnego zwycięstwa nad własnymi słabościami; tą drogą doszła do pokory. Dnia 8 września 1897 roku złożyła śluby zakonne. W tych samych dniach września siostra Teresa od Dzieciątka Jezus kończyła swoje krótkie, lecz niezwykle bogate życie ziemskie w klasztorze karmelitanek w Lisieux, po przejściu swojej „małej drogi” duchowego dziecięctwa, która doprowadziła ją na wyżyny ufności, oddania Bogu oraz miłości Boga i bliźnich. Siostra Eugenia zdawała się przypominać swym życiem Teresę od Dzieciątka Jezus.
Posłuszna głosowi przełożonych poświęciła się pracy wśród dzieci w Aubervilliers, nauczając je prawd wiary. Najchętniej służyła najuboższym oraz dzieciom mniej zdolnym. Nie szczędząc sił, osiągnęła większe owoce niż mogła się spodziewać. Jej gorliwość, pogoda ducha, pobożność, miłość bliźniego i zapał były przykładem dla całej wspólnoty.
Gdy pojawiły się pierwsze oznaki choroby, Służebnicę Bożą przeniesiono do nowo założonego domu zgromadzenia w Liège, w dzielnicy Saint-Gilles, gdzie przebywała w sierpniu i wrześniu 1902 roku. Po spędzeniu pewnego okresu w Rzymie powróciła do Liège 7 maja 1904 roku. Tam też, 2 lipca tego samego roku, mając niespełna dwadzieścia osiem lat, pobożnie odeszła do Pana.
Jej doczesne szczątki zostały złożone na cmentarzu w Liège, a później przeniesione do kaplicy Sióstr Świętej Rodziny od Najświętszego Serca w Dinant.
Ponieważ opinia o jej świętości stale wzrastała, w 1919 roku w diecezji Liège rozpoczęto sprawę beatyfikacyjną i kanonizacyjną. Po przeprowadzeniu wszystkich czynności przewidzianych przez prawo dekret o heroiczności jej cnót został ogłoszony 9 czerwca 1983 roku. W międzyczasie w samym Liège miało miejsce uzdrowienie przypisywane wstawiennictwu Służebnicy Bożej. Po zakończeniu procesu kanonicznego oraz przeprowadzeniu wymaganych badań lekarskich i teologicznych, dnia 2 kwietnia 1993 roku w Naszej obecności ogłoszono dekret o cudzie. Dlatego postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się 20 listopada następnego roku.
Dzisiaj zatem podczas uroczystej Mszy Świętej sprawowanej w Bazylice św. Piotra ogłosiliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Camillo kardynała Ruiniego, Naszego Wikariusza dla Miasta Rzymu, Jean Honoré, arcybiskupa Tours, Henri Bricarda, biskupa Le Puy-en-Velay, Alberta Houssiau, biskupa Liège, oraz Eugenio Ravignani, biskupa Vittorio Veneto, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Jacek Maria Cormier, Maria Poussepin, Agnieszka od Jezusa Galand de Langeac, Eugenia Joubert i Klaudiusz Granzotto nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto każdego roku: Jacka Marii Cormier — 21 maja, Marii Poussepin — 14 października, Agnieszki od Jezusa Galand de Langeac — 19 października, Eugenii Joubert — 2 lipca, Klaudiusza Granzotto — 2 września, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Chcemy, aby to, co dziś postanowiliśmy, zachowało swoją moc i ważność na zawsze, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 20 listopada 1994 roku, w siedemnastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
