Jan Paweł II
«EGO SUM». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU GWIDONOWI MARII CONFORTIEMU, ZAŁOŻYCIELOWI MISJONARZY ŚW. FRANCISZKA KSAWEREGO (KSAWERIANÓW)
Rzym, 17 marca 1996 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają (…). Mam także inne owce, które nie są z tej owczarni. I te muszę przyprowadzić, i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia i jeden pasterz” (J 10, 14.16).
Czcigodny Sługa Boży Gwidon Maria Conforti realizował trzy wymiary jedynej misji Kościoła, o których mówi również encyklika Redemptoris missio. Chodzi przede wszystkim o misję ad gentes skierowaną do tych, którzy nie znają Chrystusa i Jego Ewangelii, następnie o duszpasterstwo i głoszenie Ewangelii w każdej wspólnocie chrześcijańskiej, a wreszcie o „nową” – jak zwykliśmy mówić – „ewangelizację”, prowadzoną zwłaszcza w krajach dawnej chrześcijańskiej tradycji (por. nr 33).
Gwidon Maria Conforti urodził się w miejscowości Ravadese koło Parmy 30 marca 1865 roku jako ósme z dziesięciorga dzieci Rinalda Confortiego i Antonii Adorni. Po przezwyciężeniu licznych trudności otrzymał cenny dar kapłaństwa 22 września 1888 roku. Siedem lat później założył Zgromadzenie Misjonarzy św. Franciszka Ksawerego (Ksawerianów), którego głównym celem było głoszenie Ewangelii narodom. Umysłem i sercem oddał się szerzeniu Papieskich Dzieł Misyjnych; został nawet pierwszym przewodniczącym Papieskiej Unii Misyjnej. Był wykładowcą i wychowawcą w seminarium, następnie wikariuszem generalnym diecezji parmeńskiej, a w 1902 roku został wybrany arcybiskupem Rawenny. Z powodu ciężkiej choroby po kilku latach zrezygnował z urzędu, a w 1907 roku został mianowany pasterzem wspólnoty kościelnej Parmy. Okazał niezwykłą głębię duchową w głoszeniu Ewangelii i katechizacji, a także gorliwą troskę o formację duchowieństwa i katolickie wychowanie ludu. Z myślą o przyszłości swojej diecezji właściwie ukierunkował działalność apostolską wiernych świeckich zrzeszonych w Akcji Katolickiej oraz organizował kongresy eucharystyczne, maryjne i misyjne. Swoje życie duchowe karmił kontemplacją Chrystusa Ukrzyżowanego i rozwijał ducha misyjnego, pielęgnując prawdziwie katolicką postawę, która przekracza granice diecezji, narodu i poszczególnych obrządków, obejmując potrzeby całego Kościoła.
Pobożnie zasnął w Panu 5 listopada 1931 roku. Ponieważ trwała opinia jego świętości, w 1941 roku w Parmie rozpoczęto jego sprawę beatyfikacyjną. Po dopełnieniu wszystkich wymogów prawa, 11 lutego 1982 roku został w naszej obecności ogłoszony dekret, w którym uznaliśmy, że Gwidon Maria Conforti praktykował w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne oraz związane z nimi cnoty. Następnie Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych rozpatrywała sprawę domniemanego cudownego uzdrowienia, które miało miejsce w 1965 roku w miejscowości Ndava w Burundi, na terenie diecezji Bururi, i zostało przypisane wstawiennictwu Czcigodnego Sługi Bożego. Po dokładnym zbadaniu sprawy 6 kwietnia 1995 roku w naszej obecności został ogłoszony dekret o cudzie. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie 17 marca 1996 roku.
Dzisiaj więc na placu św. Piotra, podczas uroczystej Mszy Świętej, wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Gabriela Zubeira Wako, arcybiskupa Chartumu, oraz Benedetta Cocchiego, biskupa Parmy, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodni Słudzy Boży Daniel Comboni i Gwidon Maria Conforti nosili tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto każdego roku w dniu ich narodzin dla nieba: Daniela Comboniego — 10 października, Gwidona Marii Confortiego — 5 listopada, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Chcemy, aby to co postanowiliśmy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 17 marca 1996 roku, w osiemnastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
