Jan Paweł II
«VERA EDUCATIO». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU EDMUNDOWI IGNACEMU RICE
Rzym, 06 października 1996 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Prawdziwe zaś wychowanie zdąża do kształtowania osoby ludzkiej w kierunku jej celu ostatecznego, a równocześnie do dobra społeczności, których człowiek jest członkiem i w których obowiązkach, gdy dorośnie, będzie brał udział.” (Sobór Watykański II, Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim Gravissimum educationis, 1).
Czcigodny Sługa Boży Edmund Ignacy Rice w szczególny sposób troszczył się o ludzkie i chrześcijańskie wychowanie młodzieży Irlandii, której wskazywał drogę prawdy i sprawiedliwości zarówno świętością życia, jak i działalnością apostolską. Urodził się w miejscowości Westcourt w 1762 roku jako syn Roberta Rice i Margaret Tierney. Otrzymał od rodziców bardzo staranne wychowanie. Po ukończeniu nauki poświęcił się działalności handlowej i w krótkim czasie zgromadził znaczny majątek. Poślubił Marię Elliot, która zmarła dwa lata później podczas porodu chorej córeczki. Prowadząc działalność handlową, pogłębiał swoją jedność z Bogiem przez wytrwałą lekturę Pisma Świętego i godne uczestnictwo w Eucharystii. Pobudzany cnotą wiary oddał się apostolstwu na rzecz dzieci, chorych i ludzi starszych, dzieląc się z nimi swoim majątkiem.
Gdy miał czterdzieści lat, zachęcony przez Naszego Poprzednika, papieża Piusa VI błogosławionej pamięci, porzucił działalność handlową i całkowicie poświęcił się chrześcijańskiemu wychowaniu ubogich chłopców. Następnie założył Kongregację Braci Chrześcijańskich, której reguły zostały zatwierdzone przez Stolicę Apostolską w 1820 roku. Funkcję przełożonego Instytutu pełnił z wielkim pożytkiem dla współbraci aż do 1838 roku, kiedy dobrowolnie z niej zrezygnował. Swoim współbraciom, młodzieży i całemu Ludowi Bożemu pozostawił świadectwo miłości, wiary, troski o Kościół, gorliwości apostolskiej oraz zaangażowania w chrześcijańskie wychowanie.
W ostatnich latach życia z ufnością znosił liczne cierpienia i upokorzenia. Opłakiwany przez niezliczonych ludzi, którym wcześniej wyświadczył dobro, zmarł 29 sierpnia 1844 roku.
Sprawę beatyfikacyjną i kanonizacyjną rozpoczęto w 1978 roku w Kurii Archidiecezji Dublińskiej. Po przeprowadzeniu wszystkich czynności przewidzianych przez prawo, 2 kwietnia 1993 roku ogłosiliśmy Dekret o heroiczności cnót. Następnie w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych zbadano cudowne uzdrowienie przypisywane wstawiennictwu Edmunda Ignacego Rice’a. My sami, dnia 6 kwietnia 1995 roku, stwierdziliśmy, że „cud został udowodniony”. Następnie postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się 6 października 1996 roku.
Dzisiaj zatem, podczas uroczystej Mszy świętej sprawowanej na placu przed Bazyliką Watykańską św. Piotra, ogłosiliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie naszych Braci Jana Nowaka, biskupa siedleckiego, Desmonda Connella, arcybiskupa Dublina, Antonio Maríi Rouco Vareli, arcybiskupa Madrytu, oraz Mariana Jaworskiego, arcybiskupa lwowskiego obrządku łacińskiego, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą władzą apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Wincentemu Lewoniukowi i dwunastu Towarzyszom, Edmundowi Ignacemu Rice, Marii Annie Mogas Fontcuberta oraz Marcelinie Darowskiej przysługiwał tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto każdego roku: Wincentego Lewoniuka i dwunastu Towarzyszy dnia 23 stycznia, Edmunda Ignacego Rice dnia 5 maja, Marii Anny Mogas Fontcuberta dnia 6 października oraz Marceliny Darowskiej dnia 5 stycznia, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.”
Chcemy, aby To co niniejszym Listem postanawiamy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 6 października 1996 roku, w osiemnastym roku Naszego Pontyfikatu.
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
