Jan Paweł II
«ET SI EXALTATUS». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ BRYGIDZIE OD JEZUSA MORELLO
Rzym, 15 marca 1998 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie” (J 12, 32).
Brygida Morello, od dzieciństwa żywiąca gorącą miłość do Chrystusa Ukrzyżowanego, całe swoje życie przeżywała w świetle tajemnicy paschalnej miłości i odkupienia, czerpiąc z niej niewyczerpane pragnienie szerzenia chwały Bożej i troskę o zbawienie wszystkich ludzi. Założenie Urszulanek od Maryi Niepokalanej z Piacenzy było drogą, którą Duch Święty poprowadził ją do poświęcenia życia wychowaniu dziewcząt. Była bowiem głęboko przekonana, że ich właściwe wychowanie oparte na wartościach ludzkich i chrześcijańskich przyniesie wielkie dobro rodzinie i społeczeństwu zgodnie z zamysłem Bożym. Urodziła się 17 czerwca 1610 roku w San Michele di Pagana, w diecezji Chiavari, w rodzinie o głębokich tradycjach chrześcijańskich. Już od najmłodszych lat odczuwała silne wezwanie Boga do całkowitego oddania Mu swojego życia. To pragnienie wyznaczało wszystkie etapy jej ziemskiej drogi. Z woli Bożej przeszła przez różne stany życia: wyszła za mąż w wieku dwudziestu trzech lat, wkrótce jednak została wdową. Następnie prowadziła życie osoby świeckiej całkowicie oddanej Bogu, aż w końcu jako założycielka, mogła urzeczywistnić swoje pragnienie życia zakonnego. Były to kolejne etapy jej wzrastania w cnotach chrześcijańskich i apostolskich, przeżywane w wiernym posłuszeństwie kierownikom duchowym. W ten sposób Brygida Morello, która pragnęła całkowicie należeć do Chrystusa i która, wzorem św. Teresy z Ávili, przyjęła imię „Brygida od Jezusa”, staje się dla Kościoła wzorem świętości realizowanej w różnych stanach życia. Potwierdzają to słowa Soboru Watykańskiego II: „W różnych rodzajach życia i powinnościach jedna świętość rozwijana jest przez wszystkich, których prowadzi Duch Boży i którzy, posłuszni głosowi Ojca, oddając cześć Bogu Ojcu w duchu i prawdzie, idą za Chrystusem ubogim, pokornym i niosącym krzyż, aby zasłużyć na udział w Jego chwale” (Lumen gentium, 41).
Tak więc 17 lutego 1649 roku, za zachętą księżnej Małgorzaty de’Medici Farnese, Brygida założyła wspólnotę Urszulanek od Maryi Niepokalanej z Piacenzy dla wychowania młodzieży. Posiadała już wtedy głębokie doświadczenie życia chrześcijańskiego i była zarówno światłą nauczycielką, jak i czułą matką dla młodych dziewcząt. Szczyt upodobnienia do Chrystusa Ukrzyżowanego osiągnęła jednak poprzez cierpienie. Przez dwadzieścia cztery lata znosiła tajemniczą chorobę, nieznaną nawet lekarzom, której towarzyszyły liczne nadzwyczajne łaski mistyczne. W tym czasie jej serce, przynaglone miłością Chrystusa (por. 2 Kor 5, 14), otworzyło się na problemy misyjne i kwestie powszechne, obejmujące także pragnienie jedności chrześcijan. Ofiarowała siebie za nawrócenie ludzi, a szczególnie za jedność wyznawców Chrystusa. Idąc śladami św. Franciszka Ksawerego, którego otaczała szczególną czcią, zasiała ducha misyjnego, który później poprowadził jej zgromadzenie do odległych krajów. Otoczona opinią świętości, Brygida od Jezusa zmarła w Piacenzy 3 września 1679 roku. Z inicjatywy księcia Ranuccia II Farnese postanowiono rozpocząć jej proces beatyfikacyjny, jednak z powodów historycznych sprawa została podjęta znacznie później. Dnia 29 kwietnia 1980 roku ogłosiliśmy, że Służebnica Boża praktykowała cnoty teologalne, kardynalne i z nimi związane w stopniu heroicznym. Następnie 18 grudnia 1997 roku został w Naszej obecności ogłoszony Dekret o cudzie przypisywanym jej wstawiennictwu, który miał miejsce w Piacenzy w 1681 roku. Postanowiliśmy zatem, aby uroczystość beatyfikacji odbyła się w Rzymie 15 marca 1998 roku.
Dzisiaj więc na placu św. Piotra ogłosiliśmy następującą formułę beatyfikacyjną:
„Spełniając życzenie naszych Braci Petyra Christova, biskupa Nikopola, Luciano Monariego, biskupa Piacenzy-Bobbio, oraz Antonio Maríi kardynała Rouco Vareli, arcybiskupa Madrytu, jak również wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Wincentemu Eugeniuszowi Bosiłkowowi, Brygidzie od Jezusa Morello oraz Marii z Góry Karmel Sallés y Barangueras przysługiwał tytuł Błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto każdego roku, w miejscach i w sposób określony przez prawo: Wincentego Eugeniusza Bosiłkowa dnia 13 listopada, Brygidy od Jezusa Morello dnia 4 września oraz Marii z Góry Karmel Sallés y Barangueras dnia 6 grudnia. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.
Postanawiamy, aby wszystko, co zostało zapisane w tym Liście Apostolskim, zachowało na zawsze swoją moc i ważność, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 15 marca 1998 roku, w dwudziestym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS Kard. SODANO
sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
