Home DokumentyDokumenty Kościoła o życiu konsekrowanymJan Paweł IIJan Paweł II - Kanonizacje i beatyfikacje osób konsekrowanych 1998.05.10 – Rzym – Jan Paweł II, «Hi Sunt Qui». List Apostolski w którym przyznaje się godność Błogosławionych Czcigodnym Służebnicom Bożym Marii Gabrieli Hinojosa y Naveros i 6 Towarzyszkom

1998.05.10 – Rzym – Jan Paweł II, «Hi Sunt Qui». List Apostolski w którym przyznaje się godność Błogosławionych Czcigodnym Służebnicom Bożym Marii Gabrieli Hinojosa y Naveros i 6 Towarzyszkom

Redakcja

 

Jan Paweł II

 «HI SUNT QUI». LIST APOSTOLSKI W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNYM SŁUŻEBNICOM BOŻYM MARII GABRIELI HINOJOSA
Y NAVEROS I 6 TOWARZYSZKOM

 Rzym, 10 maja 1998 r.

 

Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i opłukali swe szaty, i w krwi Baranka je wybielili. Dlatego są przed tronem Boga i w Jego świątyni cześć Mu oddają we dnie i w nocy” (Ap 7, 14-15).

Słowa Apokalipsy można odnieść również do Czcigodnych Służebnic Bożych Marii Gabrieli i sześciu Towarzyszek, mniszek Zakonu Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, które po wielu latach spędzonych w ciszy życia kontemplacyjnego doświadczyły wielkiego ucisku wojny domowej w Hiszpanii i prześladowania Kościoła, a zdobywszy koronę męczeństwa, jako zwyciężczynie weszły do niebieskiego Jeruzalem.

Siedem tych uczennic Chrystusa należało do Pierwszego Klasztoru Wizytek w Madrycie. Pozostały one na swoim miejscu, gdy na początku 1936 roku ich siostry udały się do miejscowości Oronoz w Nawarrze, aby uniknąć niebezpieczeństw związanych z nasilającymi się prześladowaniami. Niewielkiej grupie sióstr, które pozostały w klasztorze, przewodziła Matka Maria Gabriela, nosząca w świecie imię Maria del Refugio Hinojosa y Naveros. Urodziła się 24 lipca 1872 roku w Alhamie w prowincji Grenada, a śluby zakonne złożyła w 1894 roku. Przez wiele lat kierowała wspólnotą, wyróżniając się wiernością regule, pobożnością eucharystyczną i maryjną oraz miłością wobec współsióstr.

Jej Towarzyszkami były:

– Siostra Teresa Maria (w świecie Laura Cavestany Anduaga), urodzona 30 lipca 1888 roku w Kadyksie; śluby zakonne złożyła w 1916 roku; dążąc do doskonałości, złożyła ślub wierności Panu nawet w najmniejszych rzeczach;

– Siostra Józefa Maria (w świecie María del Carmen Barrera Izaguirre), urodzona 23 maja 1881 roku w Ferrol; śluby zakonne złożyła w 1920 roku; szczególną czcią otaczała Najświętszą Eucharystię;

– Siostra Maria Agnieszka (w świecie Agnieszka Zudaire Galdeano), urodzona 28 stycznia 1900 roku w Echávarri w Nawarrze; śluby zakonne złożyła w 1920 roku; odznaczała się prostotą, pokorą i duchem służby;

– Siostra Maria Cecylia (w świecie Maria Felicitas Cendoya Araquistain), urodzona 10 stycznia 1910 roku w Azpeitii w Guipúzcoi; śluby zakonne złożyła w 1932 roku; wolę Bożą uznawała za najwyższe prawo swojego życia;

– Siostra Maria Angela (w świecie Martina Olaizola Garagarza), urodzona 12 listopada 1893 roku w Garin w Guipúzcoi; śluby zakonne złożyła w 1925 roku; praktykowała cnotę milczenia i pokory;

– Siostra Maria Gracja (w świecie Josefa Joaquina Lecuona Aramburu), urodzona 2 lipca 1897 roku w Oyarzun w Guipúzcoi; śluby zakonne złożyła w 1925 roku; nieustannie dążyła do doskonałości zakonnej.

Gdy niebezpieczeństwo rosło, w lipcu 1936 roku ta grupa mniszek opuściła klasztor i udała się do pewnego domu, gdzie poprzez modlitwę przygotowywała się do męczeństwa. Chociaż każda z nich mogła ratować się osobno, żadna nie chciała opuścić swoich sióstr. Zjednoczone w wierze i miłości razem weszły na drogę Kalwarii. Dnia 18 listopada tego samego roku zostały aresztowane wyłącznie dlatego, że były zakonnicami, i z tego samego powodu uznano je za godne śmierci. Nie stawiały prześladowcom oporu. Z sercami pełnymi pokoju i miłości zostały zaprowadzone na miejsce egzekucji i tam rozstrzelane. Jedynie Maria Cecylia zdołała ujść z życiem dzięki ciemności. Gdy jednak dowiedziała się o losie swoich sióstr, sama zgłosiła się do władz. Chociaż mogła ocalić życie, wybrała współdzielenie losu swoich Towarzyszek i tej samej nocy z 22 na 23 listopada otrzymała koronę męczeństwa.

Ponieważ pamięć o ich odważnym świadectwie trwała nieprzerwanie, arcybiskup Madrytu rozpoczął w 1985 roku sprawę beatyfikacyjną, czyli sprawę o stwierdzenie męczeństwa. Po przeprowadzeniu wszystkich czynności wymaganych przez prawo, 7 lipca 1997 roku został w Naszej obecności ogłoszony Dekret o męczeństwie. Postanowiliśmy zatem, aby uroczystość beatyfikacji odbyła się w Rzymie 10 maja 1998 roku.

Dzisiaj więc na placu przed Bazyliką św. Piotra na Watykanie, podczas uroczystej Mszy Świętej, ogłosiliśmy następującą formułę:

„Spełniając życzenie naszych Braci Antonio Maríi kardynała Rouco Vareli, arcybiskupa Madrytu, Nasrallaha Boutrosa kardynała Sfeira, patriarchy Antiochii Maronitów oraz Francisco José Péreza y Fernández-Golfína, biskupa Getafe, a także wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Ricie od Matki Bożej Bolesnej Pujalte Sánchez i Franciszce od Serca Jezusowego Aldea Araujo, Marii Gabrieli Hinojosie i Towarzyszkom, Marii Sagrario od św. Alojzego Gonzagi Elvirze Moragas Cantarero, Nimatullahowi Al-Hardiniemu Youssefowi Kassabowi oraz Marii Maravillas od Jezusa Pidal y Chico de Guzmán przysługiwał tytuł błogosławionych i aby można było obchodzić ich święto w dniu narodzin dla nieba, każdego roku, w miejscach i w sposób określony przez prawo: Rity od Matki Bożej Bolesnej Pujalte Sánchez i Franciszki od Serca Jezusowego Aldea Araujo dnia 20 lipca, Marii Gabrieli Hinojosy i Towarzyszek dnia 18 listopada, Marii Sagrario od św. Alojzego Gonzagi Elviry Moragas Cantarero dnia 16 sierpnia, Nimatullaha Al-Hardiniego Youssefa Kassaba dnia 14 grudnia oraz Marii Maravillas od Jezusa Pidal y Chico de Guzmán dnia 11 grudnia. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.

Te godne podziwu kobiety pozostawiły wspaniałe świadectwo życia zakonnego i wiary. Całkowicie oddały swoje życie Bogu i mężnie walczyły z miłości do Chrystusa i Kościoła. Pragniemy, aby ich zbawienny przykład przyniósł wielki pożytek współczesnym ludziom, aby porzuciwszy wszelkie spory i pojednawszy się między sobą, mogli osiągnąć lepszą przyszłość.

Postanawiamy, aby wszystko, co zostało zapisane w niniejszym Liście Apostolskim, zachowało teraz i w przyszłości swoją moc i ważność, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień

Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 10 maja 1998 roku, w dwudziestym roku Naszego Pontyfikatu.

Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS Kard. SODANO

Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va


Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana

 

 

 

SERWIS INFORMACYJNY KONFERENCJI WYŻSZYCH PRZEŁOŻONYCH ZAKONÓW MĘSKICH W POLSCE

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Zgoda