Jan Paweł II
«DOMINUS ADIUTOR MEUS». BULLA KANONIZACYJNA, W KTÓREJ BŁOGOSŁAWIONA MARIA MARAVILLAS OD JEZUSA ZOSTAJE WPISANA DO KATALOGU ŚWIĘTYCH
Madryt, 04 maja 2003 r.
Jan Paweł, Biskup, Sługa Sług Bożych, na wieczną rzeczy pamiątkę
«Pan moim wspomożycielem i tarczą! Moje serce Jemu zaufało i doznałem pomocy, dlatego cieszy się moje serce i pieśnią moją Go wysławiam» (Ps 28 [27], 7).
Słowa Psalmisty znajdują swoje odzwierciedlenie w życiu Marii Maravillas od Jezusa, która, przeniknięta głęboką wiarą, uczyniła Boga centrum całego swojego życia, pokładając w Nim całą swoją nadzieję. Dawała temu świadectwo życiem przeżywanym w wierze, nadziei i miłości, pozostawiając ten skarb Kościołowi, swoim duchowym córkom oraz wszystkim, których spotkała na swojej drodze. Ponad wszystko pragnęła wypełniać wolę Bożą i pomnażać Jego chwałę.
Błogosławiona Maria Maravillas od Jezusa urodziła się dnia 4 listopada 1891 roku w Madrycie jako córka markiza Luisa Pidala y Móna, ambasadora przy Stolicy Apostolskiej, oraz Cristiny Chico de Guzmán y Muñoz. W domu rodzinnym otrzymała staranne wychowanie oparte na wartościach ludzkich i chrześcijańskich. Łaska Boża rozwijała jej naturalne dary, na które zawsze odpowiadała z wielką hojnością. Zafascynowana duchowością św. Teresy od Jezusa oraz św. Jana od Krzyża, w 1919 roku wstąpiła do klasztoru karmelitanek bosych w El Escorial pod Madrytem, gdzie w 1920 roku przywdziała habit zakonny, a rok później złożyła śluby czasowe. W 1924 roku wraz z trzema innymi siostrami przeniosła się tymczasowo do pewnego domu w Getafe, w prowincji madryckiej, gdzie dnia 30 maja tego samego roku złożyła śluby uroczyste. Następnie podjęła dzieło budowy klasztoru na wzgórzu Cerro de los Ángeles, który został uroczyście otwarty w 1926 roku, w uroczystość Chrystusa Króla. Od tego czasu kierowała nim jako przełożona. W duchu św. Teresy założyła następnie wiele kolejnych klasztorów.
Nowe fundacje, także te powstałe w Indiach, miały być miejscami szczególnie przenikniętymi duchem Bożym, w których sam Bóg znajdowałby swoje upodobanie. Przez niemal całe życie z wielkim oddaniem pełniła urząd przełożonej w wielu klasztorach. Z macierzyńską troską, a zarazem z ewangeliczną stanowczością rozwijała życie kontemplacyjne oraz troszczyła się o wierne zachowywanie Reguły i Konstytucji. Z wielką roztropnością dbała o formację postulantek i nowicjuszek. Odznaczała się niezmienną pogodą ducha i wszystkich darzyła miłością, zwłaszcza chore i starsze siostry. Wyróżniała się pokorą i miłością. Pomimo ubóstwa i licznych trudności Matka Maria Maravillas od Jezusa własnym przykładem i słowem umacniała w swoich córkach ufność, cierpliwość i wewnętrzny pokój. Troszczyła się o życie wspólnotowe sióstr, ich wierność konsekracji oraz gorliwość apostolską. Założyła „Stowarzyszenie św. Teresy”, zatwierdzone przez Stolicę Apostolską w 1972 roku, aby wspierać duchowo i materialnie założone przez siebie klasztory karmelitanek oraz inne, które w przyszłości do niego przystąpią. Zawsze okazywała uległość i posłuszeństwo władzom Kościoła, a swoje serce otwierała na potrzeby duchowe i materialne Ludu Bożego oraz ubogich. Wspierała kapłanów i alumnów seminariów duchownych, budowała także szkoły dla dzieci i domy dla rodzin. Doświadczała cierpień ciała i ducha, zachowując jednak niezachwianą ufność Bogu i pogodę ducha. Siłę i pociechę czerpała z modlitwy kontemplacyjnej, Eucharystii oraz nabożeństwa do Najświętszego Serca Jezusowego, Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel i Świętych Karmelu. Wszystko to potrafiła przezwyciężać, ponieważ całkowicie poddała się woli Bożej. Często powtarzała: „Panie, kiedy chcesz, jak chcesz i czego chcesz – tego jedynie pragniemy i tego jedynie chcemy”. Długie nocne modlitwy i głębokie oczyszczenia duchowe doprowadziły ją do wzniosłego doświadczenia życia mistycznego i głębokiego zjednoczenia z Bogiem. Bogata w zasługi i otoczona opinią świętości zmarła w La Aldehuela dnia 11 grudnia 1974 roku. Opinia jej świętości, którą cieszyła się już za życia, z biegiem czasu coraz bardziej się umacniała. Arcybiskup Madrytu rozpoczął w 1980 roku jej proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny. Po dopełnieniu wszystkich wymogów przewidzianych przez prawo dnia 10 maja 1998 roku ogłosiliśmy ją Błogosławioną.
Po jej beatyfikacji przypisano jej wstawiennictwu cud, którego dochodzenie diecezjalne przeprowadzono w Kurii Kościelnej w Paraná w Argentynie. Sprawa została pomyślnie zbadana przez Kongregację Spraw Kanonizacyjnych, a dnia 23 kwietnia 2002 roku w Naszej obecności ogłoszono Dekret o cudzie. Po wysłuchaniu opinii Ojców Kardynałów i Biskupów zgromadzonych na Konsystorzu dnia 7 marca 2003 roku postanowiliśmy, aby obrzęd kanonizacji odbył się w Madrycie dnia 4 maja tegoż roku, podczas Naszej podróży apostolskiej.
Dzisiaj zatem podczas uroczystej celebracji wypowiedzieliśmy następującą formułę kanonizacji:
„Na chwałę Świętej i Nierozdzielnej Trójcy, dla wywyższenia katolickiej wiary i wzrostu chrześcijańskiego życia, na mocy władzy naszego Pana Jezusa Chrystusa i Świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także Naszej, po uprzednim dojrzałym namyśle, po licznych modlitwach i za radą wielu naszych Braci w biskupstwie, orzekamy i stwierdzamy, że Błogosławieni Piotr Poveda, Józef Maria Rubio, Genowefa Torres, Aniela od Krzyża oraz Maria Maravillas od Jezusa są Świętymi, i wpisujemy ich do Katalogu Świętych, polecając, aby odbierali cześć jako Święci w całym Kościele. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Ta wybitna niewiasta pozostawiła jaśniejące świadectwo pobożności zakonnej i dobrych uczynków, całkowicie poświęcając swoje życie Bogu i ukazując tę drogę również innym wiernym. Pragniemy zatem, aby dzięki jej przykładowi i wstawiennictwu jak najwięcej ludzi mogło obficie czerpać ze zbawiennych darów Pana i z dobrodziejstw Ewangelii.
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Madrycie dnia 4 maja Roku Pańskiego 2003, w dwudziestym piątym roku Naszego Pontyfikatu.
JA, JAN PAWEŁ II
Biskup Kościoła Katolickiego
Marcellus Rossetti, Protonotariusz Apostolski
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
