Jan Paweł II
«HAC LIBERTATE». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARII DOLORES RODRÍGUEZ SOPEÑA
Rzym, 23 marca 2003 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Ku wolności wyswobodził nas Chrystus” (Ga 5, 1).
Głosząc Ewangelię, Kościół, odkupiony krwią Chrystusa, który wyzwolił ludzi od śmierci i grzechu, ukazuje człowiekowi jego godność stworzenia uczynionego na obraz i podobieństwo Boga (por. Rdz 1, 26). Godność ta była często deptana w nieludzkich warunkach XIX wieku, w jakich żyło niemało robotników. Ich wyzwoleniu poświęciła swoje wysiłki Czcigodna Służebnica Boża Maria Dolores Rodríguez Sopeña. Przynaglana bowiem miłością podjęła liczne inicjatywy, aby Chrystus był obecny wśród robotników.
Ta wierna świadek miłości Boga urodziła się 30 grudnia 1848 roku w Vélez Rubio w Hiszpanii. W pierwszych latach życia często wraz z rodziną zmieniała miejsce zamieszkania, podążając za ojcem, który był sędzią. Jako młoda dziewczyna zwykła odwiedzać chorych, także cierpiących na choroby zakaźne. W wieku dwudziestu lat udała się do Madrytu, gdzie nauczała religii katolickiej w więzieniu dla kobiet, w szpitalu i w szkołach. Następnie wyjechała do Portoryko, gdzie założyła Asociación de Hijas de María (Stowarzyszenie Córek Maryi), a stamtąd udała się do Santiago de Cuba, gdzie utworzyła „Centra Kształcenia”, aby zapewnić potrzebującym wychowanie oparte na wartościach humanistycznych i chrześcijańskich oraz udzielać im pomocy. Zamierzała wstąpić do klasztoru Sióstr Nawiedzenia, czyli wizytek, zrozumiała jednak, że Pan powołuje ją do czegoś innego. Powróciła do Madrytu i w jednej z najuboższych dzielnic rozpoczęła „Obra de las Doctrinas”[1] które następnie zostało wprowadzone w różnych miastach Hiszpanii. W tym samym czasie utworzyła grupę świeckich, których przygotowywano, aby przez swoją pracę ożywiali rzeczywistość doczesną duchem Chrystusa. W 1900 roku udała się do Rzymu, aby uczestniczyć w obchodach Roku Jubileuszowego i tam umocniła się w zamiarze założenia nowego Instytutu. W następnym roku przybyła do Loyoli, aby odprawić ćwiczenia duchowe i wraz z ośmioma towarzyszkami sporządziła akt założenia Instytutu Damas Catequistas[2], którego oficjalne powstanie datuje się na 31 października 1901 roku w Toledo. Służebnica Boża założyła ponadto stowarzyszenie cywilne noszące nazwę „Dzieło Społeczne i Kulturalne Sopeña”, aby rozwijać ducha braterstwa wśród robotników i ich rodzin. W tamtych latach umocniła „Robotnicze Centra Kształcenia”, będąc głęboko przekonana, że robotnicy, odpowiednio przygotowani pod względem humanistycznym i chrześcijańskim, łatwiej przyjmą orędzie Ewangelii.
Podtrzymywana niezwykłą i autentyczną wiarą była uległym narzędziem w rękach Pana, w którym znajdowała siłę do odważnego podejmowania wielkich dzieł. Swoje życie duchowe karmiła modlitwą, nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu oraz do Najświętszej Maryi Panny. Z miłości do Chrystusa spieszyła z pomocą ludziom najbardziej opuszczonym. Swoim sposobem postępowania docierała do serc ludzi należących do najniższych warstw społecznych i przygotowywała ich na przyjęcie Chrystusa. Roztropnie i w sposób zrównoważony kierowała swoimi licznymi dziełami, a także wiernie zachowywała rady ewangeliczne i regułę swojego Instytutu. Cierpliwie znosiła trudności, jak również chorobę oczu, na którą cierpiała od młodości, oraz cukrzycę, ofiarując swoje cierpienia Panu, który powołał ją do siebie 10 stycznia 1918 roku.
Ze względu na rozpowszechnioną opinię o jej świętości w 1956 roku rozpoczęto proces informacyjny. Po przeprowadzeniu przewidzianych prawem czynności, w Naszej obecności 10 lipca 1992 roku ogłoszono dekret o heroiczności jej cnót, a 23 kwietnia 2002 roku został promulgowany dekret dotyczący cudu. Postanowiliśmy zatem, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie 23 marca następnego roku.
Dzisiaj zatem, podczas uroczystej Mszy Świętej na placu Świętego Piotra, wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Spełniając życzenie Naszych Braci Maurice Gaidona, biskupa Cahors, Antonio Maríi kardynała Rouco Vareli, arcybiskupa Madrytu, Julio Enrique Prado Bolañosa, biskupa Pasto, Agustíno Garcíi-Gasco Vicentego, arcybiskupa Walencji, oraz Christopha kardynała Schönborna, arcybiskupa Wiednia, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, Naszą władzą apostolską zezwalamy, aby Czcigodni Słudzy Boży Piotr Bonhomme, Maria Dolores Rodríguez Sopeña, Maria Caridad Brader, Joanna Maria Condesa Lluch i Władysław Batthyány-Strattmann odtąd byli nazywani Błogosławionymi, a ich święta, obchodzone w dniu ich narodzin dla nieba: Piotra Bonhomme’a dnia 9 września, Marii Dolores Rodríguez Sopeñi dnia 10 stycznia, Marii Caridad Brader dnia 27 lutego, Joanny Marii Condesa Lluch dnia 16 stycznia oraz Władysława Batthyány-Strattmanna dnia 22 stycznia, mogły być obchodzone każdego roku, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Ta znakomita niewiasta, która całe swoje życie całkowicie poświęciła Bogu, służąc bliźnim, dała wspaniałe świadectwo pobożności i dobrych uczynków. Pragniemy zatem, aby wszyscy wierni, pociągnięci opieką i przykładem tej Błogosławionej, nie przywiązywali się do rzeczy ziemskich, lecz nieustannie dążyli do rzeczy niebieskich.
Chcemy, aby to, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, zachowało swoją moc teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod pierścieniem Rybaka, dnia 23 marca 2003 roku, w dwudziestym piątym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
ANGELUS kard. SODANO
Sekretarz Stanu
[1] Hiszpańskie dzieło katechetyczno-społeczne założone przez Marię Dolores Rodríguez Sopeña w 1885 r. w ubogich dzielnicach Madrytu; z niego rozwinęły się późniejsze Robotnicze Centra Kształcenia (Centros Obreros de Instrucción).
[2] Późniejsza nazwa Instytut Katechetyczny Dolores Sopeña, zgromadzenie zakonne skupione na ewangelizacji i pracy socjalnej
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
