Ks. Jan Kostkiewicz SAC (1949 – 2026), duszpasterz w Polsce i we Francji, przełożony domu paryskiego, redaktor „Biuletynu Miłosierdzia Bożego”.
Urodził się 7 września 1949 r. w Kaszycach (powiat przemyski), jako syn Ludwika i jego drugiej żony, Marii z domu Świta. W miejscowym kościele został ochrzczony 18 września tego samego roku. Z tej parafii Kaszyce pochodziło trzech pallotynów: księża Józef Kołodziejczyk, Franciszek Wielgosz i Władysław Grabowski.
Jan wychowywał się z bratem i dwiema siostrami, z których do dziś żyje jedynie Danuta. Szkołę podstawową ukończył w rodzinnej miejscowości, po czym wyjechał na Górny Śląsk. Tam kontynuował edukację w szkole zawodowej w Bytomiu oraz w technikum kolejowym w Gliwicach. Po zakończeniu nauki pracował najpierw w kopalni, a później jako urzędnik biurowy.
Nowicjat w Stowarzyszeniu Apostolstwa Katolickiego rozpoczął 6 września 1975 r. w Ząbkowicach Śląskich, pod kierunkiem mistrza – ks. Jerzego Błaszczaka SAC. Pierwszą konsekrację złożył 8 września 1977 r. w Ołtarzewie na ręce prowincjała, ks. Józefa Dąbrowskiego SAC. Kolejnym etapem formacji było złożenie wiecznej konsekracji, co miało miejsce 27 września 1981 r. w Hodyszewie na ręce prowincjała, ks. Henryka Kietlińskiego SAC. W latach 1976-1982 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Ołtarzewie, które zakończył obroną pracy magisterskiej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. 1 maja 1982 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk abpa Józefa Glempa, metropolity gnieźnieńsko-warszawskiego i prymasa Polski.
W czasie studiów seminaryjnych wspierał inicjatywy Marii Sitowskiej, „matki dzieci niechcianych”. Pomagał jej w organizacji wyjazdów dla dzieci z warszawskich domów dziecka, środowisk dysfunkcyjnych i trudnej młodzieży – latem do Białki Tatrzańskiej, a na Boże Narodzenie do Szczawnicy.
Po święceniach podjął obowiązki wikariusza w parafii w Ożarowie Mazowieckim, gdzie pracował przez cztery lata. Następnie przełożeni skierowali go do Warszawy do posługi we wspólnocie „Rodzina Rodzin”. Równolegle rozpoczął studia podyplomowe z pedagogiki specjalnej na Uniwersytecie Warszawskim.
19 września 1988 r. został na stałe włączony do Regii Miłosierdzia Bożego we Francji. Wyjazd ten był możliwy dzięki podpisaniu przez Regię konwencji z Prowincją Polską, która otwierała obie struktury na bliską współpracę. Tamtejsze władze zakonne skierowały go do paryskiego domu pallotynów. Spędził tam kolejne 36 lat, pełniąc funkcje ekonoma domu oraz rektora wspólnoty. Od 1993 r. był również redaktorem pisma „Apostoł Miłosierdzia Bożego” („Messager de la Miséricorde Divine”). Kwartalnik ten szerzy kult Miłosierdzia Bożego oraz św. Faustyny Kowalskiej we Francji, Portugalii, Brazylii, Polsce i na Ukrainie. Ponadto ks. Jan sprawował funkcję sekretarza Rady Regionalnej i wchodził w skład Sekretariatu Misyjnego. Był także spowiednikiem sióstr sercanek, nazaretanek oraz Córek Miłosierdzia z rue du Bac. To właśnie we Francji ks. Jan odnalazł swoje miejsce. Mocno zrósł się z tamtejszą kulturą i duchowością francuskiego Kościoła.
Pogarszający się stan zdrowia zmusił go jednak do opuszczenia Francji i powrotu do Polski, gdzie w 2024 r. podjął specjalistyczne leczenie. Od 26 maja 2025 r. przebywał w Pallotyńskim Domu Opieki im. św. Wincentego Pallottiego we Wrzosowie koło Radomia. Zmarł tam 5 sierpnia 2026 r. o godzinie 5:00 rano w wyniku miażdżycy i nagłego zatrzymania akcji serca. Odszedł w 77. roku życia, z czego 49 lat przeżył w konsekracji pallotyńskiej, a 44 lata w kapłaństwie.
Życie ks. Jana przepełnione było bezinteresowną troską o człowieka oraz dbałością o dobro Kościoła. Jego hojność na stałe wpisała się w historię wielu miejsc – ufundował m.in. kompletne wyposażenie meblowe do zakrystii kościoła parafialnego w Kaszycach. Działając jako przełożony domu paryskiego, wspierał finansowo Wyższe Seminarium Duchowne Księży Pallotynów w Ołtarzewie oraz budowę świątyń pallotyńskich w Zakopanem, Krakowie i w Dolinie Miłosierdzia w Częstochowie.
Nazywany „Apostołem Paryża”, przemierzał ulice miasta zawsze w sutannie, niosąc mieszkańcom zarówno wsparcie duchowe, jak i pomoc materialną.
W pamięci współbraci zapisał się przede wszystkim jako kapłan modlitwy, który uczył, jak w codziennym trudzie odnajdywać żywą obecność Boga.
Cechowało go wyjątkowe nabożeństwo do Matki Bożej, ze szczególnym uwzględnieniem kultu Matki Bożej Fatimskiej, czego widocznym znakiem był noszony przez niego szkaplerz. Symboliczne dopełnienie jego ziemskiej drogi nastąpiło w dniu wspomnienia Matki Bożej Śnieżnej – to właśnie wtedy odszedł z tego świata, jakby sama Maryja przeprowadziła go przez bramę wieczności.
Zapamiętamy Go jako zamyślonego, a jednocześnie zawsze uśmiechniętego i serdecznego duszpasterza. Jego całe życie, przeżyte w cichości, pokorze i skromności, pozostanie autentycznym świadectwem głębokiej wiary oraz miłości bliźniego, które zjednywało serca wszystkich ludzi.
Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
Uroczystości pogrzebowe śp. Jana odbędą się w najbliższą sobotę 8 sierpnia.
Msza pogrzebowa zostanie odprawiona o godzinie 11:00 w kościele Miłosierdzia Bożego przy ul. 11 listopada 4 w Ząbkach, a doczesne szczątki Zmarłego spoczną w pallotyńskiej kwaterze miejscowego cmentarza parafialnego.
