Liczne grupy pielgrzymkowe zmierzają dziś pieszo do Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej w Kalwarii Pacławskiej, gdzie dziś rozpoczyna się Wielki Odpust ku czci Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Wśród nich są pielgrzymi z Ukrainy, którym jak co roku towarzyszy bp Edward Kawa, ordynariusz diecezji kamieniecko-podolskiej.
Pielgrzymkę tworzą głównie Polacy mieszkający na Ukrainie. Wczoraj przekroczyli granicę w Medyce, a dziś rano spotkali się na Mszy św. w archikatedrze przemyskiej.
Rozpoczynając Eucharystię, bp Kawa zachęcał do ufności, by na wzór apostołów umieć całkowicie zawierzyć Bogu wszystkie swoje sprawy przez wstawiennictwo Maryi. – Niech Matka Najświętsza się wstawia, wyprasza, ale też niech uczy nas takiego pełnego zaufania Panu Bogu – powiedział.
Homilię wygłosił abp Adam Szal. Metropolita przemyski skupił się na modlitwie wspólnotowej w odniesieniu do obietnicy Pana Jezusa: „gdzie dwaj albo trzej są zebrani w imię Moje, tam Ja jestem wśród nich”. – Te słowa Pana Jezusa są niezwykłą obietnicą. Obietnicą mówiącą o tym, że On jest obecny wśród tych, którzy razem są zebrani, którzy razem się modlą – zaznaczył.
Kaznodzieja zwrócił uwagę, że apostołowie przed rozpoczęciem głoszenia słowa zgromadzili się w Wieczerniku nie po to, aby słuchać konferencji, czy wykładu, ale żeby się modlić wraz z Maryją. Zastanawiając się nad tym, jaka powinna być modlitwa, stwierdził, że powinna ją cechować jedność i wytrwałość.
– Modlitwa apostołów razem z Maryją była jednomyślna, zgodna, wszyscy byli jednego ducha, jednego serca. Czekali na zesłanie Ducha Świętego, który jest darem promującym jedność – mówił abp Szal.
Wskazywał, że jedność modlitwy i jedność ludzi modlących się jest bardzo ważna. Zaznaczył, że dotyczy to zarówno modlitwy w rodzinie, w parafii, czy Ojczyźnie. Ubolewał, że w Polsce ludzie są „tak bardzo skłóceni i poróżnieni”. – Może czasami dlatego ta modlitwa nasza jest mało skuteczna, że modląc się choćby o pokój, jakoś nie możemy doczekać się tego pokoju – stwierdził.
Drugą cechą modlitwy, na którą zwrócił uwagę metropolita przemyski, jest wytrwałość, „jakby natarczywość modlitwy”. – Ewangelie święte ukazują nam pozytywne przykłady ludzi, którzy natarczywie modlą się, jak wdowa nękająca sędziego, żeby wziął ją w obronę. Albo jak kobieta kananejska, która prosiła o uzdrowienie córeczki. Wiara proszących nieraz wydaje niezwykłe owoce – powiedział kaznodzieja.
Odnosząc się do pielgrzymki do kalwaryjskiego sanktuarium maryjnego, abp Szal zachęcał, by nie zrażać się tym, że „nie od razu Pan Bóg nas wysłucha”. – Bo Pan Bóg zawsze wysłuchuje, tylko nie zawsze tak jak my chcemy, bo On ma inne spojrzenie na nasze życie, na otaczający nas świat. Zawsze, kiedy przecież modlimy się, prosimy o łaski, ale zaznaczamy, do tego nas zobowiązał Pan Jezus, „bądź wola Twoja” – wskazywał.
– Bądźmy więc cierpliwi i wytrwali. Niech ta wędrówka nasza ku Kalwarii będzie obrazem Kościoła będącego w drodze, do naszej Matki, która zachęca nas i zwraca nasze spojrzenie na Chrystusa. I właśnie tak uzbrojeni, tak umocnieni w dobrą modlitwę, mamy być apostołami, mamy wrócić do świata z Kalwarii, po to, żeby świadczyć o Chrystusie – podkreślił abp Szal.
Kalwaria Pacławska to bardzo mała wioska w województwie podkarpackim. Leży 25 km na południe od Przemyśla. Jej założycielem był hrabia Andrzej Maksymilian Fredro. Powstała z myślą upowszechniania kultu Męki Pańskiej, ale z czasem – ze względu na słynący łaskami obraz – stało się ważnym miejscem czci wobec Matki Bożej. Istnieje tu Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej, a w 2020 r. – dekretem papieża Franciszka – kościół został podniesiony do godności bazyliki mniejszej.
Najwięcej pielgrzymów gromadzi Wielki Odpust Kalwaryjski ku czci Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Odbywa się on od 11 do 15 sierpnia. Grupy piesze przybywają do sanktuarium najczęściej 12 sierpnia.
