Benedykt XVI
SŁOWA PO ZAKOŃCZENIU ORATORIUM „AUGUSTYN – MOZAIKA DŹWIĘKÓW” OFIAROWANEGO PRZEZ DIECEZJĘ W WÜRZBURGU
Castel Gandolfo, Dziedziniec Pałacu Apostolskiego, 26 września 2012 r.
Księża Kardynałowie,
Drodzy Bracia w biskupstwie i kapłaństwie,
Drogi Biskupie Hofmann, drogi Biskupie Scheele,
Szanowni Muzycy,
Drodzy Goście przybyli z Würzburga i Frankonii!
Szanowne Panie i Panowie!
Wykonanie tutaj, w Castel Gandolfo, utworu poświęconego św. Augustynowi jest z pewnością wydarzeniem wyjątkowym. Z całego serca dziękuję wszystkim, którzy dzisiejszego wieczoru umożliwili zorganizowanie tego wydarzenia. Szczególne podziękowanie kieruję do Biskupa Hofmanna, do Instytutu Augustyńskiego oraz do diecezji würzburskiej za dar tego koncertu, ofiarowanego mi w ramach Międzynarodowego Sympozjum poświęconego Augustynowi, które odbywa się w rzymskim Augustinianum. Dziękuję przede wszystkim artystom — kapelmistrzowi prof. Martinowi Bergerowi, solistom, Chórowi Kameralnemu Katedry w Würzburgu oraz wszystkim muzykom — za mistrzowskie wykonanie. Wszystkim wam z całego serca mówię: „Vergelt’s Gott” [Niech Bóg wam wynagrodzi].
Tytuł tego utworu poświęconego Augustynowi określa go jako „mozaikę dźwięków”. W siedmiu muzycznych obrazach, złożonych z kolei z różnych głosów, śpiewów i melodii, powstał sugestywny dźwiękowy portret św. Augustyna. Jest to mozaika. Poszczególne kamienie lśnią zależnie od tego, jak pada na nie światło i z jakiego punktu się na nie patrzy, lecz dopiero jako całość ukazują obraz. Mozaika ta przedstawia wielkość i złożoność Augustyna jako człowieka i teologa, którego nie sposób zamknąć w klasyfikacjach i systematyzacjach nadmiernie eksponujących tylko poszczególne aspekty jego postaci. Kompozycja ta mówi nam zatem, że jeśli naprawdę chcemy poznać Augustyna, zajmując się poszczególnymi zagadnieniami, nigdy nie możemy tracić z oczu całości jego myśli, dzieła i osoby.
Aktualność wielkiego łacińskiego Ojca Kościoła nie przemija. Ukazał nam to raz jeszcze również utwór o Augustynie, którego wysłuchaliśmy. Siedem obrazów pozwoliło nam poznać Biskupa Hippony poprzez język współczesnej muzyki. Warto zauważyć, że dokonało się to bez pojawienia się samego głównego bohatera. Jednak właśnie poprzez tę jego „nieobecność” Augustyn staje się obecny i okazuje się „ponadczasowy”. Zmaganie człowieka i jego poszukiwanie tego, co jest mu najbardziej wewnętrzne, poszukiwanie prawdy, poszukiwanie Boga pozostają aktualne w każdym czasie; nie dotyczą jedynie retora i nauczyciela gramatyki żyjącego wśród rozdarć i przemian późnej starożytności, lecz każdego człowieka w każdej epoce. I tak na zakończenie utworu odnajdujemy słynne początkowe słowa Wyznań, które zabrzmiały w różnych językach, stopniowo cichnąc: „Magnus es, Domine, et laudabilis valde: magna virtus tua et sapientiae tuae non est numerus. … Quaerentes enim inveniunt eum et invenientes laudabunt eum”. — „Wielki jesteś, Panie, i bardzo godzien chwały; wielka jest moc Twoja, a mądrości Twojej nie sposób zmierzyć. […] Będą chwalić Pana ci, którzy Go szukają, albowiem szukając Go, znajdują, a znajdując, będą Go chwalić” (I, 1, 1).
Raz jeszcze dziękuję organizatorom tego wieczoru poświęconego postaci św. Augustyna, muzykom oraz wszystkim, którzy przyczynili się do przygotowania tego koncertu. Dziękuję za waszą hojną ofiarność i cenny dar. Pozdrawiam także wszystkich uczestników Międzynarodowego Sympozjum poświęconego św. Augustynowi, które w tych dniach odbywa się w siedzibie Instytutu Patrystycznego Augustinianum w Rzymie. Niech wasze sympozjum, poświęcone relacjom między kulturami w De civitate Dei, przyczyni się owocnie do pogłębienia myśli świętego Biskupa Hippony oraz do dostrzeżenia jej aktualności wobec pytań i wyzwań, przed którymi stajemy dzisiaj. Wszystkim z serca udzielam Apostolskiego Błogosławieństwa.
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
