Benedykt XVI
«GENEROSAE SIMUS OPORTET». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARII KRESCENCJI (W ŚWIECIE: MARII ANGELIKI PÉREZ)
Rzym, 10 listopada 2012 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Powinnyśmy być wielkoduszne, z radością podejmując służbę… wstąpiłyśmy, aby pracować i stać się świętymi, a przez to pomagać wielu innym duszom osiągnąć zbawienie” (Z listu do rodziny).
Tymi własnymi słowami Czcigodna Służebnica Boża Maria Krescencja jasno wyraziła zasadę swojego życia i apostolstwa, która polegała na wielkodusznym i radosnym oddaniu się Jezusowi Chrystusowi, obecnemu szczególnie w ubogich i chorych.
Maria Krescencja, która dała mocne świadectwo miłości, urodziła się 17 sierpnia 1897 roku w San Martín, w prowincji Buenos Aires w Argentynie, w bardzo pobożnej rodzinie hiszpańskich emigrantów. Uczęszczała do szkoły prowadzonej przez Córki Maryi Najświętszej dell’Orto, zgromadzenie zakonne założone przez św. Antoniego Marię Gianellego, który poświęcił się wychowaniu dzieci i opiece nad chorymi. W tej szkole Maria nauczyła się zawsze żyć w obecności Boga i we wszystkim wypełniać Jego świętą wolę. W 1915 roku wstąpiła do nowicjatu, a przyjmując habit zakonny, otrzymała imię Siostry Marii Krescencji. W pierwszych latach życia konsekrowanego została skierowana do pracy wychowawczej z dziećmi. Z wielką gorliwością pełniła obowiązki nauczycielki prac ręcznych i katechezy. 12 stycznia 1919 roku złożyła śluby wieczyste, a następnie została przeniesiona do nadmorskiego sanatorium w Mar del Plata, gdzie przez trzy lata całkowicie poświęciła się opiece nad dziećmi chorymi na gruźlicę. Chociaż jej działalność budziła wielki podziw, zagrożenie chorobą oraz słaba konstytucja fizyczna przyczyniły się do pogorszenia jej zdrowia. Dlatego udała się do Vallenar w Chile, gdzie znajdował się dom Zgromadzenia. Tam prowadziła katechezę w szkole, a także pomagała siostrom na oddziale położniczym, w aptece, kuchni i kaplicy. Gdziekolwiek potrzebna była pomoc, Czcigodna Służebnica Boża była gotowa okazać posłuszeństwo, wspierana prostą i pokorną wiarą oraz wytrwałą modlitwą, która czyniła życie tej młodej zakonnicy owocnym i umacniała w niej ducha wyrzeczenia. Choroba coraz bardziej się nasilała, aż w 1930 roku zaraziła się gruźlicą od chorych, którymi się opiekowała. Pomimo choroby pozostała wierna posłudze chorym. Żyła przy tym z tak wielką radością we wspólnocie i tak głęboką miłością Boga, że nazywano ją „Siostrą Słodyczą”. Oświecona chrześcijańską nadzieją zmarła 20 maja 1932 roku, a jej odejście opłakiwali wszyscy, którzy byli świadkami jej życia poświęconego służbie Bogu. W 1986 roku jej doczesne szczątki, zachowane wówczas w stanie nienaruszonym, zostały przeniesione do kaplicy Kolegium Matki Bożej dell’Orto w Pergamino w Argentynie.
Opinia świętości, która otaczała ją za życia, po śmierci rozpowszechniła się jeszcze bardziej; dlatego w latach 1989–1992 w diecezji San Nicolás de los Arroyos przeprowadzono dochodzenie diecezjalne, którego ważność Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych potwierdziła dekretem z 7 maja 1993 roku. Na Kongresie Szczególnym, który odbył się 23 stycznia 2004 roku, konsultorzy teologowie wydali pozytywną opinię, do której przychylili się kardynałowie i biskupi podczas Sesji Zwyczajnej 4 maja tego samego roku. Błogosławiony Jan Paweł II polecił 22 czerwca 2004 roku sporządzić dekret o heroiczności cnót Służebnicy Bożej.
Zgodnie z przepisami dotyczącymi procesu beatyfikacyjnego przedstawiono przypadek uzdrowienia dziewczynki na ostre zapalenie wątroby, któremu towarzyszyła cukrzyca. Konsulta Medyczna Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych stwierdziła, że uzdrowienie to było niewytłumaczalne z punktu widzenia wiedzy medycznej, a konsultorzy teologowie, zebrani na Kongresie Szczególnym 21 maja 2001 roku, przypisali to uzdrowienie wstawiennictwu Czcigodnej Służebnicy Bożej. Następnie opinię tę zatwierdzili kardynałowie i biskupi podczas Sesji Zwyczajnej, która odbyła się 8 listopada 2011 roku. My sami poleciliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych sporządzić 19 grudnia 2011 roku dekret i postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się 17 listopada 2012 roku w Pergamino w Argentynie.
Dzisiaj zatem, w Pergamino w Argentynie, z Naszego polecenia Czcigodny Brat Nasz kardynał Angelo Amato SDB, Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, którym My zaliczamy Czcigodną Służebnicę Bożą Marię Crescencję do grona Błogosławionych:
„My, spełniając pragnienie Naszego Brata Héctora Sabatina Cardellego, Biskupa San Nicolás de los Arroyos, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, Naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Służebnicy Bożej Marii Krescencji (w świecie: Marii Angelice Pérez), dziewicy, siostrze profesce ze Zgromadzenia Córek Najświętszej Maryi dell’Orto, która z prostotą, pokorą i łagodnością dawała świadectwo ewangelicznej miłości, przysługiwał tytuł Błogosławionej, i aby jej święto obchodzono w miejscach i w sposób określony przez prawo, corocznie 20 maja, w dniu jej narodzin dla nieba. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, chcemy, aby zachowało moc teraz i w przyszłości. Niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 10 listopada roku Pańskiego 2012, w ósmym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
Za: AAS CV/2013, nr 9, s. 846-848
Copyright © Konferencja Episkopatu Polski
