Benedykt XVI
«DEDIT QUOQUE». BULLA KANONIZACYJNA, W KTÓREJ JULIA SALZANO ZOSTAJE WPISANA DO KATALOGU ŚWIĘTYCH
Rzym, 17 października 2010 r.
Benedykt XVI, Biskup, Sługa Sług Bożych, na wieczną rzeczy pamiątkę
„Dał mu też zdolność pouczania innych” (Wj 35, 34).
Jedynym pragnieniem błogosławionej Julii Salzano było uczyć miłości do Pana i nią żyć. Dlatego jej umiłowani uczniowie mogli odczytywać w samym sercu Błogosławionej, w codziennym przykładzie jej życia i w jej słowach, wiarę ożywianą gorącą miłością.
Błogosławiona Julia Salzano urodziła się 13 października 1846 roku w Santa Maria Capua Vetere jako czwarte z siedmiorga dzieci. Gdy miała cztery lata, straciła ojca i rodzina powierzyła ją opiece Sióstr św. Joanny Antydy Thouret w San Nicola La Strada, w prowincji Caserta. W ich domu otrzymała więc wychowanie chrześcijańskie i wykształcenie. Po ukończeniu nauki uzyskała dyplom nauczycielski, a w 1865 roku podjęła pracę nauczycielki w Casorii. Miasto to i jego okolice stały się w drugiej połowie XIX wieku prawdziwą kuźnią świętych. Tutaj błogosławiona Julia spotkała przyszłą świętą Katarzynę Volpicelli oraz błogosławionego Ludwika z Casorii, którzy udzielali jej wskazówek i wsparcia przy zakładaniu nowego instytutu zakonnego.
Żywiąc głęboką miłość do Najświętszego Serca Jezusa, od samego początku była bardzo ceniona jako nauczycielka. Obdarzona twórczymi zdolnościami, które rozwijała dzięki życiu gorliwej modlitwy, pod działaniem Ducha Świętego założyła Zgromadzenie Sióstr Katechetek Najświętszego Serca. Po przezwyciężeniu licznych trudności, 21 listopada 1905 roku przyjęła habit zakonny i wraz z ośmioma towarzyszkami złożyła śluby zakonne. W 1910 roku otrzymała od Papieża błogosławieństwo dla nowej wspólnoty zakonnej. Następnie wybudowała kościół poświęcony Najświętszemu Sercu, a wreszcie w 1917 roku cieszyła się z zatwierdzenia Reguły: nowy Instytut został tym samym ostatecznie zatwierdzony.
Jej powołanie realizowało się przede wszystkim na polu wychowania. Zwykła mawiać: „Siostra katechetka powinna być o każdej porze gotowa do nauczania dzieci i ludzi niewykształconych; nie powinna mierzyć trudów, jakich wymaga ta posługa, lecz wręcz pragnąć umrzeć, pracując, jeśli taka jest wola Boża”. Ten program życia przysporzył jej wielu cierpień w czasach, gdy kształcenie ludu nie spotykało się z należytym uznaniem.
Jak powiedział Czcigodny Sługa Boży Jan Paweł II, ogłaszając ją błogosławioną 27 kwietnia 2003 roku, błogosławiona Julia została ukazana jako prorokini nowej ewangelizacji. Płonąc miłością do Pana, zrozumiała, że brak wykształcenia należy do głównych przeszkód stojących na drodze właściwego rozwoju osoby ludzkiej oraz że przez jego przezwyciężenie można przyczynić się nie tylko do rozwoju chrześcijańskiego, lecz także ludzkiego. Dzięki nadprzyrodzonej roztropności i mądrości natchnionej przez Boga stała się cenioną doradczynią i kierowniczką duchową. Jej pobożność opierała się na rozważaniu Pisma Świętego; miłość do Najświętszego Serca, Najświętszej Eucharystii i Dziewicy Maryi pozwoliła jej w pełni rozwinąć wszystkie zdolności, aby mogła urzeczywistnić program swego życia: „Będę katechizować, dopóki żyję”.
„Dobro ze swej natury udziela się innym”; dlatego też cnoty Julii Salzano pozostawiły po jej śmierci, która nastąpiła 17 maja 1929 roku, żywą opinię świętości. Dzięki temu 29 stycznia 1937 roku rozpoczęto jej proces kanonizacyjny. Po przeprowadzeniu wszystkiego zgodnie z przepisami prawa Nasz Poprzednik, Czcigodny Sługa Boży Jan Paweł II, 23 kwietnia 2002 roku ogłosił dekret o heroiczności jej cnót. Ten sam Papież 20 grudnia zezwolił Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie dekretu, w którym cudowne uzdrowienie dziewczynki chorej na zapalenie opon mózgowych przypisano wstawiennictwu Czcigodnej Służebnicy Bożej Julii Salzano. Następnie 27 kwietnia 2003 roku dokonał jej uroczystej beatyfikacji.
Do celów kanonizacji przedstawiono przypadek nagłego, całkowitego i trwałego uzdrowienia kobiety, która doznała bardzo ciężkich wielonarządowych obrażeń klatki piersiowej i jamy brzusznej, z rozerwaniem aorty oraz innymi uszkodzeniami. 28 maja 2009 roku Konsulta Lekarska, obradująca przy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, orzekła, że uzdrowienie to jest niewytłumaczalne z naukowego punktu widzenia. Podczas Kongresu Szczególnego 15 września tego samego roku Konsultorzy Teologowie przypisali to uzdrowienie wstawiennictwu błogosławionej Julii. Tak samo orzekli Kardynałowie i Biskupi, zebrani na Sesji Zwyczajnej 19 grudnia 2009 roku, dlatego zezwoliliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie odpowiedniego dekretu o cudzie. My sami na Konsystorzu, który odbył się 19 lutego 2010 roku, postanowiliśmy, że kanonizacja błogosławionej Julii Salzano odbędzie się 17 października tego samego roku na placu św. Piotra.
Dzisiaj zatem, na placu przed Bazyliką św. Piotra, podczas uroczystych obrzędów wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Na cześć Świętej i Niepodzielnej Trójcy, dla wywyższenia wiary katolickiej i wzrostu życia chrześcijańskiego, mocą władzy Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz Naszej, po dojrzałym namyśle i częstym wzywaniu Bożej pomocy, za radą wielu Naszych Braci, orzekamy i stwierdzamy, że Błogosławieni Stanisław Kazimierczyk, Andrzej Bessette, Kandyda Maria od Jezusa Cipitria y Barriola, Maria od Krzyża MacKillop, Julia Salzano i Kamila Baptysta Varano są Świętymi, wpisujemy ich do Katalogu Świętych i postanawiamy, że w całym Kościele będą oni pobożnie czczeni jako Święci. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Ta znakomita kobieta, która dokonała tak wiele dla zbawienia dusz i dała godne podziwu przykłady cnót, poświęciła swoje życie apostolstwu ewangelizacji, katechizując ubogich i prostych. Dlatego wierni powinni nie tylko otaczać ją czcią, lecz także ją naśladować, aby jej wypróbowane cnoty stały się dla współczesnego społeczeństwa ważnym pouczeniem, dzięki któremu będzie ono mogło łatwiej zrozumieć słowo Boże i wejść na właściwą drogę.
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, chcemy, aby teraz i w przyszłości pozostało ważne i trwałe, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 17 października roku Pańskiego 2010, w szóstym roku Naszego Pontyfikatu.
JA, BENEDYKT
Biskup Kościoła Katolickiego
Marcellus Rossetti
Protonotariusz Apostolski
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
