Benedykt XVI
«SPONSUS NOSTER». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ BARBARZE MAIX
Rzym, 06 listopada 2010 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — «Nasz Boski Oblubieniec chce, abyśmy podążali do nieba drogą wydeptaną przez Niego. W ten sposób możemy się uświęcić» (list z 25 stycznia 1872 r.).
Krocząc drogą świętości, Czcigodna Służebnica Boża Barbara Maix szerzyła woń Bożej miłości wśród najuboższych dzieci Bożych w Austrii i Brazylii, z największą miłością poświęcając się pomocy najsłabszym i najbardziej opuszczonym, trwając w wierze oraz ufając Bożej woli i Opatrzności.
Czcigodna Służebnica Boża Maria Barbara od Najświętszej Trójcy, nosząca w świecie imię Barbara Maix, urodziła się 27 czerwca 1818 r. w Wiedniu, w bardzo ubogiej rodzinie; jej ojciec pracował w pałacu cesarskim. W 1833 r., mając 15 lat, była już sierotą. Jej rodzinę dotkliwie doświadczyły tyfus i głód. Siostry, które przeżyły, wyszły za mąż, ona zaś pozostała z siostrą Marią. Zwykła chodzić na modlitwę do kościoła „am Gestade”, gdzie pod wpływem kazań głoszonych przez redemptorystów powzięła zamiar niesienia pomocy w różnych trudnych sytuacjach społecznych Wiednia. Szczególnie poruszało ją trudne położenie służących i kobiet pozbawionych pracy. Zaczęła wyjawiać przyjaciółkom pragnienie, które Pan wzbudził w jej sercu: «Załóż Zgromadzenie mojej Matki!». Dlatego w 1843 r., pod kierunkiem o. Pöckla, redemptorysty, założyła dom przyjmujący robotnice i kobiety pozbawione pracy. Sytuacja polityczna w Austrii nie pozwalała jednak na zakładanie nowych zgromadzeń. Udała się do Rzymu, aby uzyskać zatwierdzenie od Grzegorza XVI, który zmarł 2 czerwca 1846 r., w przeddzień dnia, w którym miała się z nim spotkać. W 1848 r., gdy nasiliły się ruchy liberalne, sytuacja stała się jeszcze trudniejsza. Postanowiła udać się do Ameryki Północnej, lecz oczekując w porcie w Hamburgu na statek, zmieniła zamiar i skorzystawszy z nadarzającej się możliwości, wyruszyła do Brazylii.
Po 52 dniach, gdy wraz z towarzyszkami przybyła do Rio de Janeiro, pozbawiona wszelkich środków do życia, udała się do biskupa, który umieścił je w klasztorze sióstr koncepcjonistek. 8 maja 1849 r. Czcigodna Służebnica Boża Barbara Maix i jej towarzyszki przywdziały habit zakonny i złożyły śluby zakonne na ręce biskupa. Z wielkim zapałem i gorliwością zaczęła służyć ubogim. W 1852 r. powróciła do Wiednia, aby przywieźć ze sobą 12 nowych członkiń, a 18 października tego samego roku spotkała się z Piusem IX, który umocnił ją na duchu, mówiąc: «Idźcie i pracujcie w winnicy Pańskiej. Starajcie się, aby Zgromadzenie wzrastało». Umocniona słowami Papieża, w 1854 r. powróciła do Brazylii, gdzie przez całe życie prowadziła działalność apostolską. Założone przez nią Zgromadzenie Sióstr Niepokalanego Serca Maryi służyło w Wiedniu robotnicom i kobietom pozbawionym pracy, w Brazylii zaś prowadziło działalność w szkołach, zakładach dla sierot i opuszczonych dzieci, domach dla młodzieży oraz wśród chorych. Matka Barbara czerpała siły z Eucharystii, modlitwy i słowa Bożego. Podczas swej ziemskiej drogi starała się upodobnić do Chrystusa, oddając się zawsze, pod przewodnictwem Ducha Świętego, pełnieniu Jego woli. Swoim córkom pozostawiła niczym duchowy testament wezwanie do przebaczenia i umiłowania prawdy. Zmarła pobożnie 17 marca 1873 r. w Catumbi, w pobliżu Rio de Janeiro, w ciszy i ubóstwie. Gdy przygotowywano jej ciało do pogrzebu, na jej głowie umieszczono koronę cierniową na znak, że była oblubienicą Ukrzyżowanego Oblubieńca.
W miarę jak wzrastała sława jej świętości, liczni wierni zaczęli prosić o jej wstawiennictwo. Z powodu wojen światowych oraz wielkiego ubóstwa sprawa beatyfikacyjna uległa opóźnieniu. Rozpoczęto ją w Porto Alegre 19 czerwca 1993 r., a zakończono 29 listopada 1996 r. Po wydaniu 24 kwietnia 1998 r. dekretu o ważności prawnej dochodzenia diecezjalnego Konsultorzy Teolodzy, zebrani na Kongresie Szczególnym 19 października 2007 r., opowiedzieli się za uznaniem heroiczności cnót Służebnicy Bożej. Tak samo orzekli Kardynałowie i Biskupi podczas Sesji Zwyczajnej 1 kwietnia 2008 r. My zaś zezwoliliśmy, aby Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych wydała 3 lipca 2008 r. dekret o heroiczności cnót. Do beatyfikacji przedstawiono przypadek uzdrowienia ciężko poparzonego chłopca. Konsulta Lekarska 13 listopada 2008 r. uznała to uzdrowienie za niewytłumaczalne z punktu widzenia wiedzy medycznej, a Kongres Szczególny Teologów 22 marca 2009 r. przypisał je wstawiennictwu Czcigodnej Służebnicy Bożej. Tak samo orzekli Kardynałowie i Biskupi podczas Sesji Zwyczajnej 12 stycznia 2010 r. Zezwoliliśmy zatem Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie 27 marca 2010 r. odpowiedniego dekretu i postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się 6 listopada 2010 r. w Porto Alegre.
Dzisiaj zatem, z naszego polecenia, Czcigodny Brat Angelo Amato, Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, na mocy którego zaliczamy Czcigodną Służebnicę Bożą Barbarę Maix w poczet Błogosławionych:
„My, spełniając życzenie Naszego Brata Dadeusa Gringsa, Arcybiskupa Porto Alegre, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Służebnicy Bożej Barbarze Maix, zakonnicy, Założycielce Zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Serca Maryi, która szukając we wszystkim woli Bożej i przeniknięta duchem pierwszych wspólnot chrześcijańskich, troszczyła się o ubogich, przysługiwał tytuł Błogosławionej i aby jej święto obchodzono corocznie 6 listopada, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
To zaś, co postanowiliśmy, chcemy, aby pozostało w pełni ważne i trwałe, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 6 listopada roku Pańskiego 2010, w szóstym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
Za: AAS CIV/2012, nr 6, s. 479-481
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
