Benedykt XVI
«DEDIT QUOQUE». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU RAFAŁOWI LUDWIKOWI RAFIRINDZE
Rzym, 07 czerwca 2009 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — «Dał mu też zdolność pouczania innych» (Wj 35, 34).
Bóg Ojciec, źródło wszelkich darów, nieustannie i hojnie rozdziela swoje dary, które w całej swej różnorodności w wielkim stopniu przyczyniają się do budowania Kościoła na całym świecie. Tak też Czcigodny Sługa Boży Rafał Ludwik Rafiringa, członek Instytutu Braci Szkół Chrześcijańskich, otrzymał dar docierania poprzez nauczanie do serc uczniów w Antananarywie na Madagaskarze i prowadzenia ich do wiary. Urodził się 3 listopada 1856 r. w małej wiosce, niedaleko stolicy, Tananarywy. Dopiero 19 marca 1868 r., zaproszony przez swoją siostrę, po raz pierwszy uczestniczył we Mszy Świętej. Ta Eucharystia sprawiła, że młody Rafiringa dołączył do grona katechumenów, a 24 października 1869 r. został obmyty wodą chrztu. Wyróżniał się zdolnościami intelektualnymi i mógł kontynuować naukę w szkole w Andohalo, prowadzonej przez członków Instytutu Braci Szkół Chrześcijańskich. Jego powołanie wypływające z chrztu, pielęgnowane przez prawdziwych mistrzów wychowania i wiarygodnych świadków wiary, dojrzewało i doprowadziło go do podjęcia życia zakonnego. Dlatego 1 marca 1878 r. przywdział habit Braci Szkół Chrześcijańskich.
Podczas gdy misja katolicka na Madagaskarze nieustannie się rozwijała, trudności polityczne sprawiły, że miejscowe władze wydaliły wszystkich Europejczyków. Czcigodny Sługa Boży pozostał wówczas jedynym zakonnikiem katolickim na wyspie. Powierzono mu troskę o wszystkich wiernych. Przy wsparciu Błogosławionej Wiktorii Rasoamanarivo kontynuował dzieło misjonarzy i to do niego zwracała się katolicka wspólnota Madagaskaru. Po przywróceniu stosunków dyplomatycznych między Francją a Madagaskarem misjonarze mogli powrócić na wyspę 26 marca 1886 r. W czasie trwania wojny Czcigodny Sługa Boży nie tylko zachował nienaruszoną wiarę katolicką, lecz także troszczył się o jej coraz szersze rozpowszechnianie. W uznaniu jego wybitnych zasług i doskonałego posłuszeństwa pozwolono mu złożyć śluby wieczyste.
Kilka lat później ponownie wybuchła wojna między Francją a Hova, główną grupą etniczną Madagaskaru, co doprowadziło do ponownego wydalenia Europejczyków. Czcigodny Sługa Boży Rafiringa znów pozostał sam, dźwigając odpowiedzialność za wspólnotę katolicką. Pokój, który później nastał, przyczynił się do umocnienia i rozwoju katolicyzmu. Z powodu rozkwitu wiary wzbudził jednak nienawiść niektórych osób i na skutek fałszywych oskarżeń 24 grudnia 1915 r. został uwięziony. Kilka dni później wykazano jego niewinność, lecz tak liczne przeciwności i trudy osłabiły jego organizm. Nękany nieustanną gorączką, umocniony sakramentami i miłością współbraci, odszedł z tego świata 19 maja 1919 r.
Gdy sława jego świętości coraz bardziej szerzyła się wśród Ludu Bożego, Archidiecezja Antananarywy rozpoczęła w 1994 r. dochodzenie diecezjalne dotyczące jego opinii świętości i cnót. Po uznaniu ważności prawnej dochodzenia, 29 stycznia 2002 r. Kongres Szczególny Konsultorów Teologów uznał, że Sługa Boży praktykował cnoty w stopniu heroicznym. Tak samo orzekli Kardynałowie i Biskupi podczas Sesji Zwyczajnej 5 grudnia 2007 r. My zaś zezwoliliśmy, aby Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych ogłosiła 17 grudnia 2007 r. dekret o heroiczności cnót. Po dopełnieniu wszystkich przewidzianych prawem czynności zezwoliliśmy, aby Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych wydała 17 stycznia 2009 r. dekret o cudzie, a 2 marca 2009 r. postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się 7 czerwca 2009 r. w Antananarywie na Madagaskarze.
Dzisiaj zatem, z naszego polecenia, Czcigodny Brat Angelo Amato, Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, na mocy którego zaliczamy Czcigodnego Sługę Bożego Rafała Ludwika Rafiringę w poczet Błogosławionych:
“My, spełniając życzenie Naszego Brata Odona Marie Arsène’a Razanakolona, Arcybiskupa Antananarywy, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnemu Słudze Bożemu Rafałowi Ludwikowi Rafirindze, zakonnikowi z Instytutu Braci Szkół Chrześcijańskich, gorliwemu i niestrudzonemu świadkowi Chrystusa oraz oddanemu wychowawcy młodzieży, przysługiwał tytuł Błogosławionego i aby jego święto obchodzono corocznie 19 maja, w dniu jego narodzin dla nieba, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Chcemy podziwiać niestrudzoną działalność tego wybitnego człowieka, który, z odwagą stawiając czoło trudnościom i podążając śladami Chrystusa Nauczyciela, nie szczędził sił nie tylko na przekazywanie wiary katolickiej, lecz także na zapewnienie młodzieży właściwego wychowania. Dlatego gorąco wzywajmy jego wstawiennictwa, starajmy się naśladować jego chrześcijańskie cnoty i z zapałem przekazywać je młodzieży naszych czasów.
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, chcemy, aby teraz i w przyszłości pozostało ważne i trwałe, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 7 czerwca roku Pańskiego 2009, w piątym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
Za: AAS CIII/2011, nr 1, s. 14-16
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
