Kardynał José Saraiva Martins CMF
PRZEMÓWIENIE PREFEKTA KONGREGACJI SPRAW KANONIZACYJNYCH NA ZAKOŃCZENIE UROCZYSTOŚCI BEATYFIKACYJNEJ JAKUBA Z GHAZIR, ZAŁOŻYCIELA ZGROMADZENIA SIÓSTR FRANCISZKANEK KRZYŻA
Bejrut, plac Męczenników, 22 czerwca 2008 r.
Beatyfikacja Abuna Yaakuba, wraz ze wspomnieniem libańskich świętych: Szarbela, Rafki i Hardiniego, przywołuje całą prawdę i piękno słów Jana Pawła II: „Świętość jest królewską drogą wierzących trzeciego tysiąclecia” (Katecheza podczas audiencji generalnej, 16 maja 2001 r.).
Życie libańskich świętych, do których dołącza dzisiaj ten nowy Błogosławiony, ukazuje nam mężczyzn i kobiety, którzy, posłuszni Bożemu zamysłowi, musieli niekiedy stawiać czoło niewysłowionym próbom i cierpieniom. Jednak, jak przypomniał nam papież Benedykt XVI: „Każda forma świętości, choć biegnie różnymi drogami, zawsze wiedzie szlakiem krzyża, drogą wyrzeczenia się samego siebie” (Homilia w uroczystość Wszystkich Świętych, 1 listopada 2006 r.).
W ten sposób otrzymujemy klucz pozwalający właściwie odczytać całe nasze życie. Świętość nie pomija ani nie unika krzyża, wyrzeczenia i daru z siebie. Błogosławiony Abuna Yaakub naprawdę w to wierzył, dlatego nauczał: „Nie ma nieba bez krzyża. Kto pragnie nieba bez cierpienia, podobny jest do człowieka, który chce kupić towar, nie płacąc za niego”.
Uczmy się zatem dzisiaj raz jeszcze ze świadectwa nowego Błogosławionego, który zostaje nam ukazany jako wzór, że tylko pod tymi warunkami świętość może rzeczywiście stać się naszym wspólnym dążeniem i urzeczywistnić w człowieku prawdziwy ideał szczęścia, tak często w naszych czasach błędnie rozumiany i zastępowany zużytymi bożkami, które mogą jedynie pogrążać człowieka w smutku.
Ojciec Święty Benedykt XVI uczy nas, że Błogosławieni i Święci wskazują nam drogę prowadzącą do szczęścia i pozwalają poznać ważną prawdę: ludzie prawdziwie święci stali się nimi właśnie dlatego, że „nie szukali uparcie własnego szczęścia, lecz po prostu chcieli dawać siebie, ponieważ zostali przeniknięci światłem Chrystusa” (Homilia podczas czuwania modlitewnego w czasie Światowego Dnia Młodzieży, 20 sierpnia 2005 r.).
Drodzy Bracia i Siostry, dzisiaj bł. Jakub z Ghazir wychodzi nam na spotkanie i potwierdza aktualność przesłania, które Kościół od niepamiętnych czasów utrwalał i przekazywał kolejnym pokoleniom następującym po sobie w ciągu dwóch tysięcy lat jego dziejów: jedyną możliwą formą szczęścia jest właśnie świętość. Jesteśmy wezwani, aby odczytywać to rozstrzygające dla życia przesłanie w życiu i obliczu Świętych i Błogosławionych, którzy przez swoje nieustanne oddziaływanie przyczyniają się do tworzenia najprawdziwszego i najcenniejszego skarbu „Kościoła i wszystkich, którzy poszukują prawdy i ewangelicznej doskonałości” (Przesłanie papieża Benedykta XVI, 24 kwietnia 2006 r.).
Dar nowego Błogosławionego dla Kościoła libańskiego jest znakiem nadziei, wskazującym na nadzwyczajne możliwości tego umiłowanego kraju, którego korzenie głęboko sięgają Biblii. Kontemplując bł. Jakuba, możemy odkrywać, rozwijać i doprowadzać do dojrzałości ziarna świętości, które są w nas. Porównanie naszego życia z jego życiem pomaga nam lepiej zrozumieć, że ludzka słabość nie jest w stanie udaremnić Bożego działania.
Abuna Yaakub, który dołącza do Świętych i męczenników Świętej Doliny — św. Szarbela, św. Rafki i św. Hardiniego — jest dla Libanu i Libańczyków godnym podziwu znakiem pojednania i pokoju — tego pokoju, który, jak przypomina nam Ewangelia o narodzeniu Chrystusa, przychodzi na ziemię do ludzi umiłowanych przez Boga. Jest także zaproszeniem, aby patrzeć na rzeczywistość oczami wiary i znajdować w niej światło potrzebne do przezwyciężania podziałów, umacniania dialogu i solidarności, szerzenia dobra, łagodzenia cierpień, niesienia pociechy i nadziei, aby w znaku świętości przeżywać tę nową epokę pełną pogody ducha i pokoju.
Tłumaczenie OKM
Za: www.causesanti.va
Copyright © Dicastero delle Cause dei Santi
