Benedykt XVI
«SPIRITUS DOMINI». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU FRANCISZKOWI PIANZOLI, ZAŁOŻYCIELOWI SIÓSTR MISJONAREK NIEPOKALANEJ KRÓLOWEJ POKOJU
Rzym, 04 października 2008 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę…” (Łk 4,18).
Czcigodny Sługa Boży Franciszek Pianzola, kapłan, był przeniknięty Ewangelią. Przynaglany swoją misją kapłańską, głosił Chrystusa słowem i życiem. Urodził się 5 października 1881 r. w Sartirana Lomellina, miejscowości położonej w prowincji Pawia, urodził się w prostej rodzinie, prowadzącej skromne życie, w której został wychowany do miłości Boga, pracy i chrześcijańskiej pobożności. W 1893 r. wstąpił do seminarium w Vigevano, a 16 marca 1907 r. przyjął święcenia kapłańskie. Mianowany przez biskupa rektorem sanktuarium Niepokalanej w Vigevano, już od pierwszych zadań apostolskich wyróżniał się gorliwym oddaniem posłudze przepowiadania. 8 grudnia 1908 r. urzeczywistnił inicjatywę podjętą wspólnie z kilkoma kolegami z seminarium, zakładając Instytut Ojców Oblatów Niepokalanej, którego członkowie mieli prowadzić misje ludowe oraz wychowywać młodzież w wierze chrześcijańskiej. Czcigodny Sługa Boży stopniowo i roztropnie zaszczepiał w swojej diecezji ducha misyjnego, zwłaszcza na terenach wiejskich. Ponieważ dobre drzewo wydaje dobre owoce, 8 maja 1919 r. założył Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Niepokalanej Królowej Pokoju, które miały troszczyć się o głoszenie Ewangelii i umiejętnie współpracować z kapłanami sprawującymi opiekę duszpasterską nad wiernymi, poświęcając się robotnicom rolnym, szczególnie kobietom pracującym przy uprawie ryżu. Jego działalność kaznodziejska przekroczyła także granice diecezji poprzez ćwiczenia duchowe, misje oraz cotygodniowe spotkania formacyjne dla duchowieństwa organizowane przez Akcję Katolicką. Sposób przepowiadania dostosowywał do mentalności słuchaczy, okazując żywą miłość, dzięki której prawdy wiary przedstawiał w sposób ujmujący. Łączyło się to z kapłańskim stylem życia naznaczonym ubóstwem i oderwaniem od świata, co kształtowało w nim głęboką pokorę. Swoje kapłaństwo przeżywał, nieustannie wpatrując się w Chrystusa, Najwyższego Kapłana i Pasterza, pośród pracowitej ludności Lomelliny, przemierzając całą prowincję w poszukiwaniu „ubogich i moralnie chorych dusz, niemal zupełnie pozbawionych wiedzy religijnej”. 4 czerwca 1943 r. oddał swoje życie Ojcu, pozostawiając po sobie opinię świętości.
Lud Boży uważał go za prawdziwego świętego, a przekonanie to umocniło się po jego śmierci. Kierując się tą opinią, biskup Vigevano rozpoczął w 1983 r. sprawę beatyfikacyjną. Proces, zakończony w 1990 r., został uznany za ważny pod względem prawnym dekretem Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych z 31 stycznia 1992 r. Po pozytywnej opinii Kongresu Szczególnego Konsultorów Teologów z 20 listopada 2004 r., a następnie Sesji Zwyczajnej Ojców Kardynałów i Biskupów z 8 lutego 2005 r., My sami 26 czerwca 2006 r. ogłosiliśmy, że praktykował cnoty w stopniu heroicznym. Po dopełnieniu wszystkich wymogów prawnych zezwoliliśmy, aby Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych ogłosiła 15 marca 2008 r. dekret dotyczący cudu.
Dzisiaj w Vigevano, z Naszego polecenia, Czcigodny Brat Nasz José kard. Saraiva Martins, emerytowany Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, którym wpisujemy Czcigodnego Sługę Bożego Franciszka Pianzolę do grona Błogosławionych:
„Spełniając życzenie naszego brata Claudio Baggini, Biskupa Vigevano, jak również wielu innych braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnemu Słudze Bożemu Franciszkowi Pianzoli, kapłanowi, założycielowi Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Niepokalanej Królowej Pokoju, gorliwemu świadkowi Boga, niestrudzonemu głosicielowi Ewangelii i żarliwemu wychowawcy młodzieży, przysługiwał tytuł Błogosławionego i aby jego święto obchodzono corocznie 4 czerwca, w dniu jego narodzin dla nieba, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, niech pozostanie ważne i niezmienne, teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 4 października 2008 r., w czwartym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS CII/2010, nr 1, s. 15-16
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
