Benedykt XVI
NIEWYSŁOWIONA TAJEMNICA NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY. ROZWAŻANIE PRZED MODLITWĄ ANIOŁ PAŃSKI PO BEATYFIKACJI MARII PIERINY DE MICHELI
Rzym, 30 maja 2010 r.
Drodzy bracia i siostry!
Po okresie wielkanocnym, który zakończyła w ubiegłą niedzielę uroczystość Pięćdziesiątnicy, liturgia powróciła do „czasu zwykłego”. Nie znaczy to jednak, że zaangażowanie chrześcijan powinno osłabnąć, owszem, wkroczywszy w życie Boże poprzez sakramenty wezwani jesteśmy, by codziennie być otwartym na działanie łaski, ażeby postępować w miłości do Boga i do bliźniego. Dzisiejsza niedziela Trójcy Przenajświętszej w jakimś sensie rekapituluje objawienie Boga, do jakiego doszło w paschalnych tajemnicach śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, Jego wniebowstąpieniu po prawicy Ojca i zesłaniu Ducha Świętego. Umysł i słownictwo człowieka nie są adekwatne, ażeby wytłumaczyć relację, jaka istnieje pomiędzy Ojcem, Synem i Duchem Świętym, mimo to Ojcowie Kościoła próbowali opisać tajemnicę Boga Trójjedynego, przeżywając ją z głęboką wiarą we własnym życiu.
Trójca Boża zamieszkuje w nas bowiem w dniu chrztu: „Chrzczę cię – mówi kapłan – w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Imię Boga, w którym zostaliśmy ochrzczeni, wspominamy za każdym razem, gdy żegnamy się znakiem krzyża. Teolog Romano Guardini, mówiąc o znaku krzyża, zauważa: „Czynimy go przed modlitwą, ażeby (…) usposobił nas duchowo, skoncentrował na Bogu myśli, serce i wolę, ciało i duszę, po modlitwie, ażeby pozostało w nas to, czym Bóg nas obdarzył (…). Obejmuje on całe istnienie, ciało i duszę, (…) i wszystko staje się uświęcone w imię Boga Trójjedynego” („Lo spirito della liturgia. I santi segni”, Brescia 2000, 125-126).
W znaku krzyża i w imieniu Boga żywego zawarte jest zatem orędzie, które rodzi wiarę i inspiruje do modlitwy. I, podobnie jak w Ewangelii Jezus obiecuje Apostołom, że „gdy przyjedzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy” (J 16, 13), tak też dzieje się w niedzielnej liturgii, kiedy kapłani, tydzień po tygodniu, szafują chlebem Słowa i Eucharystii. Również św. Proboszcz z Ars przypominał to swoim wiernym: „Kto przyjął waszą duszę – mawiał – na progu życia? Kapłan. Kto karmi ją, by dać jej siłę odbycia swojej pielgrzymki? Kapłan. Kto przygotuje ją, by stanęła przed Bogiem, obmywając ją po raz ostatni w krwi Jezusa Chrystusa? (…) Także kapłan” (List na rozpoczęcie Roku Kapłańskiego).
Drodzy przyjaciele, przyjmijmy za swoją modlitwę św. Hilarego z Poitiers: „Zachowaj nietkniętą wiarę prawą, która jest we mnie i aż do ostatniego mego tchnienia, daj mi również głos mego sumienia. Spraw, Panie, bym pozostał zawsze wierny temu, co wyznałem w symbolu mojego odrodzenia, gdy zostałem ochrzczony w Ojcu, Synu i Duchu Świętym” („De Trinitate”, XII, 57, CCL 62/A, 627). Wzywając Najświętszej Maryi Panny, pierwszego stworzenia, w którym zamieszkała Trójca Przenajświętsza, prośmy Ją o opiekę, abyśmy dobrze kontynuowali naszą ziemską pielgrzymkę.
Beatyfikacja Marii Pieriny De Micheli
Dziś rano w bazylice Matki Bożej Większej w Rzymie odbyła się beatyfikacja Marii Pieriny De Micheli, zakonnicy z Instytutu Córek Niepokalanego Poczęcia z Buenos Aires. Giuseppina – takie imię otrzymała na chrzcie – urodziła się w 1890 r. w Mediolanie, w bardzo pobożnej rodzinie., w której rozkwitły liczne powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego. W wieku 23 lat również on obrała tę drogę, poświęcając się z pasją pracy wychowawczej w Argentynie i we Włoszech. Pan obdarzył ja nadzwyczajnym nabożeństwem do swojego Świętego Oblicza, które zawsze ją umacniało w chwilach prób i chorobie. Zmarła w 1945 r., a jej ciało spoczywa w Rzymie w Instytucie Ducha Świętego.
[po polsku:] Pozdrawiam serdecznie Polaków. Szczególną modlitwą ogarniam wszystkich powodzian. Nasze trudne sprawy zawierzamy dzisiaj Trójcy Świętej. Niech Maryja, nasza Orędowniczka pomoże nam odczytać zamysły Bożej Opatrzności. Pamiętajmy słowa z Księgi Hioba: „Dobro przyjęliśmy z ręki Boga. Czemu zła przyjąć nie możemy?” (Hi 2,10). Wszystko jest objęte Bożym planem zbawienia. Niech Bóg w Trójcy Świętej umocni was i wam błogosławi.
L’Osservatore Romano, wydanie polskie, Rok 31/2010, nr 7 (324), s. 57
Copyright © Konferencja Episkopatu Polski
