Szczątki zakonników i osób świeckich ponownie pochowano w podziemiach klasztoru ojców cystersów w Wąchocku. Mszy świętej przewodniczył 5 października opat o. Eugeniusz Augustyn OCist.
a wstępie liturgii o. Wawrzyniec Michalik OCist. wyjaśnił, że szczątki pochodzą z 49 indywidualnych pochówków i 13 skupisk przemieszanych kości ludzkich. Zostały wydobyte podczas prac archeologicznych. Były one prowadzone na terenie opactwa od lat 50. do 70. ubiegłego wieku. Przez wiele lat materiał ten pozostawał pod opieką środowiska naukowego i służył badaniom archeologicznym oraz antropologicznym.
– Wiemy, że wśród tych pochowanych osób, było również pięć kobiet i kilkoro dzieci. Były też prawdopodobnie rycerskie pochówki. Te osoby wspierały swoimi ofiarami klasztor. Szczątki pochodzą z XIII wieku. Pozostałe szczątki należały do braci konwersów. Świadczy o tym stan ich kości. Ciężko pracowali. Stwierdzono wskaźnik próchnicy na poziomie zaledwie 1,7%. Wszyscy spoczną w krypcie wewnątrz kościoła. Warto tu podkreślić, że kapituła generalna pozwalała pod świątynią chować wyłącznie królów i fundatorów – mówił cysters z Wąchocka.
Następnie celebrowana była liturgia, której przewodniczył o. Augustyn. – Modlimy się dzisiaj za osoby, których szczątki zostały odkopane w czasie prac archeologicznych. Naszą modlitwą otaczamy również tych wszystkich, którzy spoczywają w naszych klasztornych krużgankach. Wyrażamy również wdzięczność pracownikom naukowym, który z szacunkiem podeszli do badań szczątków ludzkich – powiedział opat z Wąchocka.
2 października w opactwie odbyło się IV spotkanie z cyklu „Tajemnice Opactwa”. Tym razem temat konferencji był związany z pochówkami znajdującymi się pod posadzką klasztornych krużganków. Dr Małgorzata Kołodziej z Centrum Edukacji Przyrodniczej Uniwersytetu Jagiellońskiego wygłosiła wykład zatytułowany: „Pochówki z Klasztoru Cystersów w Wąchocku w świetle badań antropologicznych”. Wykład przybliżył uczestnikom wyniki badań antropologicznych nad szczątkami odnalezionymi podczas prac archeologicznych prowadzonych w klasztorze w drugiej połowie XX wieku. Wówczas pod posadzką krużganków odkryto 49 pochówków oraz 13 skupisk przemieszanych kości ludzkich. Szczątki zostały następnie przekazane do Zakładu Antropologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie stały się przedmiotem dalszych badań.
– Spotkanie było okazją do spojrzenia na historię naszego opactwa nie tylko przez pryzmat jego architektury i zachowanych źródeł, ale również poprzez materialne ślady życia i śmierci ludzi związanych z tym miejscem – podkreślił o. Michalik.
