Benedykt XVI
«COGNOSCAT MUNDUS». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUŻEBNICY BOŻEJ MARII TERESIE OD JEZUSA
(W ŚWIECIE: MARII SCRILLI)
Rzym, 08 października 2006 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Ale niech świat się dowie, że Ja miłuję Ojca i że tak czynię, jak Mi Ojciec nakazał” (J 14,31).
Czcigodna Służebnica Boża Maria Teresa od Jezusa (w świecie: Maria Scrilli) z wiarą i miłością naśladowała przykład Pana Jezusa, który zawsze pełnił wolę Ojca. Jej duchowa droga jest świadectwem spotkania między wiernością Pana, który nieustannie odnawia oblicze historii, a uległością człowieka, który przyjmuje Boży zamysł i urzeczywistnia go, całkowicie powierzając się Jego woli.
Ta uczennica Chrystusa urodziła się 15 maja 1825 roku w Montevarchi, na terenie diecezji Fiesole, w chrześcijańskiej rodzinie. Rodzice nadali jej na chrzcie imię Maria, a następnie zadbali o jej staranne wychowanie, także religijne. Jeszcze jako młoda dziewczyna przeczytała biografię św. Marii Magdaleny de’ Pazzi, florenckiej mistyczki karmelitańskiej, a później św. Teresy z Ávili, wybitnej hiszpańskiej mistyczki karmelitańskiej. Dzięki ich nauczaniu odkryła bogactwo duchowości karmelitańskiej i odtąd jej życie było nieustannym poszukiwaniem Boga oraz drogi do drugiego człowieka.
Obdarzona pogodnym i otwartym usposobieniem, lubiana przez wszystkich dzięki swojej łagodności i ujmującemu sposobowi bycia, Maria sądziła, że swoje powołanie zrealizuje w klasztorze klauzurowym, pragnąc naśladować dwie wielkie święte karmelitańskie, które były jej mistrzyniami. Jednak wkrótce po wstąpieniu zrozumiała, że Bóg ma wobec niej inne zamiary. Pan bowiem, który kieruje dziejami każdej duszy konsekrowanej, wskazał jej drogę, którą miała prowadzić do Niego innych ludzi.
Czasy, w których żyła Czcigodna Służebnica Boża, były okresem wielkich przemian społecznych, politycznych i religijnych. W tych okolicznościach głębokich przeobrażeń przeczuła, że jest powołana do zajęcia się wychowaniem młodzieży, zwłaszcza ubogich dziewcząt, którym pragnęła zapewnić solidne wychowanie społeczne, moralne i religijne, stosując metodę pedagogiczną opartą na rozumieniu wychowania jako służby i osobistej relacji.
Wraz z kilkoma towarzyszkami, przy poparciu biskupa Francesca Bronzuoliego, dała początek Instytutowi Naszej Pani z Karmelu, który rozwinął się i rozkwitł dopiero po jej śmierci. Żyjąc w całkowitym poświęceniu jako tercjarka karmelitańska i umiejętnie zachowując mądrą i owocną równowagę między kontemplacją a działaniem, łączyła właściwe tradycji karmelitańskiej „trwanie przy Bogu” z koniecznością „kształcenia młodzieży”. „Opuścić Boga dla Boga” — tak sama określała swój program apostolski: odnajdywać Boga w głosie dziewczyny, którą należało wychować, w człowieku poszukującym prawdy, w ubogim pozbawionym pożywienia. W ten sposób Maria Teresa Scrilli poprzez swoje dzieło wzbogaciła o nową formę wielowiekowy charyzmat Karmelu, który na przestrzeni długich dziejów wyrażał się na różne sposoby. Dzieło Służebnicy Bożej spotkało się z ostrym sprzeciwem środowisk antyklerykalnych i w 1860 roku zostało zlikwidowane. Służebnica Boża nadal jednak prowadziła swoją działalność w milczeniu, powierzając się woli Boga. Jej dzieło zostało odnowione we Florencji w 1875 roku, lecz Założycielka mogła zobaczyć jedynie początki jego odrodzenia.
Od początku aż do końca życia Służebnica Boża znajdowała oparcie we wstawiennictwie Najświętszej Maryi Panny, swojej „ukochanej Matki”, jak zwykła Ją nazywać. Czciła Ją od dzieciństwa, aby odnaleźć serce matki i ukazywać je innym. Posłuszna Bogu, aż do końca swoich dni kroczyła w świetle wiary, żyła miłością do Boga i bliźniego oraz dawała świadectwo nadziei na dobra wieczne. Pan, któremu służyła niepodzielnym sercem i z wielkim duchem ofiary, wezwał ją do siebie 14 listopada 1889 roku.
Po jej śmierci założony przez nią Instytut coraz bardziej się umacniał i rozwijał, uzyskując w 1933 roku zatwierdzenie Stolicy Apostolskiej. Jednocześnie wzrastała opinia o świętości Służebnicy Bożej, której proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny rozpoczął biskup Fiesole w 1989 roku. Po należytym przeprowadzeniu czynności przewidzianych prawem Nasz Czcigodny Poprzednik, Sługa Boży Jan Paweł II, 20 grudnia 2003 roku ogłosił, że Czcigodna Służebnica Boża Maria Teresa od Jezusa praktykowała w stopniu heroicznym cnoty teologalne, kardynalne oraz z nimi związane. Następnie, za Naszą zgodą, Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych 19 grudnia 2005 roku ogłosiła dekret dotyczący cudu przypisywanego jej wstawiennictwu. Wreszcie postanowiliśmy, aby obrzęd jej beatyfikacji odbył się w Fiesole 8 października 2006 roku.
Dzisiaj więc w Fiesole, z Naszego polecenia, Nasz Czcigodny Brat kard. José Saraiva Martins, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu apostolskiego, którym zaliczamy Czcigodną Służebnicę Bożą Marię Teresę od Jezusa (w świecie: Marię Scrilli) do grona Błogosławionych:
„Spełniając życzenie Naszego Brata Luciana Giovannettiego, biskupa Fiesole, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, mocą Naszej władzy apostolskiej zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Służebnicy Bożej Marii Teresie od Jezusa, w świecie Marii Scrilli, dziewicy, założycielce Instytutu Naszej Pani z Karmelu, która całe swoje życie poświęciła kontemplacji Bożych tajemnic i wychowaniu dziewcząt, przysługiwał tytuł Błogosławionej oraz aby jej święto obchodzono corocznie 13 listopada, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, niech pozostanie ważne i niezmienne, teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 8 października roku Pańskiego 2006, w drugim roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS C/2008, nr 1, s. 8-10
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
