Zgromadzenie Sióstr Szkolnych de Notre Dame świętuje 175. rocznicę pracy w stolicy Dolnego Śląska. Przed laty siostry były znane z troski o wykształcenie dziewcząt z niewielkich miejscowości, dziś natomiast towarzyszą kobietom w rozeznawaniu życiowej drogi. – Podejmujemy pracę i służbę kobietom na różne sposoby. Nadal chcemy kształtować osobowości kobiet, które będą potrafiły dobrze odczytać swoje powołanie – podkreśla s. Natanaela Banasiak.
Zgromadzenie Sióstr Szkolnych de Notre Dame świętuje 175 lat obecności we Wrocławiu. Zakonnice przybyły do miasta 15 października 1851 r. na zaproszenie biskupa wrocławskiego, by wspierać rozwój szkolnictwa powszechnego, zwłaszcza w mniejszych miejscowościach, i kształcić dziewczęta.
Z okazji jubileuszu w kościele pw. św. Marcina została odprawiona uroczysta Msza św. pod przewodnictwem bp. Jacka Kicińskiego CMF.
Jak przypomniała s. Natanaela Banasiak ze Zgromadzenia Sióstr Szkolnych de Notre Dame, sprowadzenie zakonnic było wyrazem troski ówczesnego biskupa wrocławskiego o poprawę poziomu edukacji. Hierarcha uznał, że sposobem na rozwiązanie problemów będzie powierzenie szkół zgromadzeniom zakonnym. Zwrócił się więc do arcybiskupa Monachium z prośbą o nawiązanie kontaktu z założycielką sióstr de Notre Dame.
Pierwsze zakonnice przybyły do Wrocławia 15 października 1851 r. Otrzymały budynek przy ul. św. Marcina 10, w którym wcześniej mieścił się sierociniec dla dzieci osieroconych po epidemii tyfusu. Dom rozbudowano i przystosowano do potrzeb zgromadzenia.
– Zgromadzenie zapewniało zastępstwa nauczycielskie, pomagając zachować ciągłość nauczania, a zatrudnienie sióstr stanowiło także odciążenie finansowe dla lokalnych samorządów – opisuje s. Natanaela.
Zakonnice trafiały przede wszystkim do niewielkich miejscowości i parafii, w których prowadziły nauczanie w szkołach powszechnych. Ich działalność ceniono zarówno ze względu na wychowanie i edukację dziewcząt, jak i rozwiązania organizacyjne.
Do 1870 r., czyli w ciągu 19 lat od przybycia pierwszych zakonnic, na Dolnym Śląsku działało już 30 placówek. Siostry pracowały m.in. w Wilkanowie, Domaszkowie, Strzegomiu, Krzydlinie Małej i Wałbrzychu. W Krzydlinie Małej do dziś zresztą prowadzą dom dziecka.
– W kronice zapisano, że biskup brał w obronę doświadczane siostry – mówi s. Natanaela Banasiak, wskazując na trudności, z którymi zakonnice mierzyły się w czasie swojej posługi.
Rozwój zgromadzenia przerwał Kulturkampf, czyli represyjna polityka władz pruskich wymierzona w Kościół katolicki. Siostry musiały opuścić swoje domy i udać się do Białej Wody. Do Wrocławia wróciły w 1887 r., po jedenastu latach nieobecności.
W okresie największego rozkwitu na Dolnym Śląsku posługiwało około 180 sióstr. Po II wojnie światowej, w czasach PRL wiele prowadzonych przez nie placówek zlikwidowano.
Obecnie we Wrocławiu żyje siedem zakonnic. Prowadzą bazę noclegową dla gości, pielgrzymów i grup, organizują rekolekcje, szczególnie dla kobiet, a także angażują się w działalność przedszkolną.
– Podejmujemy pracę i służbę kobietom na różne sposoby, nie tylko poprzez szkolnictwo. Prowadzimy przedszkola i rekolekcje. Nadal chcemy kształtować osobowości kobiet, które będą potrafiły dobrze odczytać swoje powołanie. To nasza współczesna misja – podkreśla s. Natanaela Banasiak.
