Benedykt XVI
«DULCE EST PRORSUS». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH MARII OD KRZYŻA CURCIO
Rzym, 13 listopada 2005 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. – „Jakże słodko jest opłakiwać własne i cudze błędy oraz grzechy, a także ofiarować siebie jako ofiarę wynagrodzenia wraz z wielkim Męczennikiem miłości. Jezus potrzebuje dusz, które wynagradzają za grzechy nieszczęsnej ludzkości, o czym na różne sposoby nieustannie przypomina eucharystyczne Serce Jezusa”.
Tymi słowami Czcigodna Służebnica Boża Maria od Krzyża Curcio opisała w swoim dzienniku duchowym doświadczenie miłosiernej miłości Jezusa, którą uczyniła centrum swojego życia i posłannictwa. Boga spotykała i adorowała zarówno w sakramencie Eucharystii, jak i w życiu oraz cierpieniach bliźnich. Przepełniona prawdziwym pragnieniem zbawienia dusz, gorliwie podejmowała duchowe wynagrodzenie, aby odpowiedzieć na miłość Jezusa do ludzi. Całe jej życie było nieustanną modlitwą, również wtedy, gdy służyła innym, zwłaszcza ubogim i potrzebującym dziewczętom.
Maria od Krzyża Curcio, która swoim życiem dawała wymowne świadectwo Bożej miłości, urodziła się 30 stycznia 1877 roku w miejscowości Ispica, w prowincji Syrakuzy, w dość zamożnej rodzinie. Po ukończeniu szóstej klasy, zgodnie z panującymi wówczas zwyczajami, ojciec nie pozwolił jej kontynuować nauki, lecz polecił zająć się obowiązkami domowymi pod kierunkiem matki. Pragnęła jednak zdobywać wiedzę, dlatego znajdowała pociechę w lekturze książek z domowej biblioteki. Wśród nich odkryła pisma św. Teresy od Jezusa. Dzięki tej Świętej poznała i pokochała Karmel, otwierając się na „poznawanie spraw niebieskich”.
W 1890 roku, mając trzynaście lat, wstąpiła do Trzeciego Zakonu Karmelitańskiego i dzięki duchowości karmelitańskiej rozpoznała Boże zamiary wobec siebie. Od Maryi, „czułej Matki Karmelu”, otrzymała zadanie „rozszerzania Karmelu w swojej miejscowości i w wielu innych miejscach”.
Dnia 17 maja 1925 roku udała się do Rzymu, aby uczestniczyć w kanonizacji karmelitanki Teresy od Dzieciątka Jezus. Następnego dnia, 18 maja, w towarzystwie karmelity o. Lorenza van den Eerenbeemta odwiedziła Santa Marinella, gdzie miały się urzeczywistnić Boże plany.
Dnia 3 lipca 1925 roku zamieszkała tam na stałe wraz z kilkoma towarzyszkami, a 16 lipca otrzymała znak przynależności do Karmelu, zostając przyjęta do Zakonu Karmelitańskiego.
W 1930 roku, po latach trudności i cierpień, jej niewielka wspólnota uzyskała zatwierdzenie kościelne, gdy biskup Porto-Santa Rufina erygował ją jako zgromadzenie na prawie diecezjalnym. „Prowadzić dusze do Boga” — oto cel, który nieustannie przyświecał jej działalności. W 1947 roku, po zakończeniu drugiej wojny światowej, po raz pierwszy wysłała cztery swoje siostry do Brazylii, polecając im, aby „nie zapominały o ubogich”.
Jako roztropna i mądra przełożona założonego przez siebie zgromadzenia pełniła posługę kierowania nim zgodnie z duchem Karmelu. Odznaczała się głęboką troską macierzyńską, zachęcając swoje duchowe córki, aby żyły w obecności Boga i nieustannie wpatrywały się w oblicze Chrystusa.
Dnia 4 lipca 1957 roku w Santa Marinella zjednoczyła się na zawsze ze swoim Oblubieńcem, pozostawiając w sercach wszystkich pamięć o swojej świętości.
Prowadziła życie nieustannej modlitwy i ufnej rozmowy z Jezusem obecnym w Eucharystii. Była to modlitwa wynagradzająca, przez którą pragnęła uczestniczyć w cierpieniach i udrękach ludzi oraz brać na siebie ich potrzeby, dostrzegając oblicze Ukrzyżowanego w oszpeconych twarzach wszystkich cierpiących. Czerpała z najczystszego źródła duchowości karmelitańskiej, zwłaszcza z nauki św. Teresy od Jezusa i św. Teresy od Dzieciątka Jezus, której powierzyła swoje plany misyjne.
Ze względu na opinię świętości, którą cieszyła się już za życia, w 1989 roku rozpoczęto proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny. Dnia 20 grudnia 2002 roku w obecności papieża Jana Pawła II ogłoszono dekret o heroiczności cnót, a 20 grudnia 2004 roku dekret dotyczący cudu. Postanowiono zatem, że obrzęd beatyfikacji odbędzie się w Rzymie 24 kwietnia 2005 roku. Jednak z powodu śmierci Sługi Bożego Jana Pawła II, która nastąpiła 2 kwietnia 2005 roku, postanowiliśmy, aby obrzęd beatyfikacji odbył się w Rzymie 13 listopada 2005 roku.
Dzisiaj więc, z Naszego polecenia, Nasz Czcigodny Brat José kardynał Saraiva Martins, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu apostolskiego, na mocy którego zaliczamy do grona Błogosławionych Czcigodną Służebnicę Bożą Marię od Krzyża Curcio.
„Spełniając życzenie Naszych Braci Claude Raulta, biskupa Laghouat, Camillo kardynała Ruiniego, Naszego wikariusza dla diecezji rzymskiej, oraz Gino Realego, biskupa Porto-Santa Rufina, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, mocą Naszej władzy apostolskiej zezwalamy, aby odtąd Czcigodnym Sługom Bożym Karolowi de Foucauld, Marii Pii Mastenie i Marii od Krzyża Curcio przysługiwał tytuł Błogosławionych i aby ich święto obchodzono corocznie: Karola de Foucauld dnia 1 grudnia, Marii Pii Masteny dnia 27 czerwca, a Marii od Krzyża Curcio dnia 4 lipca, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Ta godna podziwu kobieta dała wspaniałe świadectwo pobożności i wiary, całkowicie poświęcając swoje życie Bogu i przeżywając je w miłości do Chrystusa i Kościoła. Zgodnie z nauką Jezusa otaczała troską ubogich i ludzi znajdujących się w trudnym położeniu. Dlatego pragniemy, aby jej zbawienny przykład przyniósł wielki pożytek ludziom naszych czasów, tak aby mogli dzięki niemu osiągnąć obfitsze owoce duchowe.
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, niech pozostanie ważne i niezmienne, teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 13 listopada roku Pańskiego 2005, w pierwszym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Angelo kard. Sodano
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS XCVIII/2006, nr 5, s. 373-376
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
