Benedykt XVI
«MISERICORDIAE DOMINI». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEMU SŁUDZE BOŻEMU EUFRAZEMU OD DZIECIĄTKA JEZUS BARREDO FERNÁNDEZ, PREZBITEROWI PROFESOWI ZAKONU BRACI BOSYCH NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY Z GÓRY KARMEL
Rzym, 28 października 2007 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Miłosierdzie Pańskie nie ustaje” (Lm 3, 22).
Słowa te, które Czcigodny Sługa Boży Eufrazy od Dzieciątka Jezus często powtarzał, trafnie wyrażają pragnienie tego młodego karmelity bosego, aby wyniszczyć się dla Chrystusa. Pan przyjął jego pragnienie, gdy w Hiszpanii gwałtownie nasiliło się prześladowanie Kościoła katolickiego. Schyłek XIX i początek XX wieku były na całym Półwyspie Iberyjskim okresem niepokojów społecznych, politycznych i religijnych, szczególnie w Asturii, regionie o bogatej historii i zasobnym w kopalnie. Zwłaszcza w Oviedo, stolicy regionu, w październiku 1934 roku zamieszki przerodziły się w gwałtowne prześladowanie Kościoła. Ludowy bunt przeciw niedawno ustanowionemu demokratycznemu rządowi trwał zaledwie tydzień; w tym krótkim czasie z nienawiści do wiary i Kościoła zabito niektórych kapłanów i zakonników. Wśród nich był młody przeor wspólnoty Zakonu Braci Bosych Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, obecnych w Oviedo od 1906 roku. Gdy Czcigodny Sługa Boży Eufrazy od Dzieciątka Jezus pełnił urząd przeora wspólnoty w tym mieście, liczyła ona dziesięciu kapłanów, czterech braci i jedenastu studentów. Podczas tego krótkiego prześladowania niemal wszystkich zakonników bez powodu wtrącono do więzienia, a niektórych torturowano i grożono im śmiercią. Ojciec Eufrazy, mający zaledwie 37 lat, został zabity dlatego, że przebywając w szpitalu, nie ukrył, iż jest karmelitą.
Urodził się 8 lutego 1897 roku w Cancienes, w asturyjskiej prowincji Corvera. Po ukończeniu szkoły średniej u Braci Szkół Chrześcijańskich odczuł szczególne powołanie do życia karmelitańskiego, umacniane miłością do Najświętszej Maryi Panny. 4 grudnia 1912 roku opuścił na stałe dom i rodzinę, aby wstąpić do seminarium karmelitów w Villafranca w Nawarrze, gdzie wyróżniał się wśród pozostałych uczniów żywym umysłem. Jako wzorowy nowicjusz dał wyraz swemu nabożeństwu do Dzieciątka Jezus, dodając to wezwanie do imienia otrzymanego na chrzcie. Odtąd nosił imię Eufrazy od Dzieciątka Jezus. Po odbyciu formacji w Burgos i Vitorii ukończył studia w Castro Urdiales, gdzie 18 marca 1922 roku złożył śluby wieczyste. Święcenia kapłańskie przyjął 23 września 1923 roku w Santander, po czym przełożeni Zakonu natychmiast skierowali go do nauczania teologii moralnej. Następnie został przeznaczony do posługi kapłańskiej w Begoñi. Po krótkim okresie życia pustelniczego w Hoz de Anero przełożeni wysłali go do Polski, do klasztoru w Krakowie, aby był wykładowcą dla kleryków karmelitańskich. Przebywał tam niemal dwa lata, wyróżniając się pobożnością i mądrością. Problemy zdrowotne oraz utworzenie nowej Prowincji Karmelitańskiej w Hiszpanii sprawiły, że przełożony prowincjalny odwołał Czcigodnego Sługę Bożego do Hiszpanii. W 1928 roku w Burgos zajmował się wydawaniem pism karmelitańskich, a w 1929 roku został skierowany do Oviedo jako wykładowca teologii. Pozostał tam do końca życia.
Ceniony jako kierownik duchowy i spowiednik, także ze względu na rozległą wiedzę, podczas Kapituły Prowincjalnej odbytej w Burgos 8 maja 1933 roku, mając zaledwie 36 lat, został mianowany przeorem w Oviedo, co było wyrazem uznania, jakim cieszył się wśród współbraci. Gorliwy, oddany ascezie i umartwieniu, jak przystało na prawdziwego karmelitę, zawsze postępował z dojrzałością i bez afektacji, gotowy służyć swoim podwładnym z łagodnością i pokorą. W obliczu zbliżającego się prześladowania troszczył się przede wszystkim o studentów, których umieścił w bezpiecznym miejscu. Ranny jako ostatni ze wszystkich opuścił klasztor. Schronił się u zaprzyjaźnionej rodziny, a po kilku dniach został przyjęty do szpitala. Tam jednak rozpoznano w nim zakonnika; wywleczono go siłą na ulice i bez jakiegokolwiek procesu okrutnie zabito z broni palnej z powodu zaciekłej nienawiści do wiary katolickiej, której Czcigodny Sługa Boży dał świadectwo swoim życiem i śmiercią.
Lud Boży od razu uznał go za męczennika za wiarę. Z biegiem lat sława jego męczeństwa coraz bardziej się rozszerzała, dlatego arcybiskup Oviedo przeprowadził w latach 1992–1994 dochodzenie diecezjalne, którego ważność prawną zatwierdzono 16 grudnia 1994 roku. Po należytym dopełnieniu wszystkiego, czego wymaga prawo, po wysłuchaniu opinii Kongresu Szczególnego Konsultorów Teologów z 25 lutego 2005 roku oraz po pozytywnym orzeczeniu kardynałów i biskupów z 14 listopada 2006 roku, 16 grudnia 2007 roku poleciliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych ogłosić dekret o męczeństwie, a następnie postanowiliśmy, że uroczysty obrzęd jego beatyfikacji odbędzie się w Rzymie 28 października 2007 roku.
Dzisiaj zatem w Rzymie, na placu przed Bazyliką św. Piotra, wobec wielkiej rzeszy katolickich pasterzy i wiernych przybyłych z Hiszpanii oraz innych krajów, z Naszego polecenia José kardynał Saraiva Martins, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu apostolskiego, którym zaliczamy w poczet Błogosławionych Czcigodnego Sługę Bożego Eufrazjusza od Dzieciątka Jezus, członka Zakonu Braci Bosych Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel.
„Spełniając życzenie Naszych Braci: Lluísa Martíneza Sistacha, Arcybiskupa Barcelony; Francisca Gila Hellína, Arcybiskupa Burgos; Antonia, kardynała Świętego Kościoła Rzymskiego Cañizaresa Llovery, Arcybiskupa Toledo; José Maríi Yanguasa Sanza, Biskupa Cuenca; Antonia Ángela Algory Hernando, Biskupa Ciudad Real; Santiaga Garcíi Aracila, Arcybiskupa Mérida-Badajoz; Antonia Maríi, kardynała Świętego Kościoła Rzymskiego Rouco Vareli, Arcybiskupa Madrytu; Carlosa Osoro Sierry, Arcybiskupa Oviedo; Carlosa, kardynała Świętego Kościoła Rzymskiego Amigo Vallejo OFM, Arcybiskupa Sewilli; Ramóna del Hoyo Lópeza, Biskupa Jaén; Vicente Jiméneza Zamory, Biskupa Santander; Juana Antonia Reiga Plà, Biskupa Cartageny w Hiszpanii; Carlesa Solera Perdigó, Biskupa Girony; Antonia Dorada Soto, Biskupa Málagi; oraz Ciriaca Benavente Mateosa, Biskupa Albacete, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby Czcigodnym Sługom Bożym:
Łukaszowi od św. Józefa Tristany Pujolowi, kapłanowi profesowi z Zakonu Braci Bosych Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel;
Leonardowi Józefowi Aragonés Mateu, zakonnikowi profesowi z Instytutu Braci Szkół Chrześcijańskich, Apolonii Lizarraga od Najświętszego Sakramentu, zakonnicy profesce i przełożonej generalnej Zgromadzenia Karmelitanek Miłosierdzia, oraz 61 Towarzyszom i Towarzyszkom;
Bernardowi Fábrega Julià, zakonnikowi profesowi ze Zgromadzenia Braci Szkolnych Marystów;
Wiktorowi Chumillas Fernández, kapłanowi profesowi z Zakonu Braci Mniejszych i 21 Towarzyszom z tego samego Zakonu;
Antero Mateo García, ojcu rodziny, z Trzeciego Zakonu św. Dominika i 11 Towarzyszom z Drugiego i Trzeciego Zakonu św. Dominika;
Cruz Laplana y Laguna, Biskupowi Cuenca i Ferdynandowi Español Berdié, kapłanowi;
Narcyzowi de Esténaga Echevarría, Biskupowi Ciudad Real i 10 Towarzyszom;
Liberiuszowi González Nombela, kapłanowi i 12 Towarzyszom z duchowieństwa archidiecezji Toledo;
Euzebiuszowi od Dzieciątka Jezus Fernández Arenillas, kapłanowi profesowi z Zakonu Braci Bosych Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel i 15 Towarzyszom z tego samego Zakonu;
Feliksowi Echevarría Gorostiaga, kapłanowi profesowi z Zakonu Braci Mniejszych i 6 Towarzyszom z tego samego Zakonu;
Teodozjuszowi Rafałowi, zakonnikowi profesowi z Instytutu Braci Szkół Chrześcijańskich i 3 Towarzyszom z tego samego Instytutu;
Bonawenturze García Paredes, kapłanowi profesowi z Zakonu Braci Kaznodziejów, Michałowi Léibar Garay, kapłanowi profesowi z Towarzystwa Maryi i 40 Towarzyszom;
Szymonowi Reynés Solivellas i 5 Towarzyszom, profesom ze Zgromadzenia Misjonarzy Najświętszych Serc Jezusa i Maryi oraz ze Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Córek Miłosierdzia, a także Prudencji Canyelles i Ginestà, świeckiej;
Celestynowi Józefowi Alonso Villar i 9 Towarzyszom z Zakonu Braci Kaznodziejów;
Aniołowi Marii Prat Hostench i 16 Towarzyszom z Zakonu Braci Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel;
Henrykowi Sáiz Aparicio i 62 Towarzyszom z Towarzystwa św. Franciszka Salezego;
Marianowi od św. Józefa Altolaguirre y Altolaguirre i 9 Towarzyszom z Zakonu Trójcy Przenajświętszej;
Eufrazemu od Dzieciątka Jezus Barredo Fernández, kapłanowi profesowi z Zakonu Braci Bosych Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel;
Wawrzyńcowi Alonso Fuente, Wergiliuszowi Lacunza Unzu i 44 Towarzyszom ze Zgromadzenia Braci Szkolnych Marystów;
Henrykowi Izquierdo Palacios, kapłanowi i 13 Towarzyszom z Zakonu Braci Kaznodziejów;
Owidiuszowi Bertrandowi Anuncibay Letona, Hermenegildowi Wawrzyńcowi Sáez Manzanares, Lucjanowi Pawłowi García García, Stanisławowi Wiktorowi Cordero Fernández i Wawrzyńcowi Jakubowi Martínez de la Pera y Alava, zakonnikom profesom z Instytutu Braci Szkół Chrześcijańskich, oraz Józefowi Marii Cánovas Martínez, kapłanowi diecezjalnemu;
Marii od Góry Karmel, Róży i Magdalenie Fradera Ferragutcasas, siostrom profeskom ze Zgromadzenia Córek Najświętszego i Niepokalanego Serca Maryi;
Avelino Rodríguez Alonso, kapłanowi profesowi z Zakonu Braci św. Augustyna i 97 Towarzyszom z tego samego Zakonu, a także 6 Towarzyszom z duchowieństwa diecezjalnego;
Manueli od Serca Jezusa Arriola Uranga i 22 Towarzyszkom ze Zgromadzenia Służebnic Adoratorek Najświętszego Sakramentu i Miłosierdzia;
którzy w XX wieku w Hiszpanii przelali swoją krew, dając świadectwo Ewangelii Jezusa Chrystusa, odtąd przysługiwał tytuł Błogosławionych i aby ich święto obchodzono corocznie dnia 6 listopada, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, niech pozostanie ważne i niezmienne, teraz i w przyszłości, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, pod Pierścieniem Rybaka, dnia 28 października roku Pańskiego 2007, w trzecim roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS CII/2010, nr 8, s. 444-448
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
