Benedykt XVI
«LIBENTISSIME IGITUR». LIST APOSTOLSKI, W KTÓRYM PRZYZNAJE SIĘ GODNOŚĆ BŁOGOSŁAWIONYCH CZCIGODNEJ SŁUDZE BOŻEJ TERESIE MANGANIELLO Z TRZECIEGO ZAKONU ŚW. FRANCISZKA
Rzym, 22 maja 2010 r.
Na wieczną rzeczy pamiątkę. — „Najchętniej więc będę się chlubił z moich słabości, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa. Dlatego mam upodobanie w moich słabościach, w obelgach, w niedostatkach, w prześladowaniach, w uciskach z powodu Chrystusa. Albowiem ilekroć niedomagam, tylekroć jestem mocny” (2 Kor 12, 9-10).
Przez całe swoje życie Czcigodna Służebnica Boża Teresa Manganiello, młoda kobieta świecka i tercjarka franciszkańska, była otwarta na udział w Męce i Krzyżu Pana. Urodziła się 1 stycznia 1849 roku w Montefusco, na terenie archidiecezji Benevento, a następnego dnia została ochrzczona. Swoją ziemską drogę zakończyła 4 listopada 1876 roku, mając niespełna dwadzieścia osiem lat. Była jedenastym dzieckiem w rodzinie chłopskiej i sama pracowała na roli. Już w dzieciństwie i młodości doświadczała trudów życia, dzieląc czas między obowiązki domowe i pracę w gospodarstwie. Stroniła od typowych dla dziecięcego wieku światowych rozrywek, odznaczając się prawością życia i niezwykłą czystością serca, a także umiłowaniem modlitwy i gotowością do służby. Chociaż nie umiała czytać ani pisać, dawała wyraźne dowody niezwykłej dojrzałości umysłu. W wieku dwunastu lat prywatnie złożyła ślub dziewictwa, a jako młoda kobieta konsekwentnie odrzucała liczne propozycje małżeństwa.
Gdy miała dwadzieścia lat, jej wyraźnie już dostrzegalna dojrzałość ludzka i duchowa mogła jeszcze pełniej rozwinąć się w szkole Trzeciego Zakonu Franciszkańskiego, założonego w jej rodzinnej miejscowości przez ojca Ludovica Acernese z Zakonu Kapucynów. Teresa wstąpiła do niego i 15 maja 1870 roku, pod kierunkiem swojego przewodnika duchowego, rozpoczęła niezwykły rozwój na drodze świętości, zgodnie z duchem Biedaczyny z Asyżu. Rozpalona umiłowaniem ubóstwa, z największą wiernością zachowywała posłuszeństwo i w sposób heroiczny praktykowała ducha pokuty. W oczach ojca Ludovica, swojego spowiednika, stała się wybitnym wzorem tercjarki. Wiernie zachowując śluby i regułę Trzeciego Zakonu, pragnęła wstąpić do klasztoru, jednak Pan nigdy nie udzielił jej tej łaski, pozostawiając ją w tym bolesnym doświadczeniu. Ojciec Acernese nosił się tymczasem z zamiarem założenia nowej rodziny zakonnej i pragnął uczynić Teresę jej wzorem oraz pierwszą przełożoną. Młoda tercjarka łączyła gorące nabożeństwo do Eucharystii i Męki Pańskiej z żywą miłością bliźniego. Obejmowała nią zarówno swoją liczną rodzinę, jak i wielu ubogich, którzy przychodzili do jej wiejskiego domu, żebraków oraz chorych, których troskliwie pielęgnowała, posługując się ziołami uprawianymi przez siebie.
W 1874 roku, podczas uczestnictwa we Mszy Świętej, doznała krwotoku, po którym nastąpiły kolejne. Z tego powodu przez kilka miesięcy pozostawała chora. W tym czasie dawała niezwykłe przykłady łagodności i radosnego przyjmowania cierpienia. Zasnęła w Panu nocą 4 listopada 1876 roku, a lud opłakiwał śmierć „świętej zakonnicy”. Pięć lat później, 8 grudnia 1881 roku, ojciec Ludovico Acernese założył Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Niepokalanej, które postawiło sobie za cel naśladowanie Chrystusa w duchu Czcigodnej Służebnicy Bożej Teresy Manganiello, swojej „inspiratorki i duchowej matki”.
Trwała opinia świętości, która w następnych dziesięcioleciach towarzyszyła pamięci o zmarłej tercjarce, skłoniła Arcybiskupa Benevento do wszczęcia jej sprawy beatyfikacyjnej i kanonizacyjnej; postępowanie zakończono w 1991 roku. Konsultorzy historycy 25 marca 2000 roku, następnie konsultorzy teolodzy podczas posiedzenia szczególnego 26 października 2007 roku, a wreszcie Kardynałowie i Biskupi zgromadzeni na sesji zwyczajnej 2 czerwca 2009 roku orzekli, że Służebnica Boża praktykowała cnoty w stopniu heroicznym. My sami zezwoliliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie stosownego Dekretu 3 lipca 2009 roku.
Po dopełnieniu wszystkich wymogów prawa poddano badaniu uzdrowienie Ermanna D’Alfonso, które 2 lipca 2009 roku konsylium lekarskie uznało za niewytłumaczalne w świetle wiedzy medycznej. Konsultorzy teolodzy podczas posiedzenia szczególnego 22 września 2009 roku przypisali to uzdrowienie wstawiennictwu Czcigodnej Służebnicy Bożej Teresy Manganiello, a Kardynałowie i Biskupi zgromadzeni na sesji zwyczajnej 16 listopada tego samego roku wydali taki sam osąd. My sami zezwoliliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie 19 grudnia 2009 roku Dekretu o cudzie. Następnie postanowiliśmy, że obrzęd beatyfikacji odbędzie się 22 maja 2010 roku w Benevento we Włoszech.
Dzisiaj zatem w Benevento, z Naszego polecenia, Czcigodny Nasz Brat Angelo Amato SDB, Arcybiskup tytularny Sila i Prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, odczytał tekst Listu Apostolskiego, którym zaliczamy Czcigodną Służebnicę Bożą Teresę Manganiello do grona Błogosławionych:
„Spełniając życzenie Naszego Brata Andrei Mugione, Arcybiskupa Metropolity Benevento, jak również wielu innych Braci w biskupstwie oraz licznych wiernych, za radą Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, naszą Władzą Apostolską zezwalamy, aby odtąd Czcigodnej Służebnicy Bożej Teresie Manganiello, dziewicy Trzeciego Zakonu Świętego Franciszka, inspiratorce Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Niepokalanych, która swoje krótkie życie poświęciła modlitwie, pokucie i niesieniu pomocy potrzebującym, przysługiwał tytuł Błogosławionej i aby jej święto obchodzono corocznie 15 maja, w miejscach i w sposób określony przez prawo. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
Ta światła kobieta nieustannie wzrastała duchowo, dając przykład przeżywania codzienności z ufnością i radością oraz miłości do Chrystusa i Jego Kościoła. Pozostawiła również niezwykłe świadectwo pobożności, które słusznie budzi nasz podziw i pobudza nas, abyśmy z gorliwością starali się rozpoznawać i wypełniać wolę Bożą. Wpatrując się w jej życie, w którym wiernie naśladowała Odkupiciela człowieka także wśród rozmaitych trudności i z coraz większą gorliwością wypełniała przykazanie miłości, jesteśmy mobilizowani do coraz doskonalszego naśladowania Zbawiciela w codziennym życiu oraz do dążenia do świętości i doskonałości właściwej naszemu stanowi.
Dano w Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 22 maja roku Pańskiego 2010, w szóstym roku Naszego Pontyfikatu.
Z polecenia Ojca Świętego
Tarcisio kard. Bertone
Sekretarz Stanu
Tłumaczenie OKM
AAS CIII/2011, nr 11, s. 735-737
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
