Benedykt XVI
«QUICUMQUE QUAESIERIT». BULLA KANONIZACYJNA, W KTÓREJ KANDYDA MARIA OD JEZUSA CIPITRIA Y BARRIOLA ZOSTAJE WPISANA DO KATALOGU ŚWIĘTYCH
Rzym, 17 października 2010 r.
Benedykt XVI, Biskup, Sługa Sług Bożych, na wieczną rzeczy pamiątkę
„Kto będzie się starał zachować swoje życie, straci je; a kto je straci, zachowa je” (Łk 17, 33).
Chrześcijańskie świadectwo błogosławionej Kandydy Marii od Jezusa ukazuje, że pełniejsze życie w Chrystusie znajduje ten, kto stara się stracić swoje życie w Bogu (por. J 10, 10). Dziewczyna ta pochodziła z ubogiej rodziny. Bóg wycisnął w jej sercu swoją pieczęć, która, pod kierownictwem członków Towarzystwa Jezusowego, pozostała zachowana, jak wspominała przed śmiercią: „Czterdzieści lat życia zakonnego, wszystkie poświęcone Bogu”. Swoje życie przeznaczyła Bogu i budowaniu Jego królestwa. Dysponując skromnymi środkami doczesnymi, lecz bogata w gorliwość, pociągnęła za sobą inne młode kobiety, które skłoniła do pójścia za Jezusem oraz do wspólnego poświęcenia się kształceniu i wspieraniu rozwoju kobiet.
Kandyda Maria od Jezusa (w świecie Joanna Józefa Cipitria y Barriola) urodziła się 31 maja 1845 roku jako najstarsza z siedmiu córek Juana Miguela Cipitria, ubogiego tkacza, i Maríę Jesús Barriola w miejscowości Andoain w Hiszpanii. Tego samego dnia została ochrzczona. W latach 1863–1865 podzieliła się z rodzicami swoim pragnieniem poświęcenia się Bogu. Kiedy rodzice przedstawiali jej możliwość zawarcia małżeństwa, niezmiennie odpowiadała: „Ja tylko dla Boga”.
W 1865 roku przeniosła się do Burgos, gdzie podjęła pracę jako służąca, a w 1868 roku zamieszkała w Valladolid u rodziny Sabater. Tam poznała jezuitę, o. Miguela Herranza, który został jej kierownikiem duchowym. Dnia 2 kwietnia 1869 roku, w kościele nazywanym potocznie „el Rosarillo”, jasno zrozumiała, że powinna założyć nowe zgromadzenie pod nazwą „Córki Jezusa”, którego zadaniem będzie przyczynianie się do zbawienia dusz przez wychowanie dzieci i młodzieży. Przyjęła imię Kandyda Maria od Jezusa. O. Herranz, dowiedziawszy się, że Błogosławiona „niemal” nie umiała czytać ani pisać, sam zaczął ją uczyć.
Dnia 8 grudnia 1871 roku w Salamance powstało Zgromadzenie Córek Jezusa. To, że przez całe życie pozostawała osobą prostą, niewykształconą oraz pozbawioną wszelkich środków i pomocy, ukazuje, iż odpowiadając wiernie na Boże wezwanie, stała się odpowiednim narzędziem misji, do której została wybrana. Z dziecięcą ufnością opierała się również na pomocy i opiece Najświętszej Maryi Panny, mówiąc: „Nie ufam sobie i całą moją nadzieję pokładam w Tobie, moja najdroższa Matko”.
Jej duchowość karmiła się Ćwiczeniami duchowymi św. Ignacego Loyoli. Z pomocą o. Herranza napisała Konstytucje swojej rodziny zakonnej. Pragnąc zapewnić trwałość swemu dziełu, udała się do Rzymu, aby uzyskać jego papieskie zatwierdzenie, którego 18 września 1902 roku udzielił papież Leon XIII.
Wszystko to czyniła dla chwały Bożej, w pełni świadoma, że aby Go uwielbić, powinna wypełniać Jego wolę, wyrzekając się samej siebie i poświęcając się innym, idąc śladami Jezusa. Tę złotą zasadę pozostawiła Błogosławiona w Regule Instytutu: „Należy zabiegać o chwałę Bożą i dobro bliźniego bardziej niż o własne dobro lub doczesną korzyść”.
Jej gorliwości apostolskiej nie można było powstrzymać i w 1911 roku wysłała do Brazylii dwie grupy sióstr. Pozostawiła swoim siostrom duchowe dziedzictwo gotowości udania się chętnie do każdej części świata, aby docierać do narodów najbardziej potrzebujących szkół.
Po jej śmierci szerzyła się opinia o jej świętości, dlatego w 1942 roku Biskup Salamanki rozpoczął zwyczajny proces informacyjny, który zakończył się w 1957 roku. Następnie, zgodnie z obowiązującymi wówczas normami, przeprowadzono proces apostolski dotyczący cnót. Dnia 6 lipca 1993 roku Czcigodny Sługa Boży Jan Paweł II ogłosił dekret o heroiczności cnót. Ten sam Papież 6 kwietnia 1995 roku ogłosił dekret dotyczący cudu wymaganego do beatyfikacji, która odbyła się w Rzymie 12 maja 1996 roku.
W związku z kanonizacją Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych zbadała pewne cudowne uzdrowienie, które Konsulta Lekarska 25 września 2008 roku uznała za niewytłumaczalne z naukowego punktu widzenia. Następnie przypadek ten z pomyślnym wynikiem zbadali Konsultorzy Teolodzy, zebrani na Kongresie Szczególnym 7 marca 2009 roku, a podobnie Kardynałowie i Biskupi podczas Sesji Zwyczajnej 16 czerwca tego samego roku. Wobec tego zezwoliliśmy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych na ogłoszenie 3 lipca 2009 roku dekretu o cudzie. Na Konsystorzu, który odbył się 19 lutego 2010 roku, postanowiliśmy, że Błogosławioną Kandydę Marię od Jezusa wpiszemy do katalogu Świętych 17 października 2010 roku.
Dzisiaj zatem, na placu przed Bazyliką św. Piotra, podczas uroczystych obrzędów, wypowiedzieliśmy następującą formułę:
„Na cześć Świętej i Niepodzielnej Trójcy, dla wywyższenia wiary katolickiej i wzrostu życia chrześcijańskiego, mocą władzy Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz Naszej, po dojrzałym namyśle i częstym wzywaniu Bożej pomocy, za radą wielu Naszych Braci, orzekamy i stwierdzamy, że Błogosławieni Stanisław Kazimierczyk, Andrzej Bessette, Kandyda Maria od Jezusa Cipitria y Barriola, Maria od Krzyża MacKillop, Julia Salzano i Kamila Baptysta Varano są Świętymi, wpisujemy ich do Katalogu Świętych i postanawiamy, że w całym Kościele będą oni pobożnie czczeni jako Święci. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.”
To zaś, co postanowiliśmy w niniejszym Liście, chcemy, aby teraz i w przyszłości pozostało ważne i trwałe, niezależnie od wszelkich przeciwnych postanowień.
Dan w Rzymie, u Świętego Piotra, dnia 17 października roku Pańskiego 2010, w szóstym roku Naszego Pontyfikatu.
JA, BENEDYKT
Biskup Kościoła Katolickiego
Marcellus Rossetti
Protonotariusz Apostolski
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
