Kardynał Angelo Amato SDB
HOMILIA PREFEKTA KONGREGACJI SPRAW KANONIZACYJNYCH, WYGŁOSZONA PODCZAS MSZY ŚWIĘTEJ BEATYFIKACYJNEJ MATKI OD ŚW. LUDWIKA DE LAMOIGNON
Vannes, 27 maja 2012 r.
1. Matka od św. Ludwika de Lamoignon jest kolejną postacią kobiety, która — podobnie jak bł. Małgorzata Rutan, beatyfikowana w ubiegłym roku w Dax — przynosi chlubę Kościołowi we Francji i całemu Kościołowi katolickiemu dzięki męstwu i odwadze, z jakimi potrafiła heroicznie bronić swojej chrześcijańskiej tożsamości w mrocznym okresie rewolucyjnych wstrząsów końca XVIII wieku. Taką samą odwagę okazał norbertanin Piotr Adrian Toulorge, zgilotynowany w okresie terroru i beatyfikowany przed miesiącem w Coutances w Normandii.
Matka od św. Ludwika de Lamoignon została wybrana przez Boga, aby odbudować to, co zniszczyła rewolucja, likwidując zakony. Choć czuła się powołana do życia kontemplacyjnego, Błogosławiona potrafiła odpowiedzieć na potrzeby Kościoła i społeczeństwa, zakładając zgromadzenie nauczające, którego celem było bezpłatne kształcenie ubogich i opuszczonych dziewcząt z Bretanii.
Słowo Boże, którego dzisiaj wysłuchaliśmy, mówi o Apostołach, którzy napełnieni Duchem Świętym zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić (por. Dz 2,1–11).
Matka od św. Ludwika również przeżyła swoją osobistą Pięćdziesiątnicę. Napełniona darami Ducha Świętego, pomnażała dary natury i łaski, przemawiając językiem ewangelicznej miłości, która wzywa, aby nakarmić głodnych, napoić spragnionych, służyć ubogim i przychodzić im z pomocą, pouczać nieumiejętnych i wychowywać najmłodszych na drodze cnoty.
Szlachectwo i bogactwo swojej rodziny przemieniła w szlachetność i bogactwo miłości wobec potrzebujących. Podobnie jak jej patron, św. Ludwik, również ona z miłością pochylała się nad ubogimi i pozbawionymi środków do życia, aby ulżyć ich niedostatkowi i opuszczeniu.
Jej osobista świętość przyniosła w ten sposób konkretne owoce społeczne: w opiece nad młodzieżą z marginesu, w jej wychowaniu, w przygotowywaniu jej do życia chrześcijańskiego, do pracy oraz do dobrego i uczciwego życia w społeczeństwie. Jej miłość do Boga stała się heroiczną miłością bliźniego, która zasiewała w duszach młodych ludzi ziarna życia ewangelicznego, czyniącego bardziej ludzkimi zarówno człowieka, jak i społeczeństwo. Podobnie jak Jezus, który będąc bogaty, stał się ubogim, nasza Błogosławiona stała się uboga z ubogimi, aby przywracać im godność dzieci Bożych, stworzonych na obraz i podobieństwo Boga.
2. Dla swoich córek duchowych błogosławiona Matka od św. Ludwika jest matką, z której powinny czerpać natchnienie, aby w wierze i radości ożywiać cenny charyzmat Sióstr Miłosierdzia, Córek św. Ludwika. Wzywa osoby konsekrowane, aby umacniały swoje życie przemienione darami Ducha Świętego. W dniu beatyfikacji swojej Matki jej córki są wezwane do naśladowania jej przykładu i cnót oraz do dzielenia z nią pragnienia świętości i gorącego pragnienia apostolstwa miłości.
Dzisiaj Kościół i społeczeństwo potrzebują świętych. Święci oczyszczają ludzkość zranioną złem bałwochwalstwa, wrogości, niezgody i zazdrości. Święci przeciwstawiają tym uczynkom ciała owoce Ducha, którymi są: „miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie” (por. Ga 5,16–25). Żyjąc według Ducha, osoby konsekrowane stają się na ziemi oazami nieba, są strażnikami opatrznościowej obecności Boga w historii.
3. Dzisiejsza beatyfikacja jest jednak również dla nas wszystkich zaproszeniem do życia łaską i do współpracy, poprzez nasze osobiste uświęcenie, w budowaniu cywilizacji miłości. Wszyscy bowiem są powołani do doskonałości, która nie oznacza wyobcowania z tego, co ludzkie, lecz jest najwyższym urzeczywistnieniem w każdym człowieku darów natury i łaski.
W Ewangelii Jezus kieruje do wszystkich wezwanie, aby byli solą ziemi i światłem świata. Ewangeliczne błogosławieństwa odnoszą się do wszystkich ochrzczonych: „Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni cisi […]. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości […]. Błogosławieni miłosierni […]. Błogosławieni czystego serca […]. Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój […]. Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie” (Mt 5,3–10).
Tak jak błogosławiona Matka od św. Ludwika została dzisiaj postawiona na świeczniku, aby nieść światło Kościołowi i światu, tak również my jesteśmy powołani, aby być jaśniejącymi lampami miłości i dobroci: „Tak niech wasze światło jaśnieje przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie” (Mt 5,16).
Błogosławiona Matko od św. Ludwika, módl się za nami.
Amen.
Tłumaczenie OKM
Za: www.benoit-et-moi.fr
Copyright © Dicastero delle Cause dei Santi
