Benedykt XVI
LIST DO KARDYNAŁA RENATO RAFFAELE MARTINA MIANUJĄCY GO LEGATEM PAPIESKIM NA UROCZYSTOŚCI PIĘĆSETNEJ ROCZNICY POBOŻNEJ ŚMIERCI ŚW. FRANCISZKA
Z PAOLI
Watykan, 02 kwietnia 2007 r.
Do Czcigodnego Brata Naszego
Renato Raffaele Kardynała Martina
Przewodniczącego Papieskiej Rady „Iustitia et Pax”
oraz Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących
Z wielką radością przyjęliśmy wiadomość o obchodach pięćsetnej rocznicy pobożnej śmierci św. Franciszka z Paoli, słynnego cudotwórcy z Kalabrii i założyciela Zakonu Minimitów, które odbędą się uroczyście w Paoli w najbliższym miesiącu maju. Niedawno w innym dokumencie szerzej wspominaliśmy go i oddaliśmy mu należną cześć. Teraz zaś jako znak Naszej miłości i jedności z członkami Zakonu Minimitów oraz wszystkimi wiernymi czcicielami tego Świętego, pragniemy posłać tam jako Naszego Legata wybitnego i godnego przedstawiciela. Zwracamy się zatem ku Tobie, Czcigodny Bracie Nasz, który rzymski kościół św. Franciszka z Paoli ai Monti posiadasz jako swój kościół tytularny i który, jak wiemy, otaczasz tego Świętego pobożną czcią, a zarazem należysz do grona Naszych najbliższych, cenionych i wiernych współpracowników, troszczących się o sprawy wielkiej wagi dla Kościoła powszechnego.
W Naszym zatem imieniu w dniach 1-4 najbliższego maja będziesz przewodniczył w Paoli obrzędom liturgicznym; poświęcisz rozbudowane sanktuarium, wzniesione ku czci św. Franciszka i dla wygody licznych pielgrzymów; serdecznie pozdrowisz Czcigodnych Braci w biskupstwie, kapłanów, członków Zakonu Minimitów, innych zakonników i zakonnice oraz wszystkich wiernych, którzy licznie się tam zgromadzą.
Pragniemy, aby przy tej okazji ukazane zostały wybitne cnoty i bogactwo duchowe tego, który „był lampą, co płonie i świeci” (J 5,35). Naśladował on bowiem ducha pokory i ewangelicznego ubóstwa św. Franciszka z Asyżu, za którego wstawiennictwem jego rodzice, będący już w podeszłym wieku, z radością doczekali się jego narodzin; odznaczał się szczególną miłością do Boga i bliźniego oraz do wszystkich stworzeń. Wyróżniał się zwłaszcza duchem pokuty, do tego stopnia, że dla siebie i swoich współbraci ustanowił, potwierdzony wieczystym ślubem, obowiązek zachowywania przez cały rok sposobu życia właściwego Wielkiemu Postowi. Wszędzie zabiegał o pojednanie królów i innych ludzi z Kościołem i Bogiem. Oddając się wytrwale modlitwie, nieustannie rozważał również mękę Jezusa ukrzyżowanego, a szczególnym nabożeństwem otaczał Eucharystię i Dziewicę Maryję.
Bardzo miłowany przez lud i często wzywany jako orędownik, potrafił przeciwstawiać się królom i innym możnym, bez wahania wypominając im ciężkie występki i niesprawiedliwości. Odznaczał się posłuszeństwem i synowską miłością do Biskupa Rzymu, któremu służył również skuteczną pomocą w trudniejszych sprawach. Skłania to Nas, abyśmy — podobnie jak czynili to różni Nasi Poprzednicy — prosili teraz św. Franciszka z Paoli o niebieską pomoc dla Nas i całego Kościoła, a zarazem ukazywali go ludziom naszych czasów jako wzór życia duchowego.
Pragniemy wreszcie, abyś w Naszym imieniu udzielił Apostolskiego Błogosławieństwa jako zadatku łaski z wysoka i znaku Naszej życzliwości, przede wszystkim przełożonym i członkom Zakonu Minimitów, następnie wszystkim obecnym tam biskupom, kapłanom, zakonnikom i zakonnicom oraz wszystkim uczestnikom świętych obrzędów.
Watykan, dnia 2 kwietnia, we wspomnienie tegoż Świętego, roku 2007, w drugim roku Naszego Pontyfikatu.
BENEDYKT XVI
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Konferencja Episkopatu Polski
