Benedykt XVI
POZDROWIENIE UCZESTNIKÓW ZGROMADZENIA GENERALNEGO KAPŁAŃSKIEGO BRACTWA ŚW. KAROLA BOROMEUSZA
Rzym, Mała Aula Pawła VI, 06 lutego 2013 r.
Ekscelencje,
Drodzy Bracia!
wielką radością jest dla mnie być razem z wami. Dobrze pamiętam moje wizyty w Palazzo Borromeo, w pobliżu Bazyliki Matki Bożej Większej, gdzie osobiście poznałem ks. Giussaniego; poznałem jego wiarę, jego radość, jego siłę, bogactwo jego myśli i twórczy charakter jego wiary. Zrodziła się prawdziwa przyjaźń; dzięki niemu lepiej poznałem również wspólnotę Comunione e Liberazione.
Cieszę się, że jest z nami jego następca, który kontynuuje to wielkie dzieło i inspiruje tak wiele osób, tak wielu świeckich, kobiety i mężczyzn, kapłanów i świeckich, do współpracy w szerzeniu Ewangelii i wzrastaniu Królestwa Bożego. Tutaj poznałem również Massima Camisascę; rozmawialiśmy o różnych sprawach, poznałem jego twórcze podejście do sztuki, jego zdolność dostrzegania i interpretowania znaków czasu, jego wielki dar wychowawcy i kapłana. Pewnego razu miałem także zaszczyt wyświęcić kilku kapłanów w Porto-Santa Rufina i pięknym doświadczeniem było przekonać się, że wzrasta tutaj nowe Bractwo Kapłańskie w duchu św. Karola Boromeusza, który zawsze pozostaje wielkim wzorem pasterza prawdziwie przynaglanego miłością Chrystusa, szukającego maluczkich, kochającego ich i w ten sposób rzeczywiście budzącego wiarę i przyczyniającego się do wzrostu Kościoła.
Obecnie wasze Bractwo jest już liczne, a to znak, że powołania istnieją. Potrzebna jest jednak również nasza otwartość, aby je odnajdywać, towarzyszyć im, prowadzić je i pomagać im dojrzewać. Za to właśnie dziękuję ks. Camisasce, który okazał się wielkim wychowawcą. Także dzisiaj wychowanie ma zawsze fundamentalne znaczenie dla wzrastania w prawdzie, dla wzrastania w naszym byciu dziećmi Boga i braćmi Jezusa Chrystusa.
Dzięki Bogu, od dawna znam również waszego nowego Przełożonego Generalnego, który miał także pewien kontakt z moją teologią. Cieszę się zatem, że mogę być z wami również duchowo i intelektualnie i że możemy wzajemnie ubogacać naszą pracę.
Niech Pan was błogosławi. Dziękuję Panu za dar waszego Bractwa: niech nieustannie wzrasta i coraz bardziej pogłębia się w miłości Chrystusa, w miłości ludzi do Chrystusa. Pan niech wam towarzyszy.
Udzielam wam Błogosławieństwa, pewien, że modlicie się za mnie i towarzyszycie mi swoją modlitwą.
Dziękuję wam wszystkim!
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
