Franciszek
UCZCIE SIĘ OD JEZUSA KOCHAĆ LUDZKIM SERCEM. PRZEMÓWIENIE DO UCZESTNIKÓW KAPITUŁY GENERALNEJ ZGROMADZENIA MISJONARZY NAJŚWIĘTSZEGO SERCA JEZUSOWEGO
Rzym, Sala Klementynska, 16 września 2017 r.
Drodzy Bracia!
Z radością witam was z okazji Kapituły Generalnej i dziękuję przełożonemu generalnemu za jego słowa. Zebraliście się, aby zastanowić się nad życiem waszego zgromadzenia, modlić się i wspólnie rozeznawać, jakie drogi wskazuje wam Pan, abyście mogli dostosować do współczesnych potrzeb i nadać nową owocność charyzmatowi, którym Duch Święty obdarzył Kościół i świat za pośrednictwem waszego założyciela, kapłana Jeana Jules’a Chevaliera.
Za szczególnie wymowne uważam hasło, które wybraliście na czas przygotowań całego zgromadzenia do tej kapituły: „Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory” (J 2, 10). Z jednej strony bowiem jesteście świadomi cennego dziedzictwa inicjatyw i dzieł apostolskich, które zrodziły się z waszego charyzmatu w ciągu półtora wieku istnienia zgromadzenia dzięki wierności poprzednich pokoleń współbraci, i jesteście za nie wdzięczni. Z drugiej strony dobrze rozumiecie, że bogate możliwości tego charyzmatu, służące dobru Kościoła i świata, jeszcze się nie wyczerpały. Wsłuchując się w to, co Duch Święty mówi dzisiaj do swojego Kościoła i pozostając otwartymi na pytania ludzkości, będziecie potrafili czerpać z autentycznego i niewyczerpanego źródła charyzmatu nowy zapał, odwagę w podejmowaniu decyzji i twórcze sposoby realizacji powierzonej wam misji. Właśnie zmienione warunki współczesnego świata oraz nowe wymagania związane z ewangelizacyjną misją Kościoła domagają się nowych sposobów podawania „dobrego wina” Ewangelii, aby nieść wielu ludziom radość i nadzieję.
Jeżeli pierwotnym zamiarem założyciela było szerzenie nabożeństwa do Najświętszego Serca Jezusowego, to dzisiaj rozumiecie i urzeczywistniacie ten zamiar poprzez różnorodne dzieła i działania, które dają świadectwo czułej i miłosiernej miłości Jezusa do wszystkich, zwłaszcza do najbardziej potrzebujących. Abyście mogli to czynić, zachęcam was – jak często przypominałem osobom konsekrowanym – do „powrotu do pierwszej i jedynej miłości”, do nieustannego wpatrywania się w Pana Jezusa Chrystusa, aby uczyć się od Niego kochać ludzkim sercem, szukać zagubionych i zranionych owiec oraz otaczać je troską, działać na rzecz sprawiedliwości i solidarności ze słabymi i ubogimi, przywracać nadzieję i godność ludziom pozbawionym środków do życia, docierać wszędzie tam, gdzie człowiek czeka na przyjęcie i pomoc. Posyłając was jako misjonarzy w świat, Kościół powierza wam przede wszystkim tę Ewangelię: ukazywać własnym życiem i czynami gorącą i czułą miłość Boga do maluczkich, ostatnich, bezbronnych i odrzuconych mieszkańców ziemi.
Chociaż wasze zgromadzenie, podobnie jak inne, doświadczyło w ostatnich dziesięcioleciach pewnego spadku liczby członków, wzrost liczby powołań w Ameryce Południowej, Oceanii i Azji dodaje wam otuchy i nadziei na teraźniejszość i przyszłość. Dzięki temu także chrześcijańskie wychowanie młodzieży, będące kolejnym wyrazem waszego charyzmatu, będzie mogło być kontynuowane i rozwijane w dziełach zgromadzenia. Jakże pilne jest dzisiaj zadanie wychowywania młodych pokoleń i towarzyszenia im w poznawaniu wartości ogólnoludzkich oraz kształtowaniu ewangelicznego spojrzenia na życie i historię! To, co wielu nazywa prawdziwym „kryzysem wychowania”, jest niewątpliwie jednym z obszarów ewangelizacyjnej misji Kościoła, ku którym cała wspólnota chrześcijańska jest wezwana, aby wyjść. Idąc śladami waszych poprzedników i rozwijając zapoczątkowane przez nich dzieła, zachęcam was do podejmowania nowych inicjatyw również w tej szczególnej dziedzinie waszego apostolstwa.
Zgromadzenie Misjonarzy Najświętszego Serca Jezusowego nadal liczy wielu członków, wśród których znaczną grupę stanowią bracia zakonni. A bracia zakonni są w zgromadzeniu łaską Pana. Proszę was, nie ulegajcie złu klerykalizmu, który oddala ludzi, a szczególnie młodzież, od Kościoła, o czym miałem już okazję przypominać przy innych okazjach. Żyjcie w prawdziwym braterstwie, które przyjmuje różnorodność i docenia bogactwo każdej osoby. Nie bójcie się podtrzymywać i pogłębiać komunii ze świeckimi współpracującymi w waszym apostolstwie. Włączajcie ich w wasze ideały i plany oraz dzielcie się z nimi bogactwem duchowości wypływającej z charyzmatu zgromadzenia. Razem z nimi oraz z siostrami ze zgromadzenia żeńskiego będzie się rozwijać większa „rodzina charyzmatyczna”, która jeszcze pełniej ukaże żywotność i aktualność charyzmatu założyciela.
Niech Maryja Dziewica, którą wzywacie pod tytułem Matki Bożej Najświętszego Serca Jezusowego, zawsze prowadzi was do ścisłej jedności ze swoim Synem, gotowych uczynić wszystko, co On wam powie i niech strzeże was przez swoje macierzyńskie wstawiennictwo. Niech towarzyszy wam również moje błogosławieństwo, którym obejmuję wszystkie wasze wspólnoty. I proszę, nie zapominajcie modlić się za mnie. Dziękuję!
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
