Jan Paweł II
LIST DO KARD. AGOSTINO CASAROLI W ZWIĄZKU Z 50. ROCZNICĄ ZRÓWNANIA
Z ZIEMIĄ KLASZTORU BENEDYKTYNÓW NA MONTE CASSINO
Rzym, 17 marca 1994 r.
Czcigodny Brat
Agostino, Kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego Casaroli
Zbliżające się święto św. Benedykta z Nursji, Patrona Europy, nie tylko co roku pobudza do odnowionych badań nad jego nauczaniem i docenienia jego wyjątkowych zasług dla chrześcijańskiej kultury całego kontynentu, a nawet całego świata, lecz kieruje także myśli uważnych umysłów ku temu znakomitemu miejscu, które od tylu wieków jest zamieszkane, otaczane opieką i odwiedzane: mamy na myśli klasztor na Monte Cassino, do którego My sami tylekroć udawaliśmy się z głębokimi pragnieniami duchowymi i w którym doznawaliśmy wielkiego odczucia pobożności.
Jak bowiem niedawno, z pełnym bólu sercem, wraz z tak licznymi wiernymi Chrystusa i ludźmi dobrej woli na całym świecie wspominaliśmy tę wojenną tragedię, w której przed pięćdziesięciu laty klasztor został niemal całkowicie zrównany z ziemią, tak w tym roku będzie można te bolesne wspomnienia przemienić w pełnię radości i pociechy, gdy obchodzona będzie pięćdziesiąta rocznica rozpoczęcia odbudowy klasztoru. Zewsząd bowiem przybędą tam ludzie, aby w tym schronieniu i w tej świątyni pokoju, będącej jakby żywym pomnikiem niegasnącej nadziei, stosownie uczcić pokój tak boleśnie umocniony, aby ukazać całemu światu rodzinę benedyktyńską, rozproszoną po wszystkich ziemiach, aby wreszcie powitać tę odnowioną i wspaniale przyozdobioną siedzibę studiów i apostolatu jako światło i źródło świata zachodniego.
Wśród tak licznych wysłanników narodów, pasterzy Kościołów i przywódców ludów także My będziemy tam obecni duchowo, pamiętając o wielu zmarłych w tym miejscu dla zbawienia ludzi, pamiętając o żyjących członkach Kościoła, którzy ku niemu kierują swój wzrok, pamiętając o samej wzniosłej osobie św. Benedykta oraz o jego nieśmiertelnym nauczaniu. Aby zaś Nasza duchowa obecność była tam tym bardziej odczuwalna i aby było widoczne Nasze zaangażowanie w te uroczyste obchody, Ty sam, Nasz Czcigodny Bracie, będziesz Nas zastępował, nie tylko będąc obecnym, lecz na różne sposoby pełniąc Naszą misję.
Dlatego też niniejszym Naszym listem chętnie mianujemy Cię i ustanawiamy Naszym Nadzwyczajnym Wysłannikiem na zbliżającą się uroczystość odbudowanego klasztoru na Monte Cassino, abyś w Naszym imieniu i z Naszego upoważnienia przewodniczył świętym obrzędom, abyś uczestników uroczystości pojedynczo pozdrawiał w Naszym imieniu, abyś wszystkich zachęcał do wytrwałego podejmowania wielkiego dzieła powszechnego pokoju oraz do skutecznego wprowadzania w życie wśród narodów zasad chrześcijańskiej kultury, które stamtąd nadal jaśnieją, a wreszcie abyś Naszym Apostolskim Błogosławieństwem umocnił zarówno wspólnotę benedyktyńską, jak i wszystkich pracowników Ewangelii Chrystusa oraz budowniczych chrześcijańskiego społeczeństwa. W ten sposób z pewnością imię św. Benedykta będzie jeszcze owocniej czczone, a znaczenie tego klasztoru, jakby latarni morskiej, zostanie na nowo uznane.
Dano w Watykanie, dnia 17 marca 1994 roku, w szesnastym roku Naszego Pontyfikatu.
JAN PAWEŁ PP. II
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
