Jan Paweł II
PRZESŁANIE DO ZAKONU NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY Z OKAZJI OSIEMSETNEJ ROCZNICY ZATWIERDZENIA REGUŁY
Watykan, 07 czerwca 1998 r.
Do Czcigodnego Ojca
O. José Hernández Sánchez
Ministra Generalnego Zakonu Najświętszej Trójcy
1. Zasłużony Zakon Trynitarzy obchodzi w tym roku osiemsetną rocznicę zatwierdzenia własnej Reguły życia. Stało się to w roku 1198, kiedy mój Poprzednik Innocenty III bullą „Operante divinae dispositionis clementia” z dnia 17 grudnia, przychylnie przyjmując pragnienia brata Jana de Matha, potwierdził dokument fundamentalny, który ustanawiał w Kościele Bractwo mające na celu wykupywanie tych, którzy byli uwięzieni z powodu wiary w Chrystusa.
Chętnie łączę się z radością was wszystkich z tej szczęśliwej okazji. Pozdrawiam przede wszystkim Ciebie, Czcigodny Ministrze Generalny i ponawiając wyrazy uznania Stolicy Apostolskiej dla działalności apostolskiej podejmowanej przez wasz Zakon oraz przez całą Rodzinę Trynitarską, wyrażam życzenie, aby wydarzenie jubileuszowe stało się dla wszystkich idących śladami św. Jana de Matha motywem i okazją do odnowionej wierności własnemu charyzmatowi, poprzez zaczerpnięcie ze świeżych źródeł duchowości początków.
2. Ta radosna celebracja jubileuszowa wpisuje się opatrznościowo w drogę bezpośredniego przygotowania do Wielkiego Jubileuszu Roku 2000, który upamiętni wcielenie Syna Bożego, przychodzącego „nieść dobrą nowinę ubogim, opatrywać rany serc złamanych, obwieszczać wolność uprowadzonym, więźniom swobodę, ogłosić rok łaski od Pana” (Iz 61,1-2).
Wasz Zakon uczynił z wyzwolenia uciśnionych i miłości do ubogich rys wyróżniający własnej misji w Kościele i w świecie, wiernie idąc za świętym Założycielem, który posłuszny wewnętrznemu wezwaniu poczuł się przynaglony do działania dla wyzwolenia chrześcijańskich niewolników oraz do pokornej i ofiarnej służby ubogim jako świadectwa chwały i uwielbienia dla Najświętszej Trójcy.
Za sprawą Zakonu Trynitarskiego chrześcijaństwo nawiązało humanitarny kontakt ze światem islamu; sam Innocenty III przedstawił bowiem dzieło wykupu i wyzwolenia waszego Instytutu przywódcom świata muzułmańskiego, zapoczątkowując w ten sposób dialog, którego przedmiotem była praktyka uczynków miłosierdzia (por. Arch. Wat., Reg. Wat., t. 4, fol. 148r-v, rok II, nr 9).
Po upływie ośmiu stuleci tak wyjątkowy charyzmat nadal jawi się jako nadzwyczaj aktualny w dzisiejszym wielokulturowym kontekście społecznym, naznaczonym napięciami i wyzwaniami, niekiedy również dramatycznymi. Zobowiązuje on trynitarzy do odważnego i misyjnie śmiałego poszukiwania zawsze nowych dróg ewangelizacji i promocji człowieka, tak jak czynił to Jan de Matha przez całe swoje życie.
On „nieustannie szukał woli Bożej”. Podczas swojej pierwszej Mszy świętej, w chwili konsekracji, ujrzał w widzeniu Chrystusa Odkupiciela, który trzymał w dłoniach dwóch niewolników – jednego białego, drugiego o ciemnej skórze – i ofiarowywał im odkupieńczą wolność. Miało to miejsce w roku 1193. Wydarzenie, utrwalone w artystycznej mozaice około roku 1210, do dziś jest widoczne na portalu domu św. Tomasza in Formis, podarowanego przez Innocentego III samemu Założycielowi. Z tej Bożej inspiracji zrodziło się w nim pragnienie zajęcia się losem niewolników.
Aby rozważyć to objawienie i dojrzeć do swojego projektu, brat Jan udał się na odosobnienie do Cerfroid, gdzie spotkał Feliksa z Valois i innych eremitów. Z ich pomocą, a także przy wsparciu biskupów Meaux i Paryża oraz opata św. Wiktora, opracował i wypróbował Regułę Trynitarską, którą w 1198 roku przedłożył do zatwierdzenia Następcy Piotra.
3. Najświętsza Trójca – źródło, wzór i cel całego istnienia: oto serce waszej duchowości. Wasza Reguła rozpoczyna się rzeczywiście słowami: „W imię świętej i niepodzielnej Trójcy”, podkreślając, że wiara w tę podstawową Tajemnicę przenika całe życie tego, kto – jak wasz Założyciel – wybiera radykalne pójście za Synem Bożym. Z tego niewyczerpanego źródła miłości wypływa wasza misja na rzecz niewolników i ubogich, którą – słusznie – przeżywacie jako przedłużenie odkupieńczego działania Chrystusa.
Kontemplacja tajemnic Trójcy i Odkupienia karmi i ukierunkowuje waszą posługę apostolską, przynaglając was do dzielenia się każdym otrzymanym darem, duchowym i materialnym, aż po uczynienie z życia ofiary miłości dla wykupu ofiar wszelkiej niewoli materialnej i duchowej.
Niech każdy wasz dom i każde wasze dzieło będzie wieczernikiem uwielbienia Boga Jedynego w Trójcy oraz kuźnią bezinteresownego daru z siebie dla braci.
4. Wielowiekowa historia Zakonu świadczy, że wasza misja pozostaje zawsze aktualna, mimo zmieniających się sytuacji społecznych i politycznych. Przykłady świętości i męczeństwa, które ubogacają waszą Rodzinę zakonną, są dowodem wartości waszego charyzmatu. Zadaniem dzisiejszych uczniów św. Jana de Matha i Feliksa z Valois jest ogłaszać w naszym świecie Tajemnicę trynitarną, niosąc pomoc – jako współcześni apostołowie wyzwolenia człowieka – tym, którzy mogą pozostać więźniami mniej widocznych, lecz nie mniej tragicznych i uciskających niewoli.
Stoimy u progu nowego chrześcijańskiego tysiąclecia: niech ta perspektywa stanie się dla was dodatkową zachętą, aby wśród ludzi naszych czasów jaśniało miłosierne oblicze Boga, objawione nam we wcieleniu Chrystusa. W ten sposób będziecie nieustraszonymi obrońcami godności każdego człowieka. Do tego zadania niech włączy się cała Rodzina Trynitarska w jej różnych gałęziach – mniszki, siostry, instytut świecki, zakon świecki, świeccy – przekładając na konkretne zaangażowanie kościelne refleksję nad specyficznym charyzmatem trynitarskim, rozwijaną w ostatnich latach w świetle Soboru Watykańskiego II.
Być pośród ludzi naszych czasów epifanią Chrystusa Odkupiciela, wiarygodnymi świadkami, przez których Bóg działa i objawia swoją miłosierną oraz odkupieńczą miłość – oto wasza misja. W tym celu świadczycie posługę miłosierdzia i wyzwolenia wobec wykluczonych i uciskanych w naszym społeczeństwie, a w szczególności wobec prześladowanych lub dyskryminowanych z powodu wiary religijnej, wierności sumieniu czy wartościom Ewangelii. Wasze działanie będzie skuteczne na tyle, na ile będziecie iść śladami Jezusa, czyniąc Jego styl życia własnym w stałym zaangażowaniu głoszenia każdemu człowiekowi radosnej i wyzwalającej „nowiny” o Królestwie.
5. Czcigodny Ministrze Generalny, uczniowie św. Jana de Matha w minionych ośmiu wiekach streścili swoją duchowość i swoje działanie apostolskie w haśle:Gloria Tibi Trinitas et captivis libertas. W złożonych realiach współczesnego społeczeństwa niech to motto nadal kieruje waszą posługą i waszą działalnością. Niech wspiera was stała i gorliwa modlitwa, dzięki której będziecie mogli czerpać z niewyczerpanych zasobów światła i miłości obecnych w niezgłębionych przezstrzeniach życia Trójcy.
Niech będzie przy was Dziewica Maryja, Przybytek Najświętszej Trójcy i niech wyprasza u swego Boskiego Syna obfite łaski oraz duchowe pociechy dla każdego członka waszej wielkiej Rodziny duchowej.
To odczuwając zapewniam każdego o mojej serdecznej pamięci przy ołtarzu Pana i wszystkim z serca udzielam szczególnego Błogosławieństwa Apostolskiego.
Watykan, 7 czerwca, Uroczystość Najświętszej Trójcy, roku 1998, dwudziestego pontyfikatu.
IOANNES PAULUS PP. II
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
