Home DokumentyDokumenty Kościoła o życiu konsekrowanymJan Paweł IIJan Paweł II - Listy i przesłania 2002.07.02 – Watykan – Jan Paweł II, Przesłanie do Sióstr Oblatek Dzieciątka Jezus z okazji 330. rocznicy założenia

2002.07.02 – Watykan – Jan Paweł II, Przesłanie do Sióstr Oblatek Dzieciątka Jezus z okazji 330. rocznicy założenia

Redakcja

 

Jan Paweł II

PRZESŁANIE DO SIÓSTR OBLATEK DZIECIĄTKA JEZUS Z OKAZJI 330. ROCZNICY ZAŁOŻENIA

Watykan, 02 lipca 2002 r.

 

 

Najdroższe Siostry!

1. Wasz Instytut obchodzi dziś 330. rocznicę założenia. Było to bowiem 2 lipca 1672 roku, gdy w Rzymie Anna Moroni i dwanaście dziewcząt poświęciły się Chrystusowi z zamiarem naśladowania Go i służenia Mu w „najmniejszych”, zwłaszcza poprzez katechezę i wychowanie młodzieży. W tej radosnej okoliczności z przyjemnością kieruję do was to szczególne Przesłanie. Pozdrawiam każdą z was, ze szczególną myślą o Przełożonej Generalnej, której dziękuję za uczucia wyrażone w imieniu wszystkich.

Wy, drogie Siostry, bardzo pragnęłyście spotkać Następcę Piotra, z którym od ponad trzech stuleci łączy was ceniona posługa pełniona w Zakrystii Papieskiej, powierzona wam przez mojego czcigodnego poprzednika, błogosławionego Innocentego XI. Jestem wam wdzięczny za stałą i gorliwą troskę, z jaką odtąd ją wypełniacie. Wasza duchowość, naznaczona kontemplacją Dzieciątka Jezus w Betlejem, skłania was do traktowania rzeczy świętych potrzebnych do liturgii z tą samą miłością, z jaką Dziewica Maryja owinęła w pieluszki nowonarodzonego Syna i złożyła Go w żłobie (por. Łk 2, 7).

Adoracja Dzieciątka Jezus pobudza was, abyście stawały się coraz bardziej ciche i pokorne sercem, naśladując Jego uległość i pracowitość w obrębie Świętej Rodziny.

2. „Żyć duchowością Betlejem, osiągając podobieństwo do Słowa Wcielonego”: oto charyzmat waszego Zgromadzenia, ściśle związany z tajemnicą Wcielenia. Wyobrażam sobie, że Wielki Jubileusz Roku 2000 był dla was uprzywilejowaną okazją do jeszcze większego zgłębienia tego „ducha Betlejem”. Jest to duch dziecięctwa duchowego, który — jak podkreślają Konstytucje waszego Zgromadzenia — pomaga wam „zdobywać, dzięki łasce Bożej, te same cnoty, które dzieci posiadają z natury w odniesieniu do Boga i bliźniego: niewinność, spontaniczność, otwartość, szczerość, ufność, prawość, prostotę rodzącą się z Bożej mądrości”.

Cieszę się z duchowego zapału, który was ożywia: stanowi on najlepszą gwarancję autentycznej odnowy życia konsekrowanego. Motto „Duc in altum”, które skierowałem do całego ludu chrześcijańskiego w Liście apostolskim Novo millennio ineunte, znajduje znamienną interpretację w haśle pozostawionym wam przez waszą Założycielkę: „Od Betlejem do Kalwarii”. Idąc za Chrystusem w całej Jego drodze zbawczej, można „wypłynąć na głębię” ku bezkresnym horyzontom świętości, pozwalając Bogu działać w nas i przez nas cudami dobroci i miłości.

3. W Rzymie XVII wieku Anna Moroni wraz z pierwszymi siostrami nie posiadała wielu środków, ale była bogata w Boga, i dlatego — za radą kierownika duchowego, ojca Cosima Berlinsaniego — mogła dokonywać wielkich rzeczy wśród najmniejszych i prostych, łącząc wiarę z życiem i przyciągając wiele dusz do Chrystusa. Wasza Założycielka była rozmiłowana w Dzieciątku Jezus i żywiła głęboką miłość do Ukrzyżowanego, którego nazywała swoją „jedyną księgą”.

Wierne waszemu charyzmatowi możecie odpowiadać na nowe wyzwania wychowania i ewangelizacji, uprzywilejowując — zgodnie ze specyfiką waszego Instytutu — katechezę i duszpasterstwo młodzieży. Nie zniechęcając się trudnościami i próbami, kontynuujcie rozszerzanie zasięgu swojej działalności apostolskiej na świecie, jak uczyniłyście to niedawno — za co was chwalę — poprzez nowe dzieło na peryferiach Limy w Peru. Poświęcenie się wychowaniu dzieci i młodzieży jest priorytetem apostolskim, z którego Kościół nigdy nie zrezygnował i nigdy nie zrezygnuje. W tej złożonej dziedzinie duszpasterskiej rozstrzyga się istotny wymiar polecenia Chrystusa danego Apostołom: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody…” (Mt 28, 20).

Wy, drogie Siostry Oblatki Dzieciątka Jezus, współpracujecie w tej misji poprzez liczne inicjatywy: od katechezy, która stanowi wasze pierwsze zobowiązanie, po dzieła parafialne; od rekolekcji dla młodzieży po inne formy duszpasterstwa młodzieżowego i domy akademickie; od nauczania szkolnego po pomoc i wsparcie w trudnych sytuacjach rodzinnych; od odwiedzin rodzin ubogich po przyjmowanie pielgrzymów.

4. W każdym waszym działaniu czujcie się „żywicielkami Dzieciątka Jezus”, kontemplując Jego oblicze w każdej spotkanej osobie i promieniując Jego cnotami poprzez dziecięce posłuszeństwo, zawierzenie Ojcu, prostotę i radość życia, ubóstwo i codzienną pracę, modlitwę i ducha braterskiej komunii. Dzięki pociągającemu stylowi dziecięctwa duchowego nie będzie wam trudno włączać w wasz apostolat bliskich wam świeckich. Ich współpraca jest cenna, ponieważ odpowiada jasnemu nauczaniu Soboru Watykańskiego II i pozwala lepiej wnosić zaczyn ewangeliczny do rodzin i w społeczeństwie.

Myślę o już dobrze ukształtowanej rzeczywistości „Świeckich Animatorów Anny Moroni” (A.L.A.M.) oraz o programach, które razem z nimi realizujecie. Kierując moje pozdrowienie do ich licznej reprezentacji dzisiaj, zachęcam was do dalszego ofiarnego kroczenia tą drogą: Bóg pobłogosławi wasze wysiłki licznymi powołaniami i nowymi wartościowymi współpracownikami.

Najdroższe Siostry, niech żarliwa miłość do Dzieciątka Jezus inspiruje każdą chwilę waszego życia, jak również wykonywanie waszego apostolatu wśród młodzieży. Kontemplację i działanie odczuwajcie jako jedno powołanie, ponieważ tylko z ich jedności rodzi się to autentyczno macierzyństwo duchowe, które winno kierować działalnością charytatywną i pedagogiczną, której się poświęciłyście.

Niech was umacnia intensywna i ufna pobożność wobec Najświętszej Maryi Panny, jak również wobec Jej Oblubieńca św. Józefa, którym Ojciec niebieski powierzył troskę o swego Jednorodzonego Syna, który stał się człowiekiem. Z uczuciem ponawiam wyrazy mojego szacunku i wdzięczności, modląc się za każdą z was i za cały wasz Instytut, który w swoich licznych działaniach i przyszłych perspektywach pragnie żyć — wraz ze świeckimi współpracownikami —zgodnie z testamentem Matki Założycielki: „w jedności i zgodzie”.

Niech Bóg dopomoże wam zachować i pomnażać to cenne dziedzictwo dla dobra wszystkich. Z tym życzeniem z serca wam błogosławię.

Z Watykanu, 2 lipca 2002

IOANNES PAULUS II

Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va


Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana

 

 

 

SERWIS INFORMACYJNY KONFERENCJI WYŻSZYCH PRZEŁOŻONYCH ZAKONÓW MĘSKICH W POLSCE

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Zgoda