Jan Paweł II
PRZESŁANIE DO ZGROMADZENIA SIÓSTR URSZULANEK ŚWIĘTEJ RODZINY Z OKAZJI KAPITUŁY GENERALNEJ
Castel Gandolfo, 12 lipca 2002 r.
Do Czcigodnej Matki
Siostry Carmeli Distefano
Przełożonej Generalnej
Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Świętej Rodziny
1. Z radością spotykam się z wami z okazji waszej Kapituły Generalnej, której temat brzmi: „Misja konfrontująca się z charyzmatem i otwarta na przyszłość”. Jest to wydarzenie łaski, stanowiące mocne wezwanie do pogłębienia pierwotnego charyzmatu, aby następnie móc wcielać go — w najbardziej odpowiedni sposób — w aktualnym kontekście społeczno-kulturowym.
Pozdrawiam Czcigodną Matkę Przełożoną Generalną, delegatki na Zgromadzenie Kapitulne oraz wszystkie Urszulanki, które prowadzą swój ofiarny apostolat we Włoszech i w Brazylii. Kontynuując dotychczasową drogę, pragniecie „rozszerzać Królestwo Boże poprzez apostolat wychowawczy, opiekuńczy i misyjny” (Konst. 56), słuchając głosu Ducha Świętego, który oświeca umysł i serce. Pragniecie ponadto uważnie analizować wyzwania płynące ze strony dzisiejszego, szybko zmieniającego się społeczeństwa, aby nadal udzielać im trafnych odpowiedzi poprzez skuteczne działanie apostolskie. Niech Bóg błogosławi tym waszym zamierzeniom!
2. Drogie Siostry! Zachowujcie wiernie to, co przekazała wam Założycielka, Róża Roccuzzo. Jej życie było całkowicie naznaczone intensywnym wewnętrznym dialogiem z Bogiem oraz czułą miłością do Rodziny z Nazaretu. Duchem Świętej Rodziny inspirowała ona swoją niestrudzoną służbę na rzecz bliźnich, starając się z całą możliwą energią stawiać czoło formom ubóstwa typowym dla jej czasu: od ekonomicznego i moralnego po to, które rodziło się z braku odpowiedniej opieki zdrowotnej.
Pragnęła ona wszczepić swoje dzieło w wielkie drzewo duchowej Rodziny św. Anieli Merici, ukazując ją swoim córkom jako autentyczną matkę w duchu i pociągający wzór do naśladowania. Święta Aniela wymagała od każdej Urszulanki, aby była „prawdziwą i nienaruszoną oblubienicą Syna Bożego” (List wstępny do Reguły św. Anieli Merici): jest to ideał wymagający, domagający się nieustannego dążenia do świętości.
Na podstawie tych mocnych odniesień duchowych rozwinął się z biegiem lat styl misyjny, poprzez który wasz Instytut pragnie służyć każdemu człowiekowi, bez różnicy rasy i religii.
3. Drogie Siostry! Z prorocką wolnością i roztropnym rozeznaniem bądźcie codziennymi świadkami Ewangelii, obecnymi tam, gdzie wzywa potrzeba, zdolnymi wyróżniać się intensywną komunią i aktywną współpracą z Pasterzami Kościoła.
Wielkie wyzwanie inkulturacji domaga się dziś od wierzących głoszenia Dobrej Nowiny językiem i sposobami zrozumiałymi dla ludzi naszych czasów. Pilna misja i wielkie perspektywy apostolskie otwierają się także przed wami, drogie Urszulanki Świętej Rodziny. Jak wasza Założycielka, bądźcie gotowe oddać życie w służbie ubogim; pielęgnujcie prawdziwą pasję wychowawczą wobec młodych; poświęcajcie się ofiarnie ludziom, zwłaszcza chorym i cierpiącym. Wielu wciąż oczekuje poznania Jezusa i Jego Ewangelii! Wielu potrzebuje doświadczyć miłości Boga.
Każda z was dobrze jednak wie, że aby móc odpowiedzieć na te oczekiwania, trzeba przede wszystkim całą mocą dążyć do świętości, utrzymując nieprzerwany kontakt z Chrystusem w modlitwie i kontemplacji. Tylko w ten sposób stajemy się Jego wiarygodnymi posłańcami, wychodząc naprzeciw braciom z tym duchem prostoty i czystości, który wielki dobroczyńca waszego Zgromadzenia, biskup Luigi Bignami, nazywał duchem „lilii górskich”.
Niech Jezus, Józef i Maryja was strzegą i pomagają wam wypełnić wasze zamierzenia dobra. Niech będzie dla was pociechą i wsparciem także moja modlitwa oraz Błogosławieństwo, którego z serca udzielam wam i wszystkim, których spotykacie w waszym apostolacie.
Z Castel Gandolfo, 12 lipca 2002 r.
IOANNES PAULUS II
Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va
Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana
