Home DokumentyDokumenty Kościoła o życiu konsekrowanymJan Paweł IIJan Paweł II - Listy i przesłania 2002.10.26 – Watykan – Jan Paweł II, Przesłanie do Misjonarzy z Mariannhill z okazji kapituły generalnej

2002.10.26 – Watykan – Jan Paweł II, Przesłanie do Misjonarzy z Mariannhill z okazji kapituły generalnej

Redakcja

 

Jan Paweł II

PRZESŁANIE DO MISJONARZY Z MARIANNHILL Z OKAZJI KAPITUŁY GENERALNEJ

Watykan, 26 października 2002 r.

 

 

Drodzy Misjonarze z Mariannhill,

z serdeczną miłością w Panu pozdrawiam was z okazji waszej Kapituły Generalnej i kieruję moje szczere słowa zachęty do nowego Przełożonego Generalnego, ojca Dietera Gahlena. Na początku trzeciego tysiąclecia chrześcijańskiego Zgromadzenie Misjonarzy z Mariannhill, podobnie jak cały Kościół, jest wezwane, aby „na nowo rozpocząć od Chrystusa” (Novo millennio ineunte, rozdz. III). Zgodnie z tematem wybranym na waszą Kapitułę Generalną — „Przejrzeć na nowo naszą tożsamość i naszą duchowość u progu nowej epoki” — wasza droga ku przyszłości jest drogą autentycznej odnowy życia konsekrowanego, w nowej porze wzrostu duchowego i apostolskiego (por. Ripartire da Cristo, 19).

Wasze Zgromadzenie jest owocem licznych darów udzielonych przez Boga waszemu Założycielowi, opatowi Franzowi Pfannerowi. Dary te nadal kształtują waszą wspólnotę i — jak zachęcałem Instytuty Życia Konsekrowanego w posynodalnej adhortacji apostolskiej Vita consecrata — także wy jesteście wezwani, aby „podejmować twórczą inicjatywę oraz naśladować świętość” waszego Założyciela „a w ten sposób odpowiadać na znaki czasu pojawiające się w dzisiejszym świecie” (n. 37). Tylko dzięki odnowionej wierności waszemu charyzmatowi założycielskiemu wasze Zgromadzenie będzie mogło z ufnością podejmować misję głoszenia zbawczego orędzia Ewangelii światu coraz bardziej zglobalizowanemu, a zarazem na różne sposoby niepokojonemu przez „kryzys sensu” i „dwuznaczne myślenie” (Fides et ratio, 81).

Dlatego słowa Jezusa skierowane do Piotra: „Wypłyń na głębię” („Duc in altum”, Łk 5, 4) powinny rozbrzmiewać także dla was w życiu misyjnym. W nowej epoce, która się otwiera, macie być autentycznymi misjonarzami i świętymi, ponieważ świętość stanowi centrum waszego powołania (por. Redemptoris missio, 90). Jak wiedział wasz Założyciel, świętość trzeba czynnie podejmować i o nią zabiegać. Podkreślał to w swoim haśle: Currite ut Comprehendatis — „biegnę ku przyszłości, zdążając do celu, aby zdobyć nagrodę, do której Bóg wzywa nas w górze” (por. Flp 3, 13-14). Opat Pfanner, człowiek rozpalony gorliwością o budowanie Królestwa, człowiek, który z odwagą wytrwał mimo przeszkód, zachęca was, abyście szli „naprzód z nadzieją” (Novo millennio ineunte, 58), odpowiadając na Boże wezwanie w Jezusie Chrystusie.

Wierność tradycji benedyktyńsko-trapistowskiej, na której opiera się wasze życie konsekrowane, sprawi, że wasz apostolat misyjny będzie kwitł i przynosił owoce w takiej mierze, w jakiej pozostanie mocno zakorzeniony w zasadzie Ora et labora. W ten sposób osiągniecie to, co wasze Instrumentum laboris określa jako „równowagę misjonarza kontemplatywnego, świadka trwającego w modlitwie nawet wtedy, gdy jest zaangażowany w naglące działałanie”. Zachęcam was zatem do pogłębienia formacji w tym kluczowym wymiarze waszego powołania. Modlitwy i kontemplacji nie można uważać za coś oczywistego. Trzeba uczyć się modlitwy, aby móc rozmawiać z Chrystusem jak z bliskim przyjacielem (por. Novo millennio ineunte, 32), a codzienna kontemplacja Jego oblicza umocni w was rzeczywistość waszej konsekracji.

Moi drodzy bracia w Chrystusie, w świecie, w którym dramat ludzkiej egzystencji zbyt często naznaczony jest ubóstwem, podziałami i przemocą, naśladowanie Chrystusa wymaga, aby osoby konsekrowane z odwagą odpowiadały na wezwanie Ducha do nieustannego nawrócenia, nadając nową siłę prorockiemu wymiarowi swego powołania (por. Ripartire da Cristo, 1). Wasze świadectwo o Chrystusie jako misjonarzy oznacza wzięcie krzyża z miłości do Pana i bliźniego. To stanowi centrum autentycznego głoszenia Ewangelii.

Kościół liczy na wasze zaangażowanie i wasz misyjny entuzjazm w dziele ad gentes, ufając, że przyczynicie się „w sposób niezwykle głęboki do odnowy świata” (Vita consecrata, 25).

Niech Najświętsza Dziewica Maryja, wasza Patronka — Ta, która ukazała Chrystusa jako Światłość narodów — nadal prowadzi was we wszystkich wysiłkach misyjnych. Niech Jej matka Anna, którą czcicie od początku, wraz z zastępem świadków waszego Instytutu, strzeże was i umacnia na drodze ku świętości. Zapewniając o pamięci w modlitwie, z serca udzielam wam, Misjonarzom z Mariannhill, mojego Błogosławieństwa Apostolskiego.

Watykan, 26 października 2002

JAN PAWEŁ II

Tłumaczenie OKM
Za: www.vatican.va


Copyright © Dykasterium ds. Komunikacji – Libreria Editrice Vaticana

 

 

 

SERWIS INFORMACYJNY KONFERENCJI WYŻSZYCH PRZEŁOŻONYCH ZAKONÓW MĘSKICH W POLSCE

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Zgoda